Abu Said Usmon I (Abdulvadid)
Abu Said Usmon I (arabcha: أبو سعيد عثمان الأول), yoki Usmon ibn Yagʻmurasan, yoki jazoir arabchasida: أبو سعيد عثمان الأول, Abu Said Usmon al-avval), zamonaviy Jazoir hududidagi zenata berber Tilimsan qirolligini 1283-yil martdan 1304-yil iyungacha boshqargan.
| Abu Said Usmon I | |
|---|---|
| Tlemcen sultoni | |
| Saltanat | 1283–1304 |
| Oʻtmishdoshi | Yagʻmurasan ibn Zayon |
| Davomchisi | Abu Zayyan Muhammad I |
| Tugʻilishi | 1233 |
| Vafoti | 5 June 1304 (71 yoshida) |
| Farzandlari |
|
| Uy | Zayyoniylar |
| Otasi | Yagʻmurasan ibn Zayon |
| Dini | Islom |
| Kasbi |
Sarkarda, Monarx |
| Shaxsiy (Ism) |
Usmon عثمان |
| Otasining ismi (Nasab) |
ibn Yagʻmurasan ابن يغمراسن |
| Taxallus (Kunya) |
Abu Sa'id أبو سعيد |
Tarjimai hol
Abu Said Usmon I otasi Yagʻmurasan ibn Zayyondan (1236–1283-yillarda hukmronlik qilgan) Zayyoniylar sulolasi hukmdori sifatida taxtni meros qilib olgan. Hafsiylar bilan tuzgan nikoh aloqalari orqali u sharqiy qoʻshnilari bilan yaxshi munosabatlar oʻrnatishga muvaffaq boʻldi. Bu esa Usmon I ga Fos Mariniylarining tinimsiz hujumlariga bardosh berish imkonini berdi. Mariniylarning Tilimsan qamali 1299-yildan 1307-yilgacha davom etdi, bu vaqt ichida ular al-Mansura nomli qamal shahrini barpo etdilar. U baʼzan Mariniy hukmdorlarining qarorgohi sifatida ham xizmat qilgan. Mariniylarning ustunligiga qaramay, Zayyoniylar qamalga dosh bera oldilar.
Abu Said Usmon I qamal yakunini koʻra olmadi. Faqat uning vorisi Abu Zayyon Muhammad I (1304–1308-yillarda hukmronlik qilgan) davridagina, Mariniylar oʻz sultonlarining oʻlimidan soʻng va sulolaviy ichki nizolar kuchayib, ularning qudratini zaiflashtirgach, al-Magʻrib (al-Aqso)ga qaytib ketdilar.
Harbiy yurishlar
Abu Said Usmon I oʻz hokimiyatini mustahkamlash va raqiblariga (asosan Mariniylarga) qarshi mavqeini kuchaytirish maqsadida koʻplab harbiy harakatlarni boshqargan.
- 1287-yilda u Mâzoûna shahrini (Magʻrava hukmronligi davridagi Shelif daryosining oʻng qirgʻogʻida boʻyida joylashgan shahar) egallab oldi va Taferdjint shahrini (ehtimol Toudjin yurtidagi Shelif daryosining chap qirgʻogʻida) qamal qildi.
- 1290–1291-yillarda u Toudjinlarga qarshi yana bir yurishni tashkil qildi. U ularning yerlaridan yurib oʻtib, ularning boshpanasi boʻlgan Voncharis togʻlarini oʻz nazorati ostiga oldi. Usmon I Muhammad ibn Abdulqaviyning oila aʼzolarini asirga oldi, biroq keyinchalik ularni uylariga qaytarib yubordi.
- 1289-yil may oyida u Tenes shahrini Magʻravalardan, Medea shahrini esa Toudjinlardan tortib oldi[2].
- Mariniy sultoni Abu Yoqub Yusuf an-Nasr 1290-yil iyul oyida Tilimsanga qarshi yurish qildi. 1290-yil sentabrida ikki oy davom etgan qamaldan soʻng Mariniy sultoni oʻz poytaxtiga qaytdi.
- Bir oy oʻtgach, Abu Said Usmon I Tilimsan qamali paytida Mariniy hukmdori bilan aloqalar oʻrnatgan Magʻravalarga hujum qildi. U ularning yerlarini zabt etdi va boʻysunishga majbur qildi hamda oʻgʻli Abu Hammu Ini Shelif shahrining hokimi etib qoldirdi. Soʻng Abu Said Usmon I Tilimsanga qaytdi.
- 1291-yil aprel oyida Abu Said Usmon I yana bir bor Toudjinlarga qarshi yurish boshladi. U ularning boshligʻini oʻldirdi va yerlarini vayron qildi.
- 1293–1294-yillarda Abu Said Usmon I Magʻravalik Tsabit ibn Mandildan 40 kunlik qamaldan soʻng Brechk shahrini tortib oldi, shahar SherShelldan 19 chaqirim gʻarbda va Tenesdan 8 chaqirim sharqda joylashgan edi. Tasbit dengiz orqali al-Magʻrib (al-Aqso)ga qochib ketdi.
- 1295–1296-yillarda Mariniy sultoni ikkinchi marta Tilimsanga qarshi yurish qildi. U Nedroma devorlari ostida lager tikladi, soʻngra Oran yaqinidagi Jidara togʻiga yoʻl oldi va keyin oʻz saltanatiga qaytdi[3].
Manbalar
- ↑ Abou Zakarya Yah'ya Ibn Khaldoun Trad. Alfred Bel, Histoire des beni 'Abd El-Wad rois de Tlemcen jusqu'au règne d'Abou Hammou Moussa II, Alger, Imprimerie orientale Pierre Fonatana, 1904 p157
- ↑ Ibn Khaldoun (trad. William Mac Guckin de Slane), Histoire des Berbères et des dynasties musulmanes de l’Afrique septentrionale, vol. I, Alger, Imprimerie du Gouvernement, 1852, p. 132, p. 371
- ↑ Abou Zakarya Yah’ya Ibn Khaldoun Trad. Alfred Bel, Histoire des beni 'Abd El-Wad rois de Tlemcen jusqu’au règne d’Abou Hammou Moussa II, Alger, Imprimerie orientale Pierre Fonatana, 1904 pp. 160–164
Abu Said Usmon I (Abdulvadid)
| ||
| Oldingisi | Tilimsan sultoni, Tilimsan qirolligi 1283–1303 |
Keyingisi |