Tajuddin Qurayshiy
Tajuddin Qurayshiy (bengalcha: তাজউদ্দীন কুরাইশী) hozirgi Bangladesh hududida boʻlgan Silhetning zabt etilishi bilan bogʻliq 14-asr diniy va siyosiy arbobi edi[1].
Hayoti
Hozirgi Yamanda tugʻilgan Qurayshiy mashhur soʻfiy Kiamuddinning oʻgʻli boʻlib, xalifa Abu Bakrdan nasl-nasab jihatidan 10-avlod edi. Qurayshiy 1303-yilda Silhetdagi yurishida Shoh Jalol nomli soʻfiy jangchi-avliyoning hamrohi boʻlib, Taraf hukmdori Achak Narayanaga qarshi jang qilgan[1][2].
Silhet zabt etilgach, Qurayshiy qozi etib tayinlandi, keyinroq devon boʻldi va oxir-oqibat Laur mintaqasidagi Dinarpur (hozirgi Habiganj tumani hududiga toʻgʻri keladi[3]) boshqaruvi unga topshirildi[1]. U bu hudud boʻylab Islomni targʻib qilib, xonqoh barpo etdi, masjidlar qurdi va suv omborlari qazdirdi. Keyinchalik u olim va Suhravardiya tariqati soʻfiysi sifatida tanildi, shuningdek unga gʻayritabiiy qudratlar ham nisbat berilgan[1][2].
Qurayshiy Choukida vafot etgan, hozir u yerda uning mozori joylashgan[1].
Manbalar
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Choudhury, Dewan Nurul Anwar Hussain „Tajuddin Quraishi“, . Banglapedia: National Encyclopedia of Bangladesh, Second, Dhaka: Asiatic Society of Bangladesh, 2012.
- ↑ 2,0 2,1 Gupta, Jyotis Chandra Das. A National Biography for India, 1911 — 133-bet.
- ↑ Choudhury, Dewan Nurul Anwar Hussain. হযরত শাহজালাল (রহঃ). Islamic Foundation Bangladesh, 1987 — 119-bet.