Агава Вилморена (лотинча: Агаве вилмориниана) — Агава туркуми Агавалар оиласи. Ушбу турнинг ўзига хос хусусияти саккизоёқ шаклида бўлган ғайриоддий розетка[1].

Каш этилиши тарихи ва тавсифлари

Ушбу турнинг биринчи ёввойи агавлари Д. Н. Росе томонидан 1899-йилда Гвадалахаранинг Халиско шаҳри яқинида топилган. 1913-йилда Алвин Бергер бу турни Париждаги ботаника боғида ўстирилган ўсимликлар асосида тасвирлаб беради. Туркум Морис де Виллеморин шарафига номланган.

Ботаника тавсифи

Морфология

Барглари узун чизиқсимон, аста-секин торайиб борувчи, узун ингичка учига ўралган, қалин, кўк-яшил, тўқ мармар нақшли, осилган, қирралари бироз тўлқинли.

Кўпайиши

Уруғлар ва куртаклар.

Табиий ҳудуд

Мексика; Қоида тариқасида, улар тоғли ҳудудларда 600-1700 м баландликда ўсади.

Манбалар

  1. ↑ Об условности указания класса однодольных в качестве вышестоящего таксона для описываемой в данной статье группы растений см. раздел «Системы АПГ» статьи «Однодольные».

Адабиётлар

  • «Суккуленты» Юрий Белоус, Москва, Эксмо, 2003.