Tango

Танго (испан. танго) — 1) ХВИИИ—ХИХ асрлар оралиғида Лотин Америкасида кора танли аҳолининг раке ва қўшиқлар билан ўтказиладиган ҳар қандай байрам ҳамда шу байрамлар ўтадиган жой ифодаси; 2) замонавий бал рақси. ХИХ аср 2ярмида андалусийча Т., креолча Т., аргентинча Т. каби турлари оммалашган. Мусиқа ўлчови 2/4, суръати ўртача, ритмикаси ўзига хос урғу (синкопа)лар билан ажратилади. Ижрочилар жуфт бўлиб, бир-бирининг елкаларини ушлаб рақсга тушади. 1910й.ларда Парижда аргентинча Т. асосида европача Т. ривож топиб, ўзига хос, алоҳида эҳтирос билан ижро этиладиган салон ва эстрада рақси (кейинчалик, куй ва ашула) сифатида бутун дунёда таркалди. Ритмикаси охирги саккизталик ҳиссадаги кескин урғуси билан ажралиб туради. Ўзбек эстрада санъатига 1950й.лар охирида Б. Зокиров ижросидаги "Арабча танго" (суриялик бастакор Дарис ал Атрашнинг Я. Френкел канта ишлаган ашуласи) билан кириб колли. Кейинчалик, А. Назаров ("Кет, муҳаббат", Н. Ҳамроқулов), А. Расулов ("Дилером", Ғ. Ёқубов) ва бошқа композиторлар турли Т.ларни яратган.