Agenoriya
Агенория ёки Агерон (лотинча: Агенориа) — Рим жонлилик ва энергия маъбудаси[1]. Эҳтимол, унинг исми лотин феълидан келиб чиққан агере, бу ҳаракат қилиш демакдир. У болаларга юриш, қўшиқ айтиш, фикрлаш, ҳисоб-китоб қилиш каби ривожланиш билан боғлиқ қобилиятларга эга бўлган маъбудалардан биридир[2]. У болаларга юриш, қўшиқ айтиш, фикрлаш, ҳисоблашни ўрганиш каби ривожланиш қобилиятларини ато этган маъбудалардан биридир[3]. Немис филологи ва археологи Вилгелм Гейнрих Росчер Агенорияни понтификлар коллежида сақланаётган ва диний маросимларда худолар номларидан тўғри фойдаланишни кафолатловчи Рим худоларининг рўйхатини индигитамента ичига киритган[4].
Уйғониш даври аллегорияси
Гарчи кам маълум бўлса-да, Агенория 1497-йилда италиялик гуманист Пандолфо Колленучио томонидан Феррара герцоги Эркол ИИ д’Эсте шарафига ёзилган тўртта лотин узрларининг биринчи номидир. Колленуччионинг Лукиан таъсири остида амалга оширилган Агенория ҳақидаги аллегорик ҳикояси, қишлоқ хўжалиги ҳайвонлари ва қийин иш каби тўй совғалари уларни ажралиб кетишига олиб келадиган Инертия (ҳаракацизлик) ва Лабор (иш) билан бошланади. Шундан сўнг, Лабор Агенория (фаолият) билан турмуш қуради. Тўйда Уберитас (мўл-кўллик) ва Волупиа (завқ) иштирок этади, уларнинг мавжудлиги Инертия ва унинг ҳамроҳларининг ғазабини келтириб чиқаради. Агенория ва Лаборнинг фазилатли иттифоқини мағлуб этиш Юпитернинг кутилмаган аралашуви олдини олади.Кейин тўйда ҳозир бўлганлардан бири Политиа (Сивилизация), Меҳнат (Меҳнат), Агенория (Фаолият) ва бошқа фазилатларнинг инсониятга қўшган ҳиссасини мақтайди[5]. Юпитер, ўз навбатида, Лагенария унинг илоҳий ҳимояси остида эканини таъкидлайди.
Оммавий маданиятда
Дунёдаги биринчи паровозлардан бири Агенория номи билан аталган. Фостер, Патрик& Cо томонидан қурилган. ва унинг биринчи сафари 2-июн 1829-йил Кингзуинфорд темир йўли орқали амалга оширилди[6].
Манбалар
- ↑ Агенория значениэ (Wайбаcк Мачине сайтида 2014-07-23 санасида архивланган) // Cлассес.ру
- ↑ Аврелий Августин. Де Cивитате Деи 4.11.
- ↑ К. Лаэс. Чилдрен ин тҳе Роман Эмпире: Оуцидер Wитҳин. — Cамбридге Университй Пресс, 2011.
- ↑ В. Г. Рошер. Аусфüҳрличес Лехикон дер гриэчисчен унд рöмисчен Мйтҳологиэ. — Лейпсиг: Теубнер, 1890—1894. — Т. 2. — Ч. 1. — С. 190.
- ↑ Д. Марш. Луcиан анд тҳе Латинс: Ҳумор анд Ҳуманисм ин тҳе Эарлй Ренаиссанcе. — Университй оф Мичиган Пресс, 1998. — С. 144—146.
- ↑ Стоурбридге анд иц ҳисториc лоcомотивес // WорлдCат.