Mulla Hamza Gʻiloniy (milodiy 1721/1722, hijriy 1134-yilda vafot etgan) – eronlik Shia mazhabi faylasufi[1]. Muhammad Sodiq Ardestoniyning shogirdlaridan biri edi[2].

Hayoti

Mulla Hamza Gʻiloniy Gʻilon viloyatidan kelgan, ammo hayotining koʻp qismini Isfahonda o'tkazgan, shuning uchun u �M2�Isfahoniy�M3� deb ham atalgan[3]. Gʻloniy qachon tugʻilganligi aniq emas, lekin Hazin Lahijiyning soʻzlariga koʻra, Mulla Hamza hijriy 1134-yilda vafot etgan[4]. Asosiy manbalrda uning hayoti haqida kam maʼlumot mavjud.

Taʼlimi

Mulla Hamza Ardestoniyning eng yaxshi shogirdlaridan biri edi. Biroq, u ustozining davridayoq ham Islom falsafasi boʻyicha yetuk bilimga ega edi. Ashtiyani uni falsafachilar orasida Mulla Sadraning falsafasini davom ettirishga va tanqidchilarga qarshi himoya qilishga harakat qilganlardan biri sifatida tan olgan[5]. U Isfahon falsafa maktabining muhim faylasuflaridan biri hisoblangan.

Faoliyati

Gʻiloniy Peripatetizm falsafasi va Mulla Sadra falsafasi boʻyicha bir qancha asarlar qoldirgan. Uning ayrim asarlari:

  • Hikamte Sadeqiyah
  • A glosses on The Book of Healing
  • A treatise on Tashkik[6]
  • A commentary on Tjrid al eteqad book.

Mulla Hamza Hikmate Sadeqiyah kitobini yozgan boʻlib, unda Ardestoniyning falsafiy taʼlimotlarini bayon qilgan.

Manbalar

Adabiyotlar

  • Henry Corbin and Sayyed Jalāl-al-Din Āštiāni, eds., Anthologie des philosophes iraniens depuis le XVIIe siècle jusqu’à nos jours/Montaḵabāt-i az āṯār-e ḥokamāʾ-e elāhi-e Irān az ʿaṣr-e Mir Dāmād o Mir Fendereski tā zamān-e ḥāżer, 4 vols., Paris and Tehran, 1971–79.