Tavba

Тавба (арабча: توبة‎‎ - қайтиш, пушаймон бўлиш) — тасаввуфда солиқнинг тариқат сари қадам қўйишидан олдин қилган барча гуногларидан тавба қилиб, келажакда бирор гуноҳ ишни қасддан қилмасликка азму қарор этиши. Тавба соликнинг 1-мақоми саналади. Аллоҳ томонидан тавба қабул бўлишининг 2 шарти бор:

1. ) ёмонликни билмасдан қилиш;
2. ) Т.ни кечиктирмаслик.

Кимки тавбани кечга сурса, инсоний фазилатлардан маҳрум ва аксинча тавба қилишга шошилса, ўзини ислоҳ қилган бўлади. Тавба - инсоннинг ўзини ўзи тарбиялашида муҳим ахлоқий восита саналиб, ёмонликдан юз ўгириб, яхшилик сари қадам қўйишга, эзгу ишлар қилишга ундаб турувчи хислат саналади.