Пирмуҳаммадхон (1511—1561) — ўзбек шайбонийлар сулоласининг тўққизинчи вакили„#Происхождение“ boʻlimiga oʻtish, 1556—1561 йилларда Бухоро хонлигида ҳукмронлик қилган„#Верховный хан Шейбанидов — хан Бухарского ханства“ boʻlimiga oʻtish, Балх хонлиги хони (1546—1566).

Келиб чиқиши

Пирмуҳаммадхон Шибоний Жонибек Султоннинг тўнғич ўғли бўлиб, Ўзбек хонлиги асосчиси Абулхайрхон [1] [2] авлодидан эди. Унинг насабномаси шундай эди [3] [4] [5].

nothumb
1500 — 1510 Муҳаммад Шайбоний
1511 — 1512 Суюнчхўжахон
1512 — 1530 Кўчкунчихон
1530 — 1533 Абу Саид
1533 — 1540 Убайдулла И
1540 — 1540 Абдулла И
1540 — 1551 Абдуллатиф
1540 — 1550 Абдулазиз
1552 — 1556 Наврўз Аҳмад
1552 — 1556 Бурҳон султон
1556 — 1561 Пирмуҳаммад
1561 — 1583 Искандархон
1583 — 1598 Абдуллахон ИИ
1598 — 1599 Абдулмўмин
1599 — 1601 Пирмуҳаммад ИИ
1601 — 1605 Боқимуҳаммад
1605 — 1608 Валимуҳаммад
1608 — 1650 Имомқули
1640 — 1647 Надр Муҳаммадхон
1645 — 1680 Абдулазиз
1680 — 1702 Субҳонқули
1702 — 1711 Убайдуллахон ИИ
1711 — 1747 Абулфайз
1756 — 1758 Муҳаммад Раҳим
1758 — 1785 Дониёлбий оталиқ
1785 — 1800 Амир Шоҳмурод
1800 — 1826 Амир Ҳайдар
1826 — 1826 Амир Ҳусайн
1826 — 1827 Амир Умар
1827 — 1860 Амир Насруллоҳ
1860 — 1885 Амир Музаффар
1885 — 1910 Амир Абдулаҳад
1910 — 1920 Амир Олимхон


Сиёсат ва ҳарбий фаолияти

Балх хонлиги хони

Пирмуҳаммадхон 1546-йил 13-апрелда Балхда ҳокимият тепасига келди. Унинг даврида мустаҳкамланган Шайбонийларнинг Балх хонлиги Мовероннаҳр ва Бадахшоннинг сиёсий ҳаётида ҳам катта рол ўйнади. Қолаверса, Балх хонлиги унинг даврида тўлиқ мустақилликка эришди [1] .

Пирмуҳаммадхон ҳам Кистин Қора-Султон каби ички ва ташқи фаол сиёсат олиб борди. Унинг даврида Балх хонлиги Абиверд, Марв вилояти ва унинг ўғиллари ва набиралари бошчилигидаги Термиз ҳисобига сезиларли даражада кенгайди. Гурзивон ва Гарчистоннинг жанубий чегаралари ҳам сезиларли даражада мустаҳкамланди [1] .

Бобурийлар вакилларидан бирининг ёрдами

Манбаларда ёзилишича, бобурийлар Ҳумоюн ва Камрон ўртасидаги кескин ўзаро кураш йилларида Пирмуҳаммадхон иккинчисини қўллаб-қувватлаган. Шундай қилиб, 1547 йилда Ҳумоюн томонидан Кобулдан қувилган Камрон Бадахшонни забт этиш умидида Балхга бўйсунган Ойбак шаҳрига етиб келди. Айбак ўзбек ҳукмдори уни шараф билан кутиб олди, кейин Балхга олиб кетди. Пирмуҳаммадхон уни ажойиб кутиб олди ва алоҳида эътибор кўрсатди. Абу-л-фазлнинг айтишича, Балх хони уни уйида зиёфат уюштирган, кейин у билан бирга Бадахшонга кетган. Кейин Пирмуҳаммадхон ёрдамида Камрон Бадахшоннинг катта қисмини эгаллаб олди [1] .

Камроннинг Пирмуҳаммадхон билан иттифоқи ва унинг Бадахшонни эгаллашда қуролли ёрдами Муғаллар империяси билан Балх хонлиги ўртасидаги муносабатларни кескинлаштирди. Тез орада 1550 йилда Ҳумоюн Балхга қарши чиқди. Гулбадан бегимнинг ёзишича, Ҳумоюн ва унинг тарафдорлари ҳеч қандай тўсиқсиз Балхга яқинлашиб, шаҳар четида турган ўзбек қўшинларини тор-мор этганлар. Пирмуҳаммадхон рақиблар кучли эканига ва уларга қаршилик кўрсатиш фойдасизлигига ишонч ҳосил қилиб, ҳатто шаҳарни тарк этишга қарор қилди. Султон Муҳаммаднинг ёзишича, жанг қилишга жур’ат этмаган иккала томон ҳам Балх атрофида бир ҳафта туриб, охири Ҳумоюн қароргоҳни тарк этиб, Балхни тарк этган. Бу ҳақда қизиқ фактлар „Ҳафт Иқлим“да келтирилган. Бу ерда айтилишича, зикр этилган сафда қатнашишга таклиф қилинган Камрон ва Мирзо Аскарийлар нафақат қўшин билан келишмаган, балки Ҳумоюнга қарши исён кўтарганлар. Буни Абу-л-фазл тасдиқлайди. Амин Аҳмад Розийнинг кейинги гувоҳликларидан маълум бўладики, айнан ўша пайтда Бадахшонлар Ҳумоюн қароргоҳига ҳужум қилиб, унинг қўшинларига жиддий зарар етказган, натижада у Балхни тарк этиб, Кобулга қайтишга мажбур бўлган [1] .

Бухоро ҳукмдорининг мустақил Пирмуҳаммадхонга қарши режалари

Бухоро ҳукмдори Абдулазизхон (1540-1550) Пирмуҳаммадхоннинг мустақиллигига барҳам беришга уриниб, Балхга қарши катта юриш тайёрлай бошлайди[6]. Саид Раким ҳикоясига кўра, хон гўё Балхни эгаллаган. Бироқ, бошқа манбаларда бу ҳақда ҳеч қандай хабар йўқ. Тарихчиларнинг фикрича, Балхга режалаштирилган юриш амалга оширилмаган ва Абдулазизхоннинг ўзи тез орада вафот этган [1] .

Бухорода олий ҳокимиятни эгаллашга уриниш

1550-йил 16-майда Абдулазизхон вафотидан сўнг Бухорода тахтга Муҳаммад Шайбонийнинг набираси ўртамиёна ва иродаси заиф Муҳаммад Ёр-султон кўтарилади. Худди шу кунларда Пирмуҳаммадхон Абдулазизхон вафоти муносабати билан ҳамдардлик билдириш баҳонасида Бухорога етиб келади ва Ҳофиз-и Таниш Бухорийнинг ёзишича, турли найранглар билан олий ҳокимиятни қўлга киритади. Ўша пайтда Балххонга ҳамроҳ бўлган Султон Муҳаммад ал-Балхийнинг ёзишича, бу воқеа 1550-йил 18-августда бўлган [1] .

Аксарият зодагонлар ва мусулмон руҳонийлари бошлиғи Пирмуҳаммадхонни қўллаб-қувватламадилар. У қудратли Хожа Муҳаммад Исломдан ёрдам сўра олмади. Жуйбар шайхларининг таржимаи ҳоли бўлмиш Муҳаммад Тоҳир ва Бадриддин Кашмирийнинг ёзишича, Пирмуҳаммадхон ўшанда ўз одами — Шайбоний Рустам Султоннинг ўғли Ўзбек хони номи билан машҳур Умарғози Султоннинг Бухоро тахтига кўтарилиши ташаббускори бўлишга ҳаракат қилган [1] . „Раузат ар-Ризвон“ муаллифи саррофнинг ишончли вакили амир Темурқулийнинг сўзларига кўра:

Бир куни таниқли амирлар яса Чингизхонга ишора қилиб, Ўзбекхонни ўз ҳазратларига (Хожа Муҳаммад Ислом) илтимос қилишди, лекин у уларга шундай жавоб берди: “Дарвешлар Чингизхон қонунларига бўйсунмайдилар, фақат уларга бўйсунадилар. Аллоҳнинг иродаси. Ишон амирларининг Пирмуҳаммадхон ўзбекхонни бошқалардан катта, қатъиятли ва жасур бўлгани учун қўллаб-қувватлаяпти, деган тушунчага Хожа Муҳаммад Ислом қатъий жавоб берди: Агар ўзбек султони Пирмуҳаммадхонни улуғласа, хон (ИИ)]] Аллоҳга ҳамд айтади[7].

Пирмуҳаммедхон Бухорода бир йилга яқин олий ҳукмдор сифатида қолди, лекин амирлар ва эшон Хожа Муҳаммад Исломнинг ёрдами ва ёрдамини олмаганлиги сабабли 1551-йил июн-июл ойларида у Бухорони тарк этишга мажбур бўлди ва ҳокимиятни яна ўша қўлига қайтарди. Бундан олдин Самарқанддан чақириб олинган Муҳаммад Ёр-султон [1] .

Ташқи сиёсати

Пирмуҳаммадхон даврида Балх хонлигининг Сафавийлар давлати билан тинч муносабатлари сезиларли даражада мустаҳкамланди. Алоқалар шу қадар дўстона бўлиб кетдики, Таҳмасп И унга бошқа мамлакатлар элчилари томонидан Исфаҳонга олиб келинган совғаларни баҳам кўрди [1] .

Оиласи

Пирмуҳаммадхоннинг тўрт ўғли бор эди: Падишаҳ Муҳаммад Султон, Маҳди Султон, Шоҳ Муҳаммад Султон ва Дин Муҳаммад Султон. Балх хонлиги ҳудудларида Пирмуҳаммадхоннинг ўғиллари ва набиралари ҳукмронлик қилган. Масалан: Паянда Муҳаммад-султон Марвда, Падшоҳ Муҳаммад-султон Термизда, Абулмуҳаммад-султон Абивердда [1] .

Ўлими

Пирмуҳаммедхон 1567 йил 12 мартда вафот этди [1] . Унинг вафотидан кейин Балхни унинг ўғли ва вориси Динмуҳаммадхон [1] бошқарган.

Адабиёт

  • Ахмедов Б. А., История Балха, Т., 1982.

Фахриддин Ҳасанов.

Манбалар

  1. ↑ 1,00 1,01 1,02 1,03 1,04 1,05 1,06 1,07 1,08 1,09 1,10 1,11 1,12 Ахмедов 1982.
  2. ↑ НЭУ: Пирмуҳаммадхон & 2000—2005.
  3. ↑ „Потомки Ибрагима. Абу-л-Хайр“. Ҳроно.ру. 2019-йил 10-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 22-август.
  4. ↑ „Потомоки Шейбана“. Ҳроно.ру. 2019-йил 1-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 22-август.
  5. ↑ „Род Чингисхана (таблица И)“. Ҳроно.ру. 2019-йил 24-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 22-август.
  6. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил
  7. ↑ Ахмедов 1982, с. 82.