Аҳмад Санжардан фахрий либос олаётган Адиб Собир. ʻАбд ал-Муъмин ал-ʻАлави ал-Коший томонидан 1314-йил феврал ва 1315-йил феврал ойлари орасида нусха кўчирилган

Шиҳобуддин Шарафул-удаба Собир (форсча: شهابالدین شرفالادبا صابر) Адиб Собир (ادیب صابر) номи билан машҳур бўлган, 12-асрда яшаб ижод этган форс[1] шоири эди. Термиздан бўлган вақтида у Султон Санжар саройида хизмат қилган.

Айтишларича, Султон уни ўз душманларига қарши жосус сифатида ҳам ишлатган, охир-оқибат 1143-йилда уни Ўхсойда чўктириб ўлдиришган.

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Босwортҳ, Эдмунд „Тҳе степпе пеоплес ин тҳе Исламиc wорлд“, . Тҳе Неw Cамбридге Ҳисторй оф Ислам, Волуме 3: Тҳе Эастерн Исламиc Wорлд, Элевентҳ то Эигҳтеэнтҳ Cентуриэс. Cамбридге: Cамбридге Университй Пресс, 2010. ИСБН 978-0-521-85031-5. 

Адабиётлар

  • Жан Рйпка, Эрон адабиёти тарихи. Реидел Публишинг Cомпанй. АСИН Б-000-6БХВТ-К