Abulharet Muhammad

Абулҳарет Муҳаммад (форсча: ابوالحارث محمد‎‎; тахминан 982-йилда вафот этган) 10-асрнинг номаълум санасидан 982-йилгача Гузгондаги Фариғунийлар сулоласининг иккинчи ҳукмдори бўлган. Аҳмад ибн Фариғуннинг ўғли ва вориси.

Абулҳаретнинг отаси 10-асрда вафот этгач, Абулҳарет Муҳаммад отасининг ўрнига Гузгон ҳукмдори бўлган. Кейинчалик Фариғунийлар таъсирини кенгайтириб, Ғарчистон ҳамда бутпараст ҳудуд бўлган Ғурнинг айрим қисмларидан хирож йиғди. Шунингдек, Гузгондаги кўчманчи араб қабилаларини ҳам ўз назорати остида тутиб, уларнинг бошлиғини тайинлаш ҳуқуқига эга эди. Унинг бир қизи ҳам бўлиб, Сомоний ҳукмдор Нуҳ ИИга турмушга чиққан. Тахминан 982-йилда ёзилган „Ҳудуд ул-Олам“ асари номаълум муаллиф томонидан Абулҳаретга бағишлаб яратилган бўлиб, асар муаллифи Шая ибн Фариғун бўлиши мумкин. Абулҳарет кўп ўтмай вафот этгач ва унинг ўрнига ўғли Абулҳарет Аҳмад тахтга ўтирган.

Адабиётлар

• Босwортҳ, C. Э. (1984). "ĀЛ-Э ФАРĪḠŪН". ин Яршатер, Эҳсан. Энcйcлопæдиа Ираниcа, Волуме И/7: Аҳриман–Алафранк. Лондон анд Неw Ёрк: Роутледге & Кеган Паул. 756-758 б. ИСБН 978-0-71009-096-6. ҳттпс://www.ираниcаонлине.орг/артиcлес/ал-э-фаригун-а-минор-ираниан-дйнастй-оф-гузган-/#cитатион. 
• Фре, Р.Н. „Тҳе Сāмāнидс“, . Тҳе Cамбридге Ҳисторй оф Иран, Волуме 4: Фром тҳе Араб Инвасион то тҳе Салжуқс. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 1975 — 136–161-бет. ИСБН 0-521-20093-8.