Mirzo Bashir Ahmad
Mirzo Bashir Ahmad (1893-yil 20-aprel – 1963-yil 2-sentyabr) – Ahmadiya musulmonlar jamoasining diniy olimi va yozuvchisi, Ahmadiya harakatining asoschisi, Messiya va Mahdiy deb daʼvo qilingan Mirzo Gʻulom Ahmadning oʻgʻli
Mirzo Bashir Ahmad 1893-yilda Britaniya Hindistonining Qadian shahrida Mirzo Gʻulom Ahmad va Nusrat Jahon Begum oilasida tugʻilgan. 1916-yilda arab tilida magistr darajasini olgan. Oʻnlab yillar davomida Ahmadiya va Islomga oid koʻplab kitob va maqolalar yozgan. Eng mashhurlaridan biri „Siyrat Xotamun Nabiyyin“ („Paygʻambarlar muhrining hayoti va xarakteri“)[1].
U 1963-yilda Lohurda vafot etgan va keyinchalik Pokistonning Rabvah shahridagi Bahishti Maqbara qabristoniga dafn etilgan.
Ishlar
- Siyrat Xotamun Nabiyyin, I, II va III jildlar
- Siyratul Mahdiy, I va II jildlar (Mahdiyning hayoti)
- Silsila Ahmadiya (Ahmadiya Harakati tarixi)
- Alhujjatul Baligʻa (Mukammal dalil)
- Tabligʻi Hidoyat (Hidoyat targʻiboti)
- Hamara Xuda (Bizning Xudoyimiz)
- Kalima-tul-fasal (Hal qiluvchi soʻz)
- Xatmi-nabuvvat-ki-haqiqat (Paygʻambarlikning yakuniyligi haqiqati)
- Chalis Javohir Pare (Qirq qimmatbaho tosh)
- Hayot-e-Tayyiba (Begʻubor hayot)
- Mazamin-e-Bashir (nashr qilingan maqolalar toʻplami)
Manbalar
- ↑ „Hazrat Mirza Bashir Ahmad, M.A. (ra)“. Al Islam. Ahmadiyya Muslim Community. Qaraldi: 2019-yil 19-avgust.