Агава Вилморена
Агава Вилморена (лотинча: Агаве вилмориниана) — Агава туркуми Агавалар оиласи. Ушбу турнинг ўзига хос хусусияти саккизоёқ шаклида бўлган ғайриоддий розетка[1].
Каш этилиши тарихи ва тавсифлари
Ушбу турнинг биринчи ёввойи агавлари Д. Н. Росе томонидан 1899-йилда Гвадалахаранинг Халиско шаҳри яқинида топилган. 1913-йилда Алвин Бергер бу турни Париждаги ботаника боғида ўстирилган ўсимликлар асосида тасвирлаб беради. Туркум Морис де Виллеморин шарафига номланган.
Ботаника тавсифи
Морфология
Барглари узун чизиқсимон, аста-секин торайиб борувчи, узун ингичка учига ўралган, қалин, кўк-яшил, тўқ мармар нақшли, осилган, қирралари бироз тўлқинли.
Кўпайиши
Уруғлар ва куртаклар.
Табиий ҳудуд
Мексика; Қоида тариқасида, улар тоғли ҳудудларда 600-1700 м баландликда ўсади.
Манбалар
- ↑ Об условности указания класса однодольных в качестве вышестоящего таксона для описываемой в данной статье группы растений см. раздел «Системы АПГ» статьи «Однодольные».
Адабиётлар
- «Суккуленты» Юрий Белоус, Москва, Эксмо, 2003.