Vitaliy Aleksandrovich Varivonchik (ruscha: Виталий Александрович Варивончик; belaruscha: Віталь Варывончык;1972-yil 9-martda Minskda tugʻilgan) — belaruslik sobiq futbolchi, darvozabon. Darvozabonlar murabbiyi.

Vitaliy Varivonchik
Shaxsiy maʼlumot
Toʻliq ismi Vitaliy Aleksandrovich Varivonchik
Tavallud sanasi 1972-yil 9-mart (1972-03-09) (54 yosh)
Ampluasi Darvozabon
Professional faoliyati*
Yillar Jamoa Isht. (Gol.)
1992—1993 Stroitel Starye Dorogi 31 (0)
1993—1994 KIM Vitebsk 31 (0)
1994–1996 Dinamo Minsk 53 (0)
1997–1998 Dinamo-93 Minsk 18 (0)
1998–2000 Jaro 60 (1)
2001 Slavia Mozyr 14 (0)
2003 Belshina Bobruisk 23 (0)
2004 Shakhtyor Soligorsk 1 (0)
2004–2005 Inter Baku 10 (0)
2006–2007 Vitebsk 12 (0)
2008 Gorodeya 11 (0)
Milliy terma jamoa
1997–2000 Belarus 3 (0)
2009–2011 Sibir Novosibirsk (assistant)
2013–2014 Dinamo Minsk (assistant)
2015 Bereza-2010 (assistant)
2017–2018 Irtysh Pavlodar (GK coach)
2019–2021 Rotor Volgograd (GK coach)
*Professional klublardagi gollari (ichki chempionat)

Tarjimayi holi

Murabbiylik faoliyati

Murabbiylik faoliyatini 2008-yilda boshlagan — Belarus yoshlar terma jamoasi bosh murabbiyi Aleksandr Xatskevichning yordamchisi boʻlgan.

2009-yil yanvaridan 2011-yil mayigacha Rossiyaning „Sibir“ (Novosibirsk) futbol klubida darvozabonlar murabbiyi boʻlib ishlagan[1]. U jamoaga „Sibir“ bosh murabbiyi Igor Kriushenkoning taklifiga binoan kelgan[2].

2012-yilda Moskvadagi Rossiya futbol ittifoqining (RFI) Murabbiylik mahorati akademiyasiga oʻqishga kirgan.

Soʻnggi yillarda „Spartak“ (Moskva) sohil futboli jamoasi darvozabonlari bilan ishlagan. 2017-yil noyabr oyida „Spartak“ PFKni tark etgan[3].

2018-yil yanvar oyida Qozogʻiston Premyer-ligasida ishtirok etuvchi Pavlodarning „Irtish“ futbol klubida darvozabonlar murabbiyiga aylangan[4].

2019-yil dekabr oyidan boshlab „Rotor“ klubida darvozabonlar murabbiyi boʻlib ishlamoqda[5].

Yutuqlari

Dinamo Minsk
  • Belarus Oliy ligasi chempioni: 1994–95, 1995
Shaxtyor Soligorsk
  • Belarus kubogi sohibi: 2003–04

Shaxsiy

  • 2006-yilda „Lokomotiv“ (Vitebsk) tarkibida toʻp surib, oʻzining eng uzoq davom etgan „quruq“ seriyasini qayd etgan — 635 daqiqa[6].

Manbalar

Havolalar