Абак (қадимги юнонча: ἄβαξ, ἀβάκιον, лотинча: абаcус — тахта, ҳисоб тахтаси), абака  — Юнонистонда, кейинчалик Ғарбий Европада ХВИИИ асргача арифметик амалларни ечишда қўлланган саноқ тахтачаси. Тахтача тасмаларига терилган мунчоқ, тошча ва ҳоказоларни суриб, амаллар ечилар эди. Ҳозирга қадар баъзи Шарқ мамлакатларида абакка ўхшаш саноқ тахтачалари қўлланади. Ҳисобларда ишлатиладиган чўт ҳам абак тури ҳисобланади[1]. Лекин абак чўтлар кашф қилинганидан кейин аҳамиятини йўқотган[2].

Манбалар

  1. ↑ Файл:Натионал Энcйcлопедиа оф Узбекистан лого.пнг „Абак“, Ўзбекистон миллий энсиклопедияси (А-ҳарфи). Тошкент: „Ўзбекистон миллий энсиклопедияси“ Давлат илмий нашриёти, 2000–2006-йиллар.
  2. ↑ Ахборот технологиялари атамаларининг изоҳли луғати 2023, с. 6.

Адабиётлар

  • Ахборот технологиялари атамаларининг изоҳли луғати. Тошкент: „Кафолат принт cомпанй“ нашриёти, 2023 — 824-бет. ИСБН 978-9943-988-89-7.