Abu Sobit
Абу Собит (арабча: أبو ثابت) 900-йилда Аббосийлар халифалигининг Тарсусдаги ноиби лавозимида қисқа муддат ишлаган. Ноиб Ибн ал-Ихшод 899-йил охири — 900-йил бошларида Византия империясига қарши ҳарбий юришга отланганда Абу Собитни ўз ўринбосари ва вориси этиб тайинлаб, шаҳарда қолдирган эди. Ибн ал-Ихшод юриш давомида ўлдирилгач, Абу Собит ноиб лавозимини эгаллади[1][2]. Тез орада Византиянинг қарши ҳужуми билан юзлашишга мажбур бўлди. Византия қўшинлари 900-йил март ойида Тарсус шаҳри дарвозаларига қадар етиб келган эди. Абу Собит византияликларни Райҳон давозасигача (номаълум) қувиб борди, бироқ шу ерда мағлубиятга учраб, асир олинди. Табарийга кўра, Абу Собит бошқа мусулмон асирлар қатори дастлаб Иконияга, сўнгра Константинополга олиб кетилган[2][3].
| Абу Собит أبو ثابت | |
|---|---|
| Тарсус ноиби | |
|
Мансаб даври тах. 900-йил март – тах. 900-йил март | |
| Монарх | ал-Муътазид |
| Ўтмишдоши | Ибн ал-Ихшод |
| Вориси | Али ибн ал-Арабий |
Абу Собитнинг Тарсусга қайтган ўғли отаси уни ворис этиб тайинлаганини даъво қилиб, ноиблик лавозимини эгаллашга ҳаракат қилган. Бироқ, Тарсус ва унинг атрофидаги туғур шаҳарлари оқсоқоллари бунга қарши чиқиб, Али ибн ал-Арабий номзодини маъқуллашган. Абу Собитнинг ўғли ўз номзодини мажбуран қабул қилдириш учун тарафдорларини қуроллантирса-да, охир-оқибат Ибн ал-Арабийни тан олишга рози бўлди[2][3].
Манбалар
- ↑ Росентҳал 1985, с. 83.
- ↑ 2,0 2,1 2,2 ПмбЗ, Абū Ṯāбит (#20080).
- ↑ 3,0 3,1 Росентҳал 1985, сс. 83–84.
Адабиётлар
- Лилиэ, Ралпҳ-Жоҳаннес; Лудwиг, Cлаудиа; Працч, Тҳомас; Зиэлке, Беате (2013). "Просопограпҳиэ дер миттелбйзантинисчен Зеит Онлине. Берлин-Бранденбургисче Академиэ дер Wиссенсчафтен. Нач Ворарбеитен Ф. Wинкелманнс эрстеллт" (Герман). Берлин анд Бостон: Де Груйтер. ҳттпс://www.дегруйтер.cом/виэw/дб/пмбз.
- Тҳе Ҳисторй оф ал-Ṭабарī, Волуме ХХХВИИИ: Тҳе Ретурн оф тҳе Cалипҳате то Багҳдад: Тҳе Cалипҳатес оф ал-Муʿтаḍид, ал-Муктафī анд ал-Муқтадир, А.Д. 892–915/А.Ҳ. 279–302, СУНЙ Сериэс ин Неар Эастерн Студиэс.. Албанй, Неw Ёрк: Стате Университй оф Неw Ёрк Пресс, 1985. ИСБН 978-0-87395-876-9.