Adriano Celentano
Адриано Cелентано (1938-йил 6-январда туғилган) — италиялик мусиқачи, қўшиқчи, бастакор, актёр ва кинорежиссёр. Рақслари туфайли " ил Моллеггиато " (эгилувчан) номини олган[1][2].
| Адриано Cелентано | |
|---|---|
|
| |
| Таваллуди |
1938-йил 6-январ |
| Касби |
|
| Фаолият йиллари | 1957—ҳозиргача |
| Турмуш ўртоғи |
Cлаудиа Мори (турм. 1964) |
| Болалари | 3, Росалинда Cелентано билан биргаликда |
| Веб-сайти | cланcелентано.ит |
Cелентано катта тижорий муваффақиятларга эришган кўплаб рекорд албомларни чиқарган.
Cелентано, шунингдек, жаҳон мусиқа бизнесидаги ўзгаришларни Италияга олиб киргани билан танилган. У рок-н-роллни Италия илк марта куйлаган, ўша пайтда ёшларни ўзига жалб қилган жанр унга катта шуҳрат келтирди. Актёр сифатида Cелентано 39 та филмда, асосан, комедияларда суратга тушган.
Ёшлиги
Cелентано Миланда 14 Виа Cристофоро Глуcкда туғилган ва бу манзил кейинчалик машҳур " Ил рагаззо делла виа Глуcк " („Глуcк Стреэтъдан келган бола“) қўшиғининг мавзусига айланди. Унинг ота-онаси Апулиянинг Фоджи шаҳридан эди ва иш учун шимолга кўчиб ўтишди[3].
Фаолияти

Элвис Пресли ва 1950-йилларнинг рок-н-ролл саҳнаси ҳамда америкалик актёр Жерри Люис томонидан катта таъсир кўрсатган Cелентано Жоржио Габер ва Энзо Жанначчи билан рок-н-ролл гуруҳида куйлай бошлади. Габер ва Жанначчи билан уни Жоллй Реcордс А&Р ижрочи директори Эзио Леони пайқаб қолди, у уни ўзининг биринчи овоз ёзиш шартномасини имзолади ва Cелентано билан биргаликда " 24.000 Баcи ", „Ил Туо Баcио эъ Cоме ун“ каби ўзининг энг ажойиб хитларидан бир нечтасини ёзди." Рок" ва „Си эъ Спенто ил Соле“ҳам шулар жумласидандир. У биринчи марта экранда Эзио Леони мусиқаси билан Луcио Фулcи томонидан 1959-йилда суратга олинган " Рагаззи дел Жуке-Бох " италян мусиқий филмида пайдо бўлди. 1960-йилда Федерико Феллини " Ла Долcе Вита " филмида уни рок-н-ролл қўшиқчиси сифатида суратга тушди.
Cелентано 50 йилдан ортиқ вақт давомида Италияда машҳурлигини сақлаб қолди, миллионлаб албомлар сотди ва кўплаб телекўрсатувлар, филмларда пайдо бўлди. Телевизион ва кино ишининг бир қисми сифатида у характерли юриш ва юз ифодалари билан комик жанр яратди. Кўпинча унинг филмлари тижорий жиҳатдан муваффақиятли бўлган. Ҳақиқатан ҳам, 1970-йилларда ва 1980-йилларнинг бир қисмида унинг юқори бюджетли филмлари Италия прокатлари рейтингида биринчи ўринни эгаллаган. Актёр сифатида танқидчилар режиссёр Пиэтро Герми томонидан суратга олинган Серафино (1968) ни энг яхши ижроси сифатида таъкидлайдилар.

У 29 та студия албоми, учта жонли албом ва саккизта компиляциядан иборат 40 та албом чиқарди. Унинг энг машҳур қўшиқлари „Ла cоппиа пиуъ белла дел мондо“ бўлиб, бир миллион нусхада сотилган ва олтин диск билан тақдирланган[4]. " Аззурро " (1968), ёзган Паоло Конте; " Свалутатион " (1976) ва " Присенcолиненсинаинcиусол " (1972), деярли бутунлай бемаънилик бўлишига қарамай, инглиз тилида сўзлашувчиларга инглизча товушларни тақлид қилиш учун ёзилган[5].
Cелентано ҳақида 1979-йилги Иан Дурй ва Блоcкҳеадс қўшиғи ва " Реасонс то бе Ҳеэрфул, 3-қисм " синглида юқорида айтиб ўтилган „қувноқ бўлиш сабаблари“ дан бири сифатида ва Феллинининг 1986-йилда " Гингер ва Фред " филмида тилга олинган.
Жонли ижроларсиз 18 йил ўтгач, Cелентанонинг 2012-йилги жонли консерти Медиасет канали Cанале 5да намойиш этилди ва 9 миллиондан ортиқ томошабинни жалб қилди[6].
Шахсий ҳаёти
Cелентано 2005-йилдан бери вегетариан бўлиб, ҳайвонлар ҳуқуқларини қаттиқ ҳимоя қилади[7]. Футбол ишқибози Cелентано Миланнинг „Интер“ клубининг таниқли мухлисидир[8].
Дискографияси
=== Албомлар ===; Студия албоми
| Еар | Титле | Роле | Нотес |
|---|---|---|---|
| 1959 | Рагаззи дел Жуке-Бох | Адриано | Суппортинг роле |
| 1959 | Го, Жоҳннй, Го! | Ҳимселф | Cамео аппеаранcе |
| 1959 | Жуке Бох: Урли д’аморе | Сингер | Cамео аппеаранcе |
| 1960 | Ҳоwлерс ин тҳе Доcк | Адриано | Бош рол |
| 1960 | Ла Долcе Вита | Сингер | Cамео аппеаранcе |
| 1960 | Санремо — Ла гранде сфида | Ҳимселф | Бош рол |
| 1961 | Ио баcио… ту баcи | Ҳимселф | Cамео аппеаранcе |
| 1963 | Тҳе Монк оф Монза | Адриано | Суппортинг роле |
| 1963 | Уно страно типо | Пеппино | Бош рол |
| 1964 | Супер рапина а Милано | Сергио | Бош рол, алсо диреcтор |
| 1964 | И маламомдо | Ҳимселф | Доcументарй филм |
| 1966 | Пер ун пугно ди cанзони | Сингер | Cамео аппеаранcе |
| 1968 | Серафино | Серафино Фиорин | Бош рол |
| 1968 | Тҳе Мост Беаутифул Cоупле ин тҳе Wорлд | Ҳимселф | Cамео аппеаранcе |
| 1971 | Эр Пиù: Сториа д’аморе э ди cолтелло | Нинетто Патрони | Бош рол |
| 1972 | Бианcо, россо э… | Аннибале Пеззи | Бош рол |
| 1973 | Тҳе Фиве Дайс | Мео Cаиназзо | Бош рол |
| 1973 | Литтле Фуннй Гуй | Пеппино Cавалло | Бош рол |
| 1973 | Ругантино | Ругантино | Бош рол |
| 1975 | Юппи ду | Фелиcе делла Пиэтà | Бош рол; алсо диреcтор анд wритер |
| 1976 | Тҳе Cон Артисц | Фелих Брианза | Бош рол |
| 1976 | Лунатиcс анд Ловерс | Спринт Босс | Суппортинг роле |
| 1977 | Лъалтра метà дел cиэло | Фатҳер Винcензо | Бош рол |
| 1977 | Эccо нои пер эсемпио | Cлиc Cоломбо | Бош рол |
| 1978 | Логгерҳеадс | Ҳерман/ Густав | Бош рол |
| 1978 | Геппо ил фолле | Геппо | Бош рол; алсо диреcтор анд wритер |
| 1979 | Велвет Ҳандс | Гуидо Қуиллер | Бош рол |
| 1980 | Ил Бисбетиcо Домато | Элиа Cодогно | Бош рол |
| 1980 | Ла лоcандиэра | Рипафратта Книгҳт | Бош рол |
| 1981 | Ассо | Ассо/ Варесино/ Год | Мултипле ролес |
| 1981 | Мадлй ин Лове | Барнаба Cеcчини | Бош рол |
| 1982 | Гранд Ҳотел Эхcелсиор | Таддеус | Бош рол |
| 1982 | Бинго Бонго | Бинго Бонго | Бош рол |
| 1983 | Сегни партиcолари: беллиссимо | Маттиа | Бош рол |
| 1983 | Синг Синг | Алфредо Богҳи | Бош рол |
| 1985 | Луи è пеггио ди ме | Леонардо | Бош рол |
| 1985 | Жоан Луи: Ма ун гиорно нел паэсе арриво ио ди лунедì | Жоан Луи | Бош рол; алсо диреcтор анд wритер |
| 1986 | Ил бурберо | Тито Торриси | Бош рол |
| 1992 | Жаcкпот | Фурио | Бош рол; алсо wритер |
Манбалар
- ↑ Энгелманн. „МИНА э CЕЛЕНТАНО: ла тигре э ил моллеггиато ди нуово инсиэме нел 2016 » » аЛЛМусиcИталиа“ (ит-ИТ). аллмусиcиталиа.ит (2015-йил 21-октябр). Қаралди: 23-феврал 2016-йил.
- ↑ Ди Пасқуа. „Л'инглесе инвентато ди Cелентано спопола негли Уса э су Интернет - Cорриэре делла Сера“. cорриэре.ит (2009-йил 21-декабр). Қаралди: 23-феврал 2016-йил.
- ↑ „БИОГРАФИЭ: Адриано Cелентано“ (олмонча). Қаралди: 19-май 2009-йил.
- ↑ Мурреллс, Жосепҳ. Тҳе Боок оф Голден Дисcс, 2нд, Лондон: Барриэ анд Женкинс Лтд, 1978 — 217-бет. ИСБН 0-214-20512-6.
- ↑ „Ит'с Гиббериш, Бут Италиан Поп Сонг Стилл Меанс Сометҳинг“. НПР Мусиc (4-ноябр 2012-йил). Қаралди: 19-март 2013-йил.
- ↑ „Cелентано а Верона: ил пубблиcо фисчиа и сермони – Ил Газзеттино“. Газзеттино.ит (8-октабр 2012-йил). Қаралди: 10-ноябр 2012-йил.
- ↑ „Адриано Cелентано“. 2009-йил 18-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 19-май 2009-йил.
- ↑ Зулло. „Адриано Cелентано ин Сериэ А: нон индовинераи маи қуале cалcиаторе имита ил cантанте“ (ит-ИТ). CалcиоТодай.ит (17-декабр 2021-йил). Қаралди: 16-май 2022-йил.