Abu Sufyon

Абу Суфён (арабча: أبو سفيان‎‎) (565–653) – саҳоба, тўлиқ исми Абу Суфён Сахр ибн Ҳарб ибн Умайя ибн Абдушшамс бўлиб, йирик савдогар, қурайшийлар зодагони бўлган. Маккада Муҳаммадга ва уларнинг диний тарғиботига қарши курашиб, уни таъқиб қилган. Мушрикларнинг мусулмонларга қарши олиб борган Уҳуд ва Хандақ жангларидаги бошлиқларидан бири. Муҳаммад Маккани фатҳ қилиши арафасида исломни қабул қилган. 630-йилда Маккани мусулмонларга жангсиз топширган. Ислом ҳимояси учун Ҳунайн ва Тоиф жангларида қатнашиб, бир кўзидан жудо бўлган. Сўнгра пайғамбар уни Нажрон вилоятига ҳоким этиб тайинлаган. Набиуллоҳнинг вафотидан кейин Шом фатҳида қатнашган. Ярмук жангида жасорат кўрсатиб, иккинчи кўзидан ҳам ажралган. Халифа Усмон даврида Абу Суфённинг ўгли Муовия Сурия ҳокими этиб тайинланган. Кейинчалик, Алининг вафотидан кейин (661) халифалик ҳокимиятини қўлга олган Муовия Умавийлар сулоласига асос солган.