Abu Muhammad

Абу Муҳаммад – куня бўлиб, "Муҳаммаднинг отаси" деган маънони англатади.

• Абу Муҳаммад Собит ал-Буноний (ваф. 745) – мусулмон зоҳиди, ҳикматли сўзлари ва ибодатга муҳаббати билан машҳур.
• Абу Муҳаммад Сулаймон ал-Амаш (680-765) – тобейин, олим, машҳур муҳаддис ва қори.
• Абу Муҳаммад Мусо ал- Ҳадий (764—786) – Аббосийлар сулоласидан бўлган Бағдод халифаси.
• Абу Муҳаммад Абд ал-Малик (Ибн Ҳишом) (ваф. 834) – Басралик араб олими.
• Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ад-Доримий (797-868) – ҳадис илмининг мутахассиси, имом, ҳофиз ул-Қур’он, шайхул-ислом.
• Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ибн Қутайба (828-889) – ислом диншуноси, машҳур Қуръон тафсир олими, муҳаддис, фақих, файласуф, тарихчи, ёзувчи, тилшунос.
• Абу Муҳаммад Саҳл ат-Тустарий (818-896) – илк тасаввуфнинг форс илоҳиётчиси.
• Абу Муҳаммад Абдуллоҳ ибн Муҳаммад (ваф. 912) – Кордова амири (888—912), Муҳаммад И нинг ўғли, ал-Мунзирнинг укаси, Умавийлар сулоласи вакили.
• Убайдаллоҳ ал-Маҳдий (873-934) – Фотимийлар халифалиги асосчиси, исмоилийлар имоми.
• Абу Муҳаммад ал-Ҳасан ар-Рамаҳурмузий (ваф. 971) – муҳаддис, ҳофиз ул-Қур’он, қози, шоир, „ал-Муҳаддис ал-Фосил бейна ар-Рави вал-Ваъий“ китоби муаллифи.
• Абу Муҳаммад Али ибн Ҳазм (994-1064) – Андалусиялик илоҳиётчи, мусаввир ва фақих, зоҳирий мазҳаби вакили, шоир ва тарихчи.
• Абу Муҳаммад ал- Бағовий (1041 ёки 1044—1122) – шайх ул-ислом, „Шарҳ ас-сунна“, „Маолим ат-танзил“, „Масабиҳ ас-сунна“ каби асарлар муаллифи.