Éлиэ Дуcоммун (1833-йил 19-феврал, Женева — 1906-йил 7-декабр, Берн) — швейсариялик тинчлик фаоли. У 1902-йилда Чарлес Алберт Гобат билан биргаликда Нобел тинчлик мукофотига сазовор бўлган Нобел мукофоти лауреатидир.

Éлиэ Дуcоммун
Таваллуди 19-феврал 1833-йил
Вафоти 7-декабр 1906-йил(1906-12-07)
(73 ёшда)
Берн, Швейцария
Қариндошлари Мартин Брауэн (эвара)
Мукофотлари Нобел тинчлик мукофоти 1902-йил

Женевада туғилган Éлиэ Дуcоммун тарбиячи, тил ўқитувчиси, журналист ҳамда Швейсария федерал канцеляриясида таржимон (1869–1873) бўлиб ишлаган.

1867-йилда у Тинчлик ва эркинлик лигасига (Лигуэ де ла паих эт де ла либертé) асос солишда ёрдам берган, шундай бўлса-да, у бошқа лавозимларда, жумладан, 1873-йилдан 1891-йилгача Жура-Симплон пўлат компаниясида котиб сифатида ишлаган. Ўша йили у Берн шаҳрида жойлашган, биринчи нодавлат халқаро тинчлик ташкилоти ҳисобланган Халқаро Тинчлик Бюросига директор этиб тайинланган. У ушбу лавозим учун маош олишдан бош тортган ва ташкилотда фақат беғараз ва эзгу ғоялар йўлида хизмат қилишини маълум қилган. 1895-йилдан бошлаб у Халқаро Тинчлик Бюросининг Cорреспонданcе би-менсуэлле журнали директори этиб тайинланди[1].

Унинг юксак ташкилотчилик маҳорати ташкилот муваффақиятини таъминлашда муҳим рол ўйнаган. У 1902-йилда Тинчлик бўйича Нобел мукофоти билан тақдирланган ва 1906-йилда вафот этгунига қадар мазкур ташкилот директори лавозимида ишлаган.

Манбалар