Adib Ishaq

Адиб Ишақ (араб. اديب اسحق 1856-йил 21-январ — 1885-йил 12-июн)ХИХ асрдаги араб Наҳданинг муҳим Сурия адабий арбоби[1].
Биография ва ижоди
Дамашқда (ўша пайтда Усмонлилар империясининг шаҳри ва Суриянинг ҳозирги пойтахти) туғилган, у лазаристлар мактабига ўқишга кирган ва у ерда араб ва франсуз тилларини ўрганган. У оиласининг эҳтиёжларини қондириш учун божхонада ишлаш учун ҳали ўн икки ёшга тўлмасдан мактабни тугатган. Бу тажриба уни туркий тилда ҳам малакали қилади. Ишақ ўн беш ёшида Байрутдаги отаси билан бирга почта бўлимида ишлади. Кейинчалик у Байрут божхонахонасида иш топди, лекин ёзишга бўлган иштиёқи уни журналистика сари ундади; „Ат-Тақаддум“ (Тараққиёт)га ҳисса қўшган. У1876-йилда Мисрга кўчиб ўтган. У Жамолиддин Афғоний билан Қоҳирада учрашганидан сўнг унга шогирд бўлди[2].
1879-йилда Абдулла Марраш ёрдамида Парижда чоп этиладиган „Миср ал-Қоҳира“ („Ғолиб Миср“) журналига асос солган.
У ал-Ҳадасдаги (ҳозирги Ливанда) ёзги мулкида вафот этди. Унинг асарлари тўплами араб тилида 1886-йилда Искандарияда Жиржис Михаил Наҳҳос томонидан „Ал-Дурар“ („Марваридлар“) номи билан нашр этилган; Адибнинг укаси Авни томонидан таҳрир қилинган „Ал-Дурар“нинг яна бир нашри 1909-йилда Байрутда нашр этилган.