Muhammad Muqim

Муҳаммад Муқим (ёки Хожа Муқим, ХВИИ аср) — мусаввир. Аштархонийлардан Абдулъазизхон (1645—80) ва Субхонқулихон (1680—1702) кутубхонасида ижод қилган. М.М. кишилар тасвирига алоҳида аҳамият беради, тасвирлар нафис ишланиши, қиёфалар ифодалилиги, композициялар мутаносиблиги, кам шакллилиги ҳамда шакллар йириклиги билан диққатга сазовор. Хожа Гадо, Аваз Муҳаммад, Мулла Беҳзод каби мусаввирлар ва Мирзо Барқий, Мулла Мир Мунший, Ибн Арабшоҳ каби хаттотлар билан бирга ишлаб, Низомийнинг „Ҳамса“ (1669, Дублиндаги Честер Битти кутубхонасида), Фирдавсийнинг „Шоҳнома“ (1664, Ўзбекистон Фанлар академияси Шарқшунослик институтида, инв. № 3463) асарларини бадиий безаган. Шунингдек, Фирдавсийнинг „Шоҳнома“, „Наримоннома“, „Баённома“, „Фарамузнома“ қўлёзмалар мажмуасига (1670, О. Олебер маж-муасида) расмлар ишлашда қатнашган.

Муҳаммад Муқим. „Сиёвушни ўтда синаш“ (Фирдавсийнинг „Шоҳнома“ асарига ишланган, 1664, Ўзбекистон Фанлар академияси Шарқшунослик институти).