Pak Che Lok
Пак Че Лок, бошқа вариантлар – Пак Че-Лок, Пак Челок (1914-йил 1-май, Хактудон қишлоғи, Николск-Уссуриский уэзди, Приморск вилояти, Приамур ўлкаси, Россия империяси – 1977-йил ноябр, Вахш тумани, Қўрғонтепа вилояти, Тожикистон ССР) – Ўзбекистон ССР Тошкент вилояти Қуйи Чирчиқ туманидаги Микоян номидаги колхоз раиси[1]. Социалистик Меҳнат Қаҳрамони (1950).
| Пак Че Лок | |
|---|---|
| Таваллуди |
1-май 1914-йил Хактудон қишлоғи, Николск-Уссуриский уэзди, Приморск вилояти, Приамур ўлкаси, Россия империяси |
| Вафоти |
1-ноябр 1977-йил (63 ёшда) Вахш тумани, Қўрғонтепа вилояти, Тожикистон ССР |
| Фуқаролиги |
 СССР |
| Таълими | Ленинград темир йўл транспорти муҳандислари институти (2-курсгача) |
| Касби | колхоз раиси |
| Мукофотлари |
  |
Таржимаи ҳоли
1914-йилда Приморск вилояти Николск-Уссуриский уэзди Хактудон қишлоғида деҳқон оиласида туғилган[1]. 1936-йилда Ленинград шаҳридаги Ленинград темир йўл транспорти муҳандислари институтининг 2-курсини тамомлаган. 1937-йил март ойидан – Приморск вилояти Спасский тумани маҳаллий саноат бошқармаси ҳисобчиси.
1937-йилнинг кузида Ўзбекистон ССР Тошкент вилояти Қуйи Чирчиқ туманидаги махсус аҳоли пунктига депортация қилинади[1]. Ўзбекистон ССР Халқ Комиссарлиги вилоят бўлимида техник (1937), Солдацкий қишлоғидаги ўрта мактабда ўқитувчи (1938), вилоят ер бўлимида қурилиш техниги (1938—1939), Қуйи Чирчиқ тумани Будённий колхозида қаровчи (1939—1941), вилоят коммунал хўжалигида техник (1941).
1944-йилда Қуйи Чирчиқ туманидаги „Трудовик“ колхози раислигига сайланган. 1948-йилда „Коммунизм йўли“ колхозида ГЕС, „Тошкент канали“, „Фарҳод“ ва „Бўзсув“ гидроэлектр стансиялари қурилишида прораб бўлиб ишлаган[1]. 1945-йилда КПСС(б) сафига кирди.
1948-йилда Қуйи Чирчиқ тумани Микоян номидаги колхоз раиси этиб сайланди. Қисқа вақт ичида жамоа хўжалигини Тошкент вилоятидаги қишлоқ хўжалиги корхоналарида биринчи ўринга олиб чиқди. 1949-йилда колхоз 43 гектар майдондан давлатга ўртача 77 сентнердан кўк каноп пояси топширди. СССР Олий Совети Президиумининг 1950-йил 13-июндаги Фармони билан „1949-йилда МТС ишига натура шаклида ҳақ тўлагани, барча турдаги қишлоқ хўжалиги маҳсулотлари бўйича колхознинг мажбуриятлари ва шартномаларини бажарган ҳолда суғориладиган ерларда шоли, пахта ва яшил каноп пояларидан юқори ҳосил олганликлари учун ҳамда 1950-йилда баҳорги экиш учун тўлиқ талаб миқдорида барча экинларни уруғлик билан таъминлаш“ унга Ленин ордени ва Ўроқ ва Болға олтин медали ҳамда Социалистик Меҳнат Қаҳрамони унвони берилди[2].
Микоян номидаги колхозни 1953-йилгача бошқарган. 1954-йилда Тошкент вилояти Сирдарё туманидаги „Сирдарё“ совхозига директор этиб тайинланади. 1956-йилда Қуйи Чирчиқ туманига қайтиб, кейинги йилларда Қуйи Чирчиқ тумани Свердлов номидаги колхозда таянч устаси, Оққўрғон тумани „Межколхозстройсовет“ трестида раис бўлиб ишлади.
1965-йилдан Тожикистон ССР Қўрғонтепа вилояти Вахш туманида яшаб, туман капитал қурилиш бўлими катта муҳандиси, „Вахш“ совхози филиали мудири (1965—1968), Қўрғонтепа шаҳридаги Ленин номидаги колхознинг оддий колхозчиси (1968—1970), Вахш туманидаги Ленинград колхозининг оддий колхозчиси (1970—1971), катта уста, „Ремстроюправлениэ“ трестининг Вахш вилояти бўлими режалаштириш-техника бошлиғи (1971—1977) бўлиб ишлаган[2].
1977-йил ноябр ойида вафот этди.
Олган мукофотлари
- Социалистик Меҳнат Қаҳрамони;
- Ленин ордени;
- Ўзбекистон ССР Олий Совети Президиумининг Фахрий ёрлиғи
Адабиётлар
- Шин Д. В., Совецкиэ корейси Герои Социалистического труда, Алмати: Сервиcе Пресс, 2019
- З. В., Пан Н. Г. Герои Социалистического Труда – казахстанси, Алма-Ата, 1969—1985, тт. 1-5
- Мен Д. В., Квон Л. А., Ким, Совецкиэ корейси Казахстана, Алмати, 1992
- Ким П. Г., Корейси Республики Узбекистан, Ташкент: Узбекистон. 1993
- Кан Г. В., История корейсев Казахстана, Алмати: Гилим, 1995
- Ким Г. Н., Мен Д. В., История и култура корейсев Казахстана, Алмати: Гилим, 1995
- Ким Б. И., Корейси Узбекистана. Кто эст кто, Ташкент, 1999