Ўскемен (қозоқча: Өскемен) — Шарқий Қозоғистон вилоятининг маркази. Шаҳар пойдевори 1720-йили Иртиш ва Улби дарёсининг ёқасида қурилган. Қозоғистоннинг шарқий қисмида жойлашган, майдони 54,4 минг га ерни эгаллайди. Иқлими континентал. Шаҳар аҳолиси 309 534 кишини ташкил қилади. Ҳозирги кунда Ўскеменда 76,8 минг нафақадагилар (умумий аҳоли сонининг 23,9 % ташкил қилади), унинг 2476 — Улуғ ватан уруши фахрийлари.

Ўскемен

қозоқча: Өскемен
шаҳар
{{{rasmiy_nomi}}}ning bayrogʻi
Байроқ
{{{rasmiy_nomi}}}ning rasmiy gerbi
Герб
49°57′0″Н 82°37′0″Э / 49.95000°Н 82.61667°Э / 49.95000; 82.61667
Мамлакат Қозоғистон
вилоят Шарқий Қозоғистон Вилояти
Ҳукумат
 • Аким Жақсилиқ Муқашули Ўмар
Асос солинган 1720
Майдон 210 км2 (81 кв ми)
Маркази баландлиги 506 м
Аҳолиси
 (2012)
309 534[1]
Миллий таркиб руслар 53,20 %
қозоқлар 42,50 %
олмонлар 1,24 %
украинлар 1,13 %
татарлар 1,09 %
озарбайжонлар 0,23 %
корейслар 0,23 %[2]
Вақт минтақаси УТC+6
Телефон коди +7 7232
Почта индекс(лар)и Ф0*****
Автомобил коди Ф, 16
Oʻskemen xaritada
Oʻskemen
Ўскемен
Oʻskemen xaritada
Oʻskemen
Ўскемен

Ўскемен шаҳри — мустақил Қозоғистоннинг чиройли шаҳарларининг бири. Давлат амали ҚР Қомусига биноан қонунни, ижро этиш суд органлари принсипларига асосланган. Шаҳардаги қонунни Маслихат амалга оширади. Унинг таркибида 25 депутат бор. Суд мансабини Ўскемен шаҳар суди ва арбитраж суди амалга оширади.

Аҳолиси

Шаҳар аҳолисининг сони 2012-йил 1-февралдаги маълумот бўйича 321 минг кишини ташкил қилади. Шаҳар аҳолисининг сони камайиб бормоқда, бунинг асосий сабаби славян халқлари чет элларга кўчиб кетишидир. Ҳозирги кундаги шаҳар аҳолисининг миллий таркиби қуйидаги жадвалда берилган:[3]

Миллий таркиби

Аҳоли динамикаси

йил аҳоли ўсиши
1720 114
1725 141
1825 1304
1840 2101
1855 3471
1861 3334
1897 8721
1900 12676
1907 13164
1920 17200
1939 21100
1959 150400
1970 230400
1979 274400
1989 324500
1993 341800
2005 302200
2007 298830
2009 314812
2011 318812

Саноати

Рангли металлургия (қўрғошин,рух, титан,магний комбинатлари), машинасозлик ва металлсозлик (коншахта жихозлари), конденсаторлар, приборлар ишлаб чиқариш етакчи ўринда. Семент, ғишт, уйсозлик, темирбетон буюмлар заводлари, қурилиш материаллари комбинати ишлаб турибди. Озиқ-овқат (гўшт, сут, вино комбинатлари, моекстраксия ва пиво заводлари), енгил саноат корхоналари бор. Шаҳар яқинида Ўскемен сув омбори, Ўскемен ГЕС қурилган.

Тарихи

ХВИИ асрларда рус ҳукумати Иртиш дарёси ёқалаб юқори ўсиш учун бир неча қадамлар ташлади. Бу воқеаларнинг бир неча сабаблари бор:

  • Россиянинг шарқий чегараларни қармоғида ушлаш;
  • Шарқий давлатлар билан савдо алоқаларни кенгайтиш;
  • Олтойнинг бойлигига эга бўлиш.

Қамални Улбининг Иртиш дарёсига қуйиладиган қисмида ташкил этиш режаланди. Отряднинг командири гвардия маёри Иван Михайлович Лихарев император Пётр И-га „рапорт“ ёзди. 1720-йилги 12-17-август ойлари қамалнинг қурулиши бошланди. И. М. Лихарев подполковник Ступиннинг бошқаруви билан 363 кишидан иборат гарнизон қолдирди. Қурулишга инженер Летранже бош-қош бўлди.

Вақт ўтиши билан қамалнинг атрофида аҳоли яшай бошлади. Қишлоқ бўлиб, ундан кейин станица бўлди. Станица 1804-йилдан кейин шаҳарча деб атала бошлади. 1868-йили Ўскеменга шаҳар мавқейи берилди. Шаҳарда савдо, қишлоқ хўжалиги маҳсулотларини ишлаб чиқарувчи корхоналар ривожлана бошлади. Кейинчалик енгил саноат ривожлана бошлади, темир йўл қурулиши бошланди. Улуғ Ватан уруши йилларида оғир саноат ривожланди[4].

Маданият

Шарқий Қозоғистон вилояти Жамбул номидаги драма театри

Шаҳарда:

„Юбилейний“, „Эхо“ кинотеатрлари.

Жамбул номидаги драма театр.

3-та маданият уйи ва истироҳат боғи мавжуд

Шаҳар мадҳияси

Манбалар

  1. ↑ Манба хатоси: Инвалид <реф> таг; но техт wас провидед фор рефс намед стат.кз
  2. ↑ Национальный состав населения Республики Казахстан, 2012-06-27да асл нусхадан архивланди, қаралди: 2021-02-27
  3. ↑ «Экспресс К» — ежедневная общественно-политическая республиканская газета, 2012-12-03да асл нусхадан архивланди, қаралди: 2013-05-25 {{cитатион}}: но-бреак спаcе чараcтер ин |титле= ат поситион 13 (ёрдам)
  4. ↑ „Поездка по Восточному Тарбагатаю летом 1864 года Карла Струве и Григория Потанина“. 2013-йил 21-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 25-май.