Абаилское[1] (Абайлинское) кони — Қозоғистоннинг Туркистон вилояти Тюлкубас тумани ҳудудида, Абаил темир йўл станциясидан 15 км шимолда жойлашган темир рудаси кони. Қоратов тизмасининг жануби-шарқий ён бағрида жойлашган[2]. Конни қидириш ва ўзлаштириш 1942-йилдан бери давом этмоқда.

Тузилиши

Ўрта ва юқори кембрий (Коскол кони) геологик тузилмалари таркибига оҳактошлар, карбонли-кремнийли сланецлар, алеволитлар, қумтошлар, конгломератлар ва шохли тошлар киради.

Умумий сони 30 дан ортиқ бўлган руда танаси 3,7 км га чўзилган; кўндаланг ёриқлар 5 та изоляция қилинган қисмга бўлинади. Руда танаси қавариқ. Узунлиги 500 м гача, қалинлиги 120 м, 500 м чуқурликда учрайди.Оксидланиш зонаси 15-20 м чуқурликда жойлашган.Камеранинг асосий минераллари гидрогоэтит, гоэтит, туриитдир. Темир миқдори 45 % гача. Оксидланиш зонасидан пастда сидеритлар, анкеритлар, пиритлар жойлашган. Уларнинг таркибида — 32 % темир, оз миқдорда — мис, мишяк, кобалт, синк, молибден. Коннинг умумий захираси 23 миллион тоннани ташкил этади.

Очиқ шаклда ишлаб чиқилган. Рудалар бойитилмасдан фойдаланилади.

Манбалар

  1. ↑ Тлеугабулов С. М., Егеубай А. А. (Wайбаcк Мачине сайтида 2016-03-04 санасида архивланган) Разработка технологии подготовки и металлизации железорудного сиря Абаилского месторождения (ЮКО).
  2. ↑ Казахская советская энциклопедия, 1981. 

Адабиётлар

  • Абайилинскоэ месторождениэ // Казахстан. Националная энсиклопедия (рус.). — Алмати: Қазақ энсиклопедияси, 2004. — Т. И. — ИСБН 9965-9389-9-7. (CC БЙ-СА 3.0)

При написании этой стати исползовался материал из издания „Казахстан. Националная энсиклопедия“ (1998—2007), предоставленного редаксиэй „Қазақ энсиклопедияси“ по лицензии Cреативе Cоммонс БЙ-СА 3.0 Унпортед.