Жалолиддин Феридун (1272-йил 7-июн – 1320-йил 5-феврал; Амир Ориф ва кейинчалик Улу Ориф Чалабий номлари билан танилган) Мавлавий олими ва шоири эди[1].

У 1272-йил 7-июнда машҳур шоир Румийнинг ўғли Султон Валад ва Фотима Хотундан туғилган. Орифнинг ака-ука ва опа-сингилларининг аксарияти ёшлигида вафот этган, Румий эса Ориф бир ярим ёшдан ошгунига қадар унинг тарбиясида иштирок этган. Унинг таълими ҳақидаги маълум бўлган ягона тафсилот шуки, у олти ёшида Малатялик, „Салоҳиддин“ тахаллусли кишидан Қур’ондан сабоқ олган. Орифнинг кейинги адабий асарларига қараганда, у бунга қадар ҳам тегишли таълим олган бўлиши эҳтимол[1].

Манбалар

  1. ↑ 1,0 1,1 Язıcı 1990, сс. 121–122.

Адабиётлар