Ahmad Albar

Аҳмад Саех Албар (индонезча: Аҳмад Сеч Албар; 1946-йил 16-июл, Сурабая, Шарқий Ява) – индонезиялик рок мусиқачиси, қўшиқчи, қўшиқлар муаллифи, актёр, „Год Блесс“ гуруҳи асосчиси.

Аҳмад Албар Аҳмад Саех Албар
Аҳмад Албар
Умумий маълумот
Жанрлар	рок, поп
Касби	қўшиқчи
Фаолият йиллари	1965- йилдан – ҳозирги
Гуруҳлари	"Год Блесс", „Гонг 2000“, „Дуо Крибо“
Фуқаролиги	Индонезия

Биография ва ижоди

Араб муҳожирлари оиласида туғилган. 1965-йилда унинг оиласи Нидерландияга кўчиб келди. 1972-йилда у ватанига қайтиб келди. 1973-йилда у „Год Блесс“ рок гуруҳини яратди, унда у вокалист ва қўшиқ муаллифига сифатида фаолият юрита бошлади. Биринчи спектаклдаги чиқиши 1973-йил 5-майда Жакартадаги Исмоил Марзуки боғида бўлиб ўтди. 1973-йил 16-августда, Мустақиллик куни арафасида гуруҳ Индонезиянинг энг катта очиқ консертини уюштирди. 1975-йилда ансамбл Жакартадаги Деэп Пурпле консерти олдидан томошабинларга қайноқ кайфият бериш учун чиқиш қилди. 1976-йилда гуруҳнинг „Литтле Ҳоусе он тҳе Ҳилл“ деб номланган биринчи албоми чиқди.

1977-йилдан бошлаб у Учок Хараҳап билан дуэтда чиқишни бошлади, „Дуо Крибо“ (русча: Икки жингалак) ва „Проклятий ад“ (1977), „Старая проститутка“ (1978), „Жизн – это театр“ албомларини чиқарди. 1979-йил январ ойида „Стреэт Бойс“ қўшиғи билан у „Свара Маҳардика“ консертида иштирок этди (режиссёр Президент Сукарнонинг ўғли – Гурух Сукарнопутра). Ўша йили у Антоно ва Титик Пуспа билан биргаликда дангдут услубида „Закия“ албомини ёзди. 1980-йилда „Год Блесс“ гуруҳининг „Кўзгу“ иккинчи албоми чиқди. 1983-йилда 11-Миллий эстрада мусиқаси фестивалида „Коинот сири“ қўшиғи билан иштирок этди.

1990-йилда у янги „Гонг 2000“ ансамблини тузди, унинг биринчи чиқиши 1991-йил 26-октябрда „Сенаян“ стадионида (100 минг томошабин) бўлиб ўтди. Ушбу ансамбл билан 4 та албом ёзилган: „Шарқнинг иссиқ бурчаги“ (1991), "Гонг " (1992), „Воин“ (1993), „Буря“ (2000). „Год Блесс“ билан ҳамкорлик ҳам давом этди ва қуйидагилар тузилди: „Чёрниэ мурави“ (1988), „Великан“ (1989), „Қандайсиз?“ албомлари. 2004-йил 7-февралда Куала-Лумпурда Малайзиянинг „Сеарч“ эстрада гуруҳи ташкил этилганлигининг юбилейига бағишланган консертда иштирок этди.

2007-йилнинг ноябрида у экстази сақлагани учун ҳибсга олинди ва саккиз ойлик қамоқ жазосига ҳукм қилинди. 2009-йил ўрталарида у „Год Блесс“ билан биргаликда „Тридсат шестой“ албомини чиқарди ва 2010-йил ўрталарида Индонезия бўйлаб гастрол сафарини уюштирди. 2011-йил июн ойида у Жакарта Рок кафесининг 40 йиллик юбилей концертида иштирок этди. Шунингдек, у бир нечта филмларда рол ўйнаган. 2015-йил 5-сентабр куни Тауфик Исмоилнинг 80 йиллигига бағишланган тантаналарда Титик Пуспа ва Бимбо билан биргаликда Тауфик Исмоил сўзларига ёзилган қўшиқларни ижро этди.

Мукофотлари

• „Актуил“ журнали томонидан „Йилнинг энг яхши вокалисти“ унвони (1976)
• Прамборс ФМ радиосининг ёшлар учун қўшиқ танлови ғолиби („Соот“ қўшиғи, 1977 йил)
• Аҳмад Албарнинг бешта қўшиғи „Ҳаёт“, „Бизнинг уй“, „Лаънатланган дўзах“, „Ҳаёт – бу театр“ ва „Уруш“ Американинг Роллинг Стоне журналининг индонезча версиясининг 2009-йилдаги энг яхши Индонезия қўшиқлари рўйхатига киритилган.

Филмографияси

• „Генерал Канчил“ (1958)
• „Амбиция“ (1973)
• „Лайли ва Мажнун“ (режиссиёр Шуманджая, 1976)
• „Сен учун, менинг Индонезиям“ (режиссиёр Ами Приёно, 1980)
• „Севги куйи“ (1980, Элви Сукаэсиҳ билан бешта қўшиқ ижро этди)

Оиласи

Отаси – Саеҳ Албар, онаси Фарида Алҳасни. 1978-йилдан 1994-йилгача у актриса Рини С. Боно билан турмуш қурган ва учта фарзанди бор: Фахри Албар (актёр), Оззи Албар ва Фаузи Албар (мусиқачи)