Аccа Ларентиа (лотинча: Аccа Ларентиа)[1] — Рим мифологиясида Теллус маъбудасининг биринчи руҳонийси, чўпон Фаустуланинг рафиқаси, Ромул ва Ремуснинг ҳамшираси, ўн икки ўғилнинг онаси (мамлакатнинг ўн икки лар сонига тўғри келади)[2][3], улардан Ромулус ака-ука Арвалларнинг руҳонийлар коллежини ташкил этар эди, улар ҳар йили Рим ҳудудини айланиб ўтиш учун ҳамроҳлик қурбонликларини ва уч кунлик байрам маросимини тозалашни амалга оширишар эди.

Аccа Ларентиа
Акка Ларентиа ҳайкали
Мифология Рим мифологияси

Бошқа манбага кўра, Аccа Ларентия — бу гетера бўлиб, Геркулес маъбадининг қўриқчиси Худо учун маъбадга олиб келган ва унга зар ўйинини ютқазган. У билан тунни ўтказгандан сўнг, Геркулес Аccа Ларентияни энг бой одам — Тарутиусга никоҳ билан тақдирлади, у ўз бойлигини Римликларга мерос қилиб қолдирди. Бунинг учун миннатдорчилик сифатида Анкус Ларентияни Велабрада дафн этишга рухсат берди, шунингдек, ҳар йили Ларенталиа фестивалини ташкил этилди. Ушбу байрамда ларесга қурбонликлар келтирилади[4]. Аccа Ларентиа Лареслар қаторига кирди. Баъзида у туғилиш маъбудаси Деа Диа билан танилган[5].

Манбалар

  1. ↑ Любкер Ф. Аccа Ларентиа // Реалний словар классических древностей по Любкеру / под ред. Ф. Ф. Зелинский, А. И. Георгиэвский, М. С. Куторга, Ф. Гелбке, П. В. Никитин, В. А. Канский, пер. А. Д. Вейсман, Ф. Гелбке, Л. А. Георгиэвский, А. И. Давиденков, В. А. Канский, П. В. Никитин, И. А. Смирнов, Э. А. Верт, О. Ю. Клеменчич, Н. В. Рубинский — СПб.: Общэство классической филологии и педагогики, 1885. — С. 5.
  2. ↑ Маcроб. Сат. И. c.; cомпаре Мüллер, Диэ Этрускер, ии. п. 103, &c.; Ҳартунг, Диэ Религион дер Рöмер ии. п. 144
  3. ↑ Счмитз Л. „Аccа Ларентиа“, . Диcтионарй оф Греэк анд Роман Биограпҳй анд Мйтҳологй, Бостон. 
  4. ↑ Cомпаре Варро, Де лингуа Латина В. п. 85, эд. Бип.
  5. ↑ А. П. Кондрашов, Боги и герои древней Гресии и Рима, 22

Ҳаволалар

  • Акка Лавренсия // Энсиклопедический словар Брокгауза и Ефрона: в 86 т. (82 т. и 4 доп.). — СПб., 1890—1907.