Оқ Қўюнли насабномасида Қосим

Қосим бек ёки Қосим бег ёки Қосим ибн Жаҳонгир Оқ Қўйинлунинг султони бўлиб, 1497-йилдан 1501-йилгача Диёрбакирда ҳукмронлик қилган[1].

Қосим бек Оқ Қоюнлу қабиласидан эди. У бек Жаҳонгирнинг ўғли бўлган. Отаси 1469-йилда вафот этганидан сўнг, у Эрзинcанда ҳоким бўлади. Бироқ, Қосим ҳаётининг бу даври ҳақида оз маълумот мавжуд.

1497-йилда, Аҳмад бег вафотидан сўнг, уч султон бир вақтнинг ўзида ҳукмронлик қилди: ғарбда Алвонд бег, Диёрбакрда Қосим ва Алвонднинг укаси Муҳаммад Форс ва Ироқ-и Ажамда (бу ерда унга 1500-йилда укаси Мурад ворис бўлган)[2]. Қосим тез орада Оқ Қоюнлунинг Кичик Осиёдаги барча мулкларини эгаллаб, султон унвонини олди. У ўзининг асосий шаҳарларидан бўлган Диёрбакр ва Мардинни ривожлантириш билан шуғулланган. Бироқ, 1497-йилда султон Қосим бу ҳудудларни ўзига қўшиб олган Алвонд бег томонидан тахтдан ағдарилди.

1501-йилда Алвонднинг сафавийлар томонидан мағлубиятга учратилганидан сўнг, Диёрбакрда ҳокимият султон Аҳмад бегнинг ўғли бўлган Зайн ал-Абидин (1504–1514-йилларда ҳукмронлик қилган) қўлига ўтди.

Манбалар

  1. ↑ Wоодс 1999.
  2. ↑ Қуиринг-Зоче 2013.

Адабиётлар