Исроил Юрий Антониевич – совет ва рус метеорологи, Россия Фанлар академиясининг академиги (1994-йил, СССР Академияси мухбир аъзоси). CНН маълумотларига кўра, у Владимир Путиннинг президентлик давридаги энг нуфузли илмий маслаҳатчиси бўлган[1]; Исроилнинг ўзи бу баёнотни рад этди[2].

Исроил Юрий
Таваллуди
Иш жойлари Глобал иқлим ва экология институти
Таълими Марказий Осиё давлат университети

1969—1972-йилларда СССР Фанлар академиясининг Амалий геофизика институтига, 1974—1991-йилларда СССР Гидрометеорология ва табиий муҳитни назорат қилиш давлат қўмитасига раҳбарлик қилган (1978-йилгача – Гидрометеорология хизмати бош бошқармаси). 1990—2011-йилларда Глобал иқлим ва экология институти (Рошидромет ва РАС ИГCЕ) асосчиси ва биринчи директори бўлган.

У Иқлим ўзгариши бўйича ҳукуматлараро комиссия раисининг ўринбосари[3] ва WМО вице-президенти бўлган.

СССР Олий Кенгаши депутати (1979—1989), КПСС МК аъзоси (1981—1990).

Биографияси

Юрий Антониевичнинг ўзи хотираларига кўра, унинг отаси Антоний Иванович Исроил, Эстонияда Вилжанди шаҳри яқинида туғилган, миллати эстониялик, 1914-йилда Биринчи жаҳон урушига кетган. Инқилобдан кейин у ҳарбий тиббиёт институтини тамомлаган. Петроград академиясида, Тошкентда полк шифокори бўлиб ишлаган, 1932-йилда касаллик туфайли демобилизация қилинган ва Ўрта Осиё Давлат университетида иш бошлаган, тез орада одам ва ҳайвонлар физиологияси кафедрасини бошқарган. Онаси, Антонина Степановна Шаталина, миллати рус, 1925-йилда Саратов университетини тугатгандан сўнг, Тошкентда иш бошлади; кейинчалик Ўрта Осиё давлат университетида ишлади, 1944-йилда докторлик диссертациясини ҳимоя қилди ва шу кафедрага А. И. Исраэл раҳбарлик қилган одам ва ҳайвонлар физиологияси кафедрасида профессор бўлди[4].

Юрий Исроил 1953-йилда Ўрта Осиё давлат университетининг физика факултетини физика мутахассислиги бўйича тамомлаган. Федоров СССР Гидрометеорология хизмати Амалий геофизика институтига асос солгач, Исроил у ерда илмий фаолиятини давом эттириб, 1963-йилда номзодлик, 1969-йилда эса физика-математика фанлари соҳасида докторлик диссертациясини ҳимоя қилди. Худди шу йили у институт директори лавозимида илмий раҳбарини алмаштирди. 1970-йилда у СССР Вазирлар Совети ҳузуридаги Гидрометеорология хизмати Бош бошқармаси бошлиғининг биринчи ўринбосари бўлди. 1974-йилда Исроил Гидрометеорология хизматини бошқарган, шунингдек, „Атмосфера физикаси“ мутахассислиги бўйича СССР Фанлар академиясининг профессори ва мухбир аъзоси бўлган. Тўрт йилдан сўнг у Гидрометеорология давлат қўмитаси раиси лавозимига тайинланди.

Ўлимигача у 1997-йилда Россия Фанлар академиясининг География институтида яратилган Иқлим тизимидаги антропоген ўзгаришлар лабораториясининг (ЛАИCС) ташкилотчиси ва раҳбари эди[5].

Туркманистон ССР (10-чақириқ)[6] ва Қорақалпоғистон Автоном Совет Социалистик Республикаси (11-чақириқ)[7] дан СССР Олий Кенгашининг 10–11-чақириқлар (1979–1989) Миллатлар Кенгаши депутати. КПСС Марказий тафтиш комиссияси аъзоси (1981–1990) лавозимларида ишлаган.

Манбалар

  1. ↑ Новак, Роберт „Тҳе Руссиан дидн'т барк“ (эн). CНН. 2012-йил 7-апрелда асл нусхадан архивланган.
  2. ↑ „Wҳй Дид ИПCC’с Юри Израэл Спеак ат тҳе Анти-ИПCC Cонференcе Ин Неw Ёрк?“. 2014-йил 26-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
  3. ↑ „Кто есть кто в ИПCC“. 2009-йил 4-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
  4. ↑ Израэль 2009.
  5. ↑ „Лаборатория антропогенных изменений климатической системы (ЛАИКС) | Институт географии РАН“. 2020-йил 13-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2020-йил 13-январ.
  6. ↑ „Список депутатов Верховного Совета СССР 10 созыва“ (ру). 2013-йил 10-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 21-апрел.
  7. ↑ „Список депутатов Верховного Совета СССР 11 созыва“ (ру). 2013-йил 28-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 21-апрел.