Зиёсферада исми Носир ва фамилияси Муҳаммадиэв бўлган бошқа кишилар ҳақида ҳам мақолалар мавжуд.

Носир Муҳаммад (асл исми Насриддин Муҳаммадиэв[1],1946-йил 2-декабрда туғилган, Ўзбекистон, Қашқадарё вилояти, Яккабоғ туманида) — ўзбек шоири, таржимон, халқаро журналист. Йигирмага яқин ше’рий ва илмий-оммабоп китоблар муаллифи ҳисобланади. Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими (2008).

Носир Муҳаммад
Насриддин Муҳаммадиэв
Таваллуди 2-декабр 1946-йил
Яккабоғ тумани, Қашқадарё вилояти
Вафоти 5-июл 2017-йил(2017-07-05)
(70 ёшда)
Тошкент
Фуқаролиги Sovet Ittifoqi Oʻzbekiston
Касби шоир, таржимон, халқаро журналист
Мукофотлари

Таржимаи ҳол

Насриддин Муҳаммадиев 1946-йилда Қашқадарё вилоятининг Яккабоғ туманида туғилган. 1964-1968-йилларда Тошкент Давлат университети (ҳозирги Ўзбекистон миллий университети)да таҳсил олган. Мазкур та’лим даргоҳидан сўнг у меҳнат фаолиятини “Тошкент оқшоми” газетаси таҳририятида бошлаб, дастлаб кичик адабий ходимдан тортиб, бўлим мудирлигига кўтарилган.

1976-1979-йилларда Форс тили бўйича Эронда таржимон бўлиб ишлаган. 1983-1993-йилларда “Ёшлик” ёшлар журналининг мас’ул котиби сифатида фаолият олиб борган. Сўнг 1993-1994-йилларда Ўзбекистон Миллий ахборот агентлиги (ЎзА) халқаро ахборот бўлими бош муҳаррири лавозимида ишлаган.

Носир Муҳаммад 1994-йилда Ўзбекистон Республикаси Ташқи ишлар вазирлиги матбуот хизматининг 1-котиби бўлиб, ушбу лавозимда 1996-йилгача ишлаган, айни шу йили Ўзбекистоннинг Туркиядаги элчихонаси 1-котиби саналган.

1999-2005-йилларда Ўзбекистон Республикаси Президенти девонининг Матбуот хизмати етакчи маслаҳатчиси бўлган.

Шоир 2005-йил октабрдан Республика байналмилал маданият маркази директори.

1980-1996-йилларда Ўзбекистон бўйича мустақил халқаро шарҳловчи сифатида шуҳрат қозонган. 1972-йилдан — 1989-йилгача Ўзбекистон Журналистлар уюшмаси ва Ўзбекистон Ёзувчилар уюшмаси а’зоси.

Носир Муҳаммад 2017-йилда 70 ёшида бу ёруғ оламни тарк этди[2].

Ижодий фаолияти

У 20 га яқин китоблар, рус ва ўзбек тилидаги кўпгина ше’рларнинг муаллифи саналади. Носир Муҳаммаднинг ше’рлари Москва “Уйғониш” (1977—1980-йилларда), “Илҳом” (1979-йил), “Ше’рият” (1982-йилда) алманахларида ҳамда “Изҳор” (2007-йилда) ва “Ватан муҳаббати” (2009-йилда) Тошкентда нашр этилган. Бундан ташқари, шоирнинг Ўзбекистон журнал ва газеталарида даврий ижод намуналари чоп этиб борилади[3].

Мукофот ва совринлар

  • 1992-йилда Ўзбекистон Республикасининг Фахрий ёрлиғи билан тақдирланган. 
  • 2008-йилда Ўзбекистон Республикасида хизмат кўрсатган маданият ходими унвони билан тақдирланган. 
  • Республика байналмилал маданият марказининг 20-йиллиги муносабати билан “Россия ҳамдўстлигининг (“Россотрудничество”)– “Дўстлик ва ҳамкорлик учун” Фахрий нишони билан тақдирланган.
  • У Полша Республикаси Маданият вазирлиги томонидан „Полша маданиятидаги хизматлари учун“ нишони билан тақдирланган.

Ҳаволалар

Рус адабиётидаги янги таржималар ўзбек тилида (Wайбаcк Мачине сайтида 2022-08-09 санасида архивланган) Носир Муҳаммаднинг таржимонлик фаолияти

Шоирнинг сан’ат ҳақида гўзал фикрлари (Wайбаcк Мачине сайтида 9-июл 2017-йил санасида архивланган) интервю шаклида

Манбалар

  1. ↑ „Насриддин Муҳаммадиев (Носир Муҳаммад)“. 2016-йил 10-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 24-март 2016-йил.
  2. ↑ Скончался Насриддин Мухаммадиев Газета.уз
  3. ↑ Предисловие к сборнику Насриддина Мухаммадиева «Крылатый конь мечты»