Abdulkarim Andoqiy
Абдулкарим Андоқий (арабча: عبد الكريم الأنداقي) — фақиҳ, ровий ва сўфий.
| Абдулкарим Андоқий | |
|---|---|
| Таваллуди |
400/1009 йил Самарқандга қарашли Андоқ қишлоғи. |
| Вафоти |
481/1088 йил. |
Абдулкарим Андоқий 400/1009 йили Самарқандга қарашли Андоқ қишлоғида таваллуд топган[1].
Фаолияти
Абдулкарим Андоқий ҳадис ва фиқҳ бўлиш билан бирга, комил инсонийлик фазилатларини ўзида мужассам этган. У нафақат фақиҳ сифатида, балки тасаввуфнинг йирик намояндаси ва йирик олими сифатида танилган. У катта-киччик ёшдаги илму толибларга турлича таълим-тарбия бериш усулини қўллаган. Бу усул тариқатда катта маъно-мазмунга эга ҳисобланган.
Устози ва илмий сафарлари
Абдулкарим Андоқий йирик тасаввуф олими Имом Юсуф Ҳамадонийнинг издоши бўлган. У Юсуф Ҳамадонийнинг Хоразм ва Бағдод сафарларида унга ҳамроҳлик қилган. Абдулкарим Андоқийнинг набираси Ҳасан Андоқий (460/1068-552/1157) ҳам тасаввуф олими бўлган.
Вафоти
Абдулкарим Андоқий 481/1088-йилда вафот этган[2].
Манбалар
Адабиётлар
- Исаэв Й., Аббосов А. Иштихоний алломалар. Имом Бухорий халқаро маркази. 2016. 73.