Osmon mexanikasi sahifasining manbasini koʻrish

'''Osmon mexanikasi''' — [[Astronomiya|astronomiyaning]] [[Quyosh tizimi|quyosh tizimiga]] kiruvchi tabiiy va sunʼiy jismlarning harakat nazariyasini yaratish bilan shugʻullanuvchi boʻlimi. Osmon mexanikasi asoslarini [[Kepler Iogann]], [[Isaac Newton]], [[Leonhard Euler]], [[Joseph-Louis Lagrange]], P. Laplas, S. Nyukom, [[Henri Poincaré]] va boshqa ishlab chiqishgan. Asosiy boʻlimlari:

# [[Yer sunʼiy yoʻldoshlari]] (YESY) va boshqa sayyoralarga uchirilgan kosmik apparatlar harakat nazariyalarini yaratish;
# Koʻp jism masalasi doirasida [[Quyosh tizimi|quyosh tizimining]] har bir tabiiy jism uchun harakati nazariyasi va matematik qonuniyatlarini aniqlash;
# Kuzatuv maʼlumotlari asosida [[Osmon|osmonning]] ixtiyoriy jismi orbitasi elementlarini hisoblash usullarini takomillashtirish;
# [[Sayyoralar]] va ular yoʻldoshlarining toʻlqinsimon harakati uchun analitik nazariyalar ishlab chiqish;
# [[Quyosh tizimi|Quyosh tizimidagi]] asosiy tabiiy jismlarning fazoviy oʻrni va harakatiga oid maʼlumotlarni oldindan aniq hisoblab, astronomik yilnomalar tuzish.

Bu boʻlimlar mos ravishda oʻz obʼyektlari turi boʻyicha alohida yoʻnalishlarga boʻlinadi. Xususan, YESY harakati nazariyasida unga taʼsir etuvchi quyidagi omillar boʻyicha maxsus yunalishlar mavjud:

# [[Yer|Yerning]] murakkab shakli va unda materiyaning notekis taqsimoti taʼsiri;
# [[Oy]] va [[Quyosh|quyoshning]] gravitatsion taʼsiri;
# [[Yer]] [[Atmosfera|atmosferasi]] taʼsiri;
# [[Quyosh]] va [[oy]] nurlarining YESYga bosimi;
# [[Yer|Yerdagi]] koʻtarilish va pasayish hodisalar taʼsiri va boshqalar.

Maʼlumki, 3 va undan ortiq jismlar masalalari umumiy holda aniq yechimga ega emas. Shu sababli, osmon mexanikasida maxsus keltirilgan masalalar oʻrganilib, natijalari bunga mos sistemada qoʻllanadi. Bunda muammoni aniq yechish maqsadida ayrim fizik parametrlar boʻyicha nomaʼlum funksiyalarni qatorlarga yoyish usullari ishlatiladi. Masalan, [[yer]] va [[Sayyora|sayyoralarning]] gravitatsion potensiallari sferik funksiyalar boʻyicha qatori, elliptik [[orbita]] boʻyicha harakatlanuvchi osmon jismi [[Koordinatalar|koordinatasi]] [[ekssentrisitet]] darajalari boʻyicha qatori amalda tez-tez uchrab turadi.

[[Quyosh tizimi|Quyosh tizimidagi]] har bir jism [[Orbita|orbitasi]] elementlari vaqtga bogʻliq funksiyalardir. Ular evolyusiyasini ifodalovchi tenglamalarni birinchi boʻlib [[Leonhard Euler]] topgan. Harakatlanuvchi jismga taʼsir etuvchi kuch oʻz potensialiga ega bulsa, unda [[orbita]] elementlari uchun [[Lagranj tenglamasi|Lagranj tenglamalaridan]] foydalaniladi. Ushbu potensial osmon mexanikasida perturbatsion funksiya deyilib, uni aniq bilish va nazariyasini yaratish juda muhim ahamiyatga ega. Bu funksiya, odatda, maʼlum qatorlar tarzida qoʻllanadi.

Osmon mexanikasining usullari, xususan, yangi [[kometalar]] va [[Asteroid|asteroidlarni]] ilgari maʼlum boʻlganlaridan farqlashda ham keng qoʻllanadi, chunki faqat [[orbita]] elementlari orqali bu muammoni hal etish qiyin masala. Bunda "kometa invarianti", Tisseran mezoni, Yakobi integrali kabi tushunchalardan foydalaniladi<ref>[[OʻzME]]. Birinchi jild. Toshkent, 2000-yil</ref>.

== Manbalar ==
{{manbalar}}

{{OʻzME}}    


{{chala}}
[[Turkum:Astronomiya]]