Pyotr Zaychenko
Бу мақола автомат таржима қилинган ёки машина таржимаси тайинли ўзгартиришсиз чоп этилгани эътироф этилмоқда. Таржимани текшириб чиқиш ҳамда мақоладаги мазмуний ва услубий хатоларини тузатиш керак. Сиз мақолани тузатишга кўмаклашишингиз мумкин. (Шунингдек, таржима бўйича тавсиялар билан танишиб чиқишингиз мумкин.) ДИҚҚАТ! БУ ОГОҲЛАНТИРИСҲНИ ЎЗБОСҲИМCҲАЛИК БИЛАН ОЛИБ ТАСҲЛАМАНГ! Мақоланинг оригинали кўрсатилинмаган. |
Пётр Петрович Заиченко (1943-йил 1 апрел, Кайсацкое – 2019-йил 21 март, Волгоград) – совет ва рус театр ва кино актёри. Россия Федерациясида хизмат кўрсатган артисти (1998) .
Биография
1943-йил 1-апрелда Сталинград вилоятининг Кайсацкое қишлоғида (ўша пайтда Кайсацкое туманининг маъмурий маркази, ҳозирги Палласовский тумани) туғилган. Мактабни тугатгач, маданий-маърифий билим юртининг театр бўлимига ўқишга киради. Ва бир йиллик ўқишдан сўнг у Саратовга боради ва маҳаллий театр мактабига ўқишга киради. И. Слонова Н. Шляпникова ва Ю. 1971-йилда ўқишни тугатган ва Волгоград театрида актёр бўлган Сагҳянц . М. Горкий, у ерда 1974-йилгача хизмат қилган. 1990-йилдан бери у Волгоград вилоят концертида актёр бўлиб фаолият юритган. 1994-1995 йилларда Волгоград казак театрида ўйнаган. Сўнгги йилларда у Буюк Дон армиясининг „Волгоград казак округи“ казак жамиятининг „Станица Рождественская“ қишлоқ казак жамияти Ёшлар театрининг рассоми бўлган.
Кинодаги шон-шуҳрат Вадим Абдрашитовнинг " Сайёралар паради " (1984) филмидаги сержант Иван Пухов („Крокодилич“) ролидан келиб чиққан. Кейинчалик актёр ушбу режиссёрнинг яна иккита филмида (" Плумбум ёки хавфли ўйин " ва " Армавир ") рол ўйнайди.
1990-йилда Пётр Зайченко Павел Лунгиннинг „ Такси Блуэс“ филмида Шлйков ролини ўйнади. Филм 1990-йил Канн кинофестивалининг танлов дастурида иштирок этган[1]. Зайченконинг фотосуратлари франсуз киножурналларининг муқоваларида пайдо бўлди. Ушбу филмнинг халқаро муваффақиятидан сўнг, актёр Франсия, Испания ва Полшада бир нечта филмларда рол ўйнайди.
У Кинематографлар уюшмасининг Волгоград бўлими директори бўлиб фаолият олиб борган.
Актёрнинг 65 йиллиги нишонланадиган йилда П. П. Зайченконинг „Санъатдан кўра ҳаёт муҳимроқ“ китоби нашр этилди, унда актёр билан суҳбатлар, унинг суратга олиш хотиралари, дўстлари, ажойиб одамлар билан учрашувлари, ҳаёти ва фаолияти ҳақидаги фикр-мулоҳазалар мавжуд
Актёр ёш режиссёрлар билан кўп ишлади: Игор Волошин билан „Қуён ови“ ва " Мен " филмларида, Алексей Федорченко билан „Темир йўл“ филмида, Борис Хлебников билан " Эркин сузиш " филмида ва бошқалар.
У 2019-йил 21-мартда 76 ёшида Волгоград касалхонасида вафот этди[2]. Ўлим сабаби юрак хуружи эди[3]. У Волгоград марказий қабристонига дафн этилган[4].
Филм „Сибир. Мон амир“
2011-йилда Слава Росснинг „ Сибир“ филми чиқди. Монамур ", унда Пётр Зайченко бош ролни ўйнайди, набираси билан тайга чўлида яшайдиган кекса мўмин. Филм тайгада қийин шароитларда суратга олинган, актёр ҳатто музли дарёда сузишга мажбур бўлган. Шундан сўнг актёр касал бўлиб, операция қилинади[5]. Пётр Зайченко филмнинг ғоясини шундай таърифлайди: „Агар сиз болаларингизни соғинган бўлсангиз, невараларингизни қутқаришингиз керак“[6]. Филм халқаро ва маҳаллий кинофестивалларда етмишта мукофотга сазовор бўлган, жумладан, Пётр Зайченконинг энг яхши рўллари учун еттита мукофотни қўлга киритган. Актёр 2011-йил учун энг яхши актёр Ника мукофотига номзод бўлган[7].
Вйборгдаги "Европага ойна " кинофестивалида илк бор фестивалнинг бош мукофоти филмга эмас, балки актёрга топширилади. Пётр Зайченко ушбу мукофотни „Ажойиб актёрлик маҳорати учун“ ибораси билан иккита „Сибир. Монамур“ (реж. Слава Росс) ва " Уй " (реж. Олег Погодин)[8].
Шунингдек, у ушбу роли учун мукофотларга сазовор бўлди:
- 2011-йил Ханти-Мансийскдаги „Олов руҳи“ кинофестивалида эркак ролини энг яхши ижро этгани учун Александр Абдулов номидаги мукофотга сазовор бўлган[9].
- Смоленскда бўлиб ўтган „Олтин Феникс“ ИВ Бутунроссия актёрлар ва режиссёрлар кинофестивалида эркак ролини энг яхши ижроси учун Анатолий Папанов мукофоти .
- „Москва премера“ миллий кинофестивалида Михаил Улянов номидаги энг яхши эркак роли учун „Московский комсомолец“ газетаси Жамоатчилик ҳай’ати мукофоти[10].
- „ДебоширФилм – соф орзулар“ ХИВ халқаро мустақил филмлар фестивали, Санкт-Петербург, 2011-йил. Диплом – „Актёр Пётр Зайченко ва Михаил Процко дуэти томонидан яратилган умиднинг ишончли тасвири учун“[11].
- ВИИ Халқаро Сретенский православ кинофестивали „Учрашув“, 2012, Калуга вилояти, Обнинск – Энг яхши актёр учун мукофот .
- Арктика мамлакатлари ИИИ Халқаро кинофестивали „Шимолий чироқлар“, Санкт-Петербург: энг яхши актёр учун мукофот[12].
Тан олиш ва мукофотлар
- "Меҳнатдаги жасорат учун" медали . СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1986-йил 22 августдаги фармони.
- „Вилоят музейи“. Йил одами 1997.
- „Йил одами“ 1997-йил Бутунроссия танловида „Йил эркак ва аёли“.
- Буюк Пётр „Меҳнат жасорати учун“ медали.
- Испаниядаги Халқаро кинофестивалнинг „Энг яхши эркак роли учун“ мукофоти (" Крапачук " филмида, 1993-йил).
- Карлови Вари кинофестивалида энг яхши эркак роли учун мукофот („Крапачук“ филмида, 1993-йил).
- „Россия устидаги момақалдироқ“ филми учун Бригантине кинофестивалида „Энг яхши иккинчи пландаги актёр“ мукофоти (1999)
- Россия Федерациясининг хизмат кўрсатган артисти (1998-йил 26 январ) – санъат соҳасидаги хизматлари учун .
- „Табассум қил, Россия!“ Очиқ рус комедия филмлари фестивалида энг яхши эркак роли учун ВИИ мукофоти. (Астрахан) – 2006-йил („Матчмакинг“ филмида).
- "Дўстлик" ордени (2014-йил 25-декабр) – миллий маданият ва санъатни ривожлантиришдаги улкан хизматлари, кўп йиллик самарали фаолияти учун [13]
2011-йил Номинация лауреати П. Зайченко Бош мукофот: Ажойиб актёрлик маҳорати учун Филм(лар): „Сибир. Мон амир“. „Уй“.
Филмография
- 1984 – Сайёралар паради – Иван Пухов, „Крокодилич“, ишчи, сержант
- 1986 – Парвоз ҳалокати – Максим
- 1986 – ГОЭЛРОга уриниш – Шчербаков
- 1986 – Плумбум ёки хавфли ўйин – ҳушёр, тезкор отряд ходими
Китоблар
- Зайченко П. П.. Ҳаёт сан'атдан муҳимроқ, 1000 экз, Волгоград: Издатель, 2008. ИСБН 5-9233-0635-2.
Ҳаволалар
Манбалар
- ↑ „Фестивал де Cаннес, Аwардс 1990“. 2012-йил 18-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 28-март.
- ↑ „Скончался артист Петр Зайченко“ (ру). МК (2019-йил 21-март). 2019-йил 22-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 21-март.
- ↑ „В Волгограде умер актер Петр Зайченко“. вести.ру. 2019-йил 21-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 22-март.
- ↑ „Могилы знаменитостей. Зайченко Пётр Петрович (1943-2019)“. www.м-неcропол.ру. 2023-йил 19-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 19-феврал.
- ↑ „Петр Зайченко: «Если упустили детей, надо спасать внуков»“. Волгоградская правда. 2012-йил 7-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-декабр.
- ↑ „9-й фестиваль «Московская премьера» закрылся “Баблом”“. МК.ру. 2012-йил 7-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-декабр.
- ↑ „Итоги пресс-конференции по случаю официального объявления номинантов Национальной кинематографической премии «Ника» за 2011 год“. 2012-йил 30-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-ноябр.
- ↑ „Итоги ХИХ Фестиваля российского кино «Окно в Европу» — 2011“. 2012-йил 28-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 31-октябр.
- ↑ „В Югре завершился ИХ Международный фестиваль кинематографических дебютов «Дух огня»“. 2017-йил 26-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 25-феврал.
- ↑ „Призеры ИХ Московского фестиваля отечественного кино «Московская премьера»“. 2013-йил 5-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 14-январ.
- ↑ Итоги ХИВ фестиваля независимого кино „ДебоширФилм – Чистиэ грёзи“ Санкт-Петербург
- ↑ „«Северное сияние» раздало восемь призов“. Российская газета (2012-йил 17-ноябр). 2012-йил 19-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 13-ноябр.
- ↑ „Указ Президента Российской Федерации от 25 декабря 2014 года № 810 «О награждении государственными наградами Российской Федерации»“. 2014-йил 26-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 26-декабр.