Monada
 | Бу мақолада ички ҳаволалар жуда кам. |
Монада (юн. монас — ягона, бўлинмас) — турли фалсафий таълимотларда борлиқнинг тузилиш элементларини ифодалаш учун ишлатиладиган ту-шунча: пифагорчилар таълимотида сон, неоплатонизмда ягоналик. Ж.Бруно фикрича, монада воқеликнинг жисмоний ва айни вақтда психик элемента. Монадалар ҳақидаги таълимот (монадология)нинг асосчиси Г. Лейбниц ҳисобланади. Унинг фикрича, монада руҳий табиатга эга бўлган, бутун дунёни ўзига камраб, акс эттира оладиган оддий (бўлинмас) ва фаол бирламчи субстан-сиядир. Монадология ғояси ХИХ асрда немис файласуфи И. Гербарт, Г. Лоце, ХХ асрда Э. Гуссерл (Германия), А. Уайтхед (Буюк Британия) ва бошқаларнинг қарашларида ўз аксини топди[1].
Манбалар
|
Бу мақолада бошқа тил бўлимларига ишорат йўқ. Сиз уларни топиб ва ушбу мақолага қўшиб, лойиҳага ёрдам беришингиз мумкин. |
 | Ушбу мақолада Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (2000-2005) маълумотларидан фойдаланилган. |
 | Ушбу мақола çаладир. Сиз уни бойитиб, ЗиёСферага ёрдам бериşингиз мумкин. Бу андозани аниқроғига алмаштириш керак. |
 | Бу мақола бирорта туркумга қўшилмаган. Илтимос, мақолага алоқадор туркумлар қўшиб ёрдам қилинг. (август 2024) |