Abuzar Ali
Абузар Али (арабча: أبو ذر علي), шунингдек , Нуриддин Муҳаммад (арабча: نور الدين محمد) куняси билан ҳам танилган, Низорийлар жамоаси таркибидаги Қосим-Шоҳима бўлимининг 35-имоми.
У 1498-йилда Анжудонда отаси ал-Мустансир Биллоҳ ИИИ нинг вафотидан сўнг тахтга ўтирган[1]. У Форс Сафавий шоҳи Таҳмасп И нинг синглиси ёки қизига уйланган бўлиши мумкин[1]. Форс ҳукмдорлари билан яқин алоқада бўлишига қарамай, Сафавийлар ўзларининг ўн иккилик мазҳаби билан рақобатлашувчи шиаликнинг бошқа барча турларини таъқиб қила бошлайдилар. Шу боис, Таҳмасп Абузар Алининг ўғли ва вориси Мурод Мирзо ҳукмронлиги даврида Низорийларни таъқиб этишга буйруқ беради[2].
Манбалар
- ↑ 1,0 1,1 Дафтарй 2007, с. 435.
- ↑ Дафтарй 2007, сс. 435–436.
Ҳаволалар
- Дафтарй, Фарҳад. Тҳе Исмāʿı̄лı̄с: Тҳеир Ҳисторй анд Доcтринес, Сеcонд, Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 2007. ИСБН 978-0-521-61636-2.