Аэций Флавий (тахминан 390—454. 21.9, Рим) — саркарда, Ғарбий Рим империясининг сўнгги ҳимоячиларидан бири. 425-йил Аэций Флавий гунн жангчилари кўмагида Ғарбий Рим империясининг олий раҳбарлик лавозимларини эгаллашга эришган: бир неча бор консул этиб сайланган, патрисий унвонини олган. Аэций Флавийнинг мавқеини пасайтириш мақсадида императрица Галла Плацидия Африкадаги қўшинлар қўмондони Бонифацийни Италияга чақиртириб олган. Шунга қарамасдан 432-йил Аэций Флавий империя қўшинлари бош қўмондони лавозимини эгаллаган. 450-йил гуннлар билан Аэций Флавийнинг яхши муносабатлари бузилган. 451-йил Каталаун жангида Аэций Флавий бошчилигида германлар ва аланлардан ташкил топган қўшин вестготлар кўмагида Аттила қўмондонлиги остидаги гуннлар устидан ғалаба қозонган. Аэций Флавий императорнинг қизи Евдокияни ўғлига олиб бсришга ҳаракат қилгани учун император Валентиниан 111 томонидан Палатин тепалигидаги қабул маросимида ўлдирилган.

Адабиётлар

  • ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил