Абдулуззо ибн Қусай (арабча: عبد العزى بن قصي‎‎) — Қусай ибн Килабнинг оъгъли (тах. 400 —  480) ҳамда Асад ибн Абдулуззонинг отаси. Қусай ибн Килаб ислом пайгъамбари Муҳаммаднинг бешинчи авлод бобоси ҳисобланади[1].

Абдулуззо исми исломдан олдинги даврда араб динидаги учта бош маъбудадан бири бўлган ал-Уззодан келиб чиққан[2]. Бу учала маъбуда Аллоҳнинг қизлари деб ҳисобланган ва рамзий маъноси ҳамда ташқи кўриниши жиҳатидан ҳинду ва буддист маъбудаларига жуда яқин бўлган[манба керак].

Манбалар