Пётр Алексеевич Арефев (1913-йил 12-июн, Қадимги Русса, Новгород губернияси, Россия империяси — 1950-йил 1-апрел, Тошкент, Ўзбекистон Совет Социалистик Республикаси) — ҳужумчи-учувчи, 826-ҳужумчи-авиасия полкининг эскадрон командири (Суворов дивизиясининг 335-чи ҳужум авиацияси Витебск Қизил Байроқ ордени, 3-ҳаво армияси). Совет Иттифоқи Қаҳрамони.

Пётр Арефев
Асл исми русча: Пётр Алексеевич Арефьев
Таваллуди 12-июн 1913-йил
Қадимги Русса, Новгород губернияси, Россия империяси
Вафоти 1-апрел 1950-йил(1950-04-01)
(36 ёшда)
Тошкент, ЎзССР
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Қўшин турлари авиация
Хизматдаги йиллари 1942-1945-йиллар
Унвони mayor
Жанг/уруш Иккинчи жаҳон уруши
Мукофотлари

|||

|||

Биографияси

Пётр Алексеевич Арефев 1913-йил 12-июнда ишчи оиласида таваллуд топади. Тўлиқ бўлмаган ўрта таълимга эга. У 1943-йилдан Совет Иттифоқи Коммунистик Партия аъзоси.

У 1939-йилда Фуқаролик Ҳаво флотининг Тамбов парвоз билим юртини тамомлайди ва ҳарбий тайёргарлик курси тингловчиси бўлади. Фуқаролик авиакомпанияси ҳаво йўллари учувчиси эди. 1942-йилда Қизил Армия сафига чақирилади. 1943-йил январдан — армия хизмат сафарига кетади. У оддий учувчидан эскадрон командири даражасигача етади.

1943-йил 11-январда кичик лейтенант Пётр Арефев ҳаво парвози синовидан ўтади. Беш кундан сўнг, атиги еттита ҳаво парвозидан сўнг, у  олтилик Ил-2 самолётини бошқариб, душман устунини мағлуб эта бошлади. Совет учувчилари нишонга саккиз марта яқинлашиб, 3 та танкни, 15 тача автомашинани, камида юзта фашистни батамом қириб ташлашади.

11-март куни Арефев бошчилигида 8 та танк, 30 тача машина ва душман қўшинлари бомбардимон этилади. 15 апрел куни саккизлик „ИЛ самолётлари“ Ярсево йўлида автоколоннани нишонга олиб, йўқ қилишади.  

1943-йил кузида 826-чи ҳужум қўшини Духовшин-Демидов, Невел ва Городок ҳужумкор жанговар операсияларда фаол иштирок этади. 1944-йил 24-июнда „Багратион“ операсияси пайтида капитан Арефев бошчилигидаги олтита ҳужумчи самолёти Витебск яқинидаги Ғарбий Двина орқали фашистларнинг ўтиш жойини, душман танклари ва бронетранспортёрларини бомбардимон қилади. Арефевнинг самолётини текширганда, механик йигирмата тешикни топиб олади.  

1944-йил 25-июнда Арефев олтилик самолёти душманнинг яна бир колоннасини қириб юборилади. Учувчилар аэродромга қайтаётганда, немис Фокке-вулф томонидан ҳужумга учрайди. Эскадрон командири „ил“ ёнган ёқилғи бакларида бор-йўғи 10-12 дақиқа қолганини билиб, уларга қўнишни буюрди. Ва унинг ўзи душман кучлари билан жанг қилиб, ўртоқларини ҳимоя қилади. Ушбу эпизод унинг сафдоши Владимир Гуляевнинг Ҳаводаги "ИЛ " хотираларида акс этади[1] .

1945-йил 23-февралда Пётр Алексеевич Арефевга Ленин ордени ва „Олтин юлдуз“ медали (№ 4184) билан Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони берилади.  

Мукофотлари

Учувчи урушни ўн саккизта ҳукумат мукофоти билан якунлайди. Шу жумладан:  

1945-йил ноябрда маёр Арефев нафақага чиқади. Тошкентда яшаб ижод қилади. Пётр Алексеевич Арефев 1950-йил 1-апрелда оғир хасталикдан вафот этади.  

Совет Иттифоқи Қаҳрамони П.Арефев ҳайкали Қадимги Руссия шаҳридаги Ғалаба боғидаги Қаҳрамонлар хиёбонига ўрнатилади[2] .

Манбалар

  1. ↑ Гуляэв В. Л. В воздухе „или“
  2. ↑ „Город-курорт Старая Русса | Аллея Героэв“. 2021-йил 3-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 3-июн.

Адабиёт

  • Тэммо А. М., Вязинин И. Н.. Золотые Звёзды новгородцев. Л.: Лениздат, 1987 — 194—198-бет. 

Ҳаволалар