Sintoizm

Шинтоизм, шинтоизм (японча: 神道 Шинтō) (японча шинто, айнан — Худолар йўли, Худолар таълимоти) — Японияда тарқалган динлардан бири бўлиб, ВИ—ВИИ асрларда вужудга келган. Бу дин Буддизм Японияда тарқала бошлаган даврда ҳали аниқ бир ном билан аталмас эди. Биринчи марта „шинто“ атамаси ХВИИИ асрда Буддизмдан фарқ қилиш учун ишлатила бошланган. 1868-1945-йилларда Япониянинг давлат динига айланган.

Шинтоизм асосида табиатга ва аждодлар руҳига эътиқод ётади. Унинг таълимотига кўра, одамлар қандайдир руҳлар ёки Худо (шин ёки ками)лардан тарқалган. Олий Худо номи — Аматерасу (қуёш Ҳомийси) ҳисобланади. Шинтоизм таълимотининг асосини император ҳокимиятининг илоҳийлиги (императорга сўзсиз итоат этиш) тўғрисидаги ақида ташкил этади. Император Аматерасунинг авлоди ҳисобланади. Ушбу дин кўп худоликка асосланган. Унда асосий эътибор ер юзидаги ҳаётга қаратилган, нариги дунё масалаларига эътибор кам.

Шинтоизмнинг кейинчалик Буддизм, Конфуцийчилик ҳамда Христианлик таъсирига учраши унинг нуфузи пасайишига олиб келди. Лекин, ХХ асрнинг 50-йилларидан Шинтоизмга бўлган расмий муносабат яна ўзгариб, унинг япон давлатчилиги билан боғлиқ удум, байрам ва анъаналари тиклана бошлади.