Ahmad Mashhadiy
Аҳмад Машҳадий, Мир Саййид Аҳмад номи билан ҳам танилган, ХВИ асрда муҳим форс настаълиқ хаттоти бўлган. У Машҳаддан эди. У, шунингдек, шоир ҳам бўлган ва унинг айрим асл шеърлари ҳанузгача сақланиб қолган[1].
Ҳаёти
Машҳадий хаттотлик санъатини Ҳиротда Мир Али Ҳиравийдан ўрганди. Шундан сўнг Шайбонийлар шаҳарни эгаллагач, уларнинг иккаласи ҳам Бухорога кўчиб кетди. Ҳиравийнинг вафотидан кейин у бир муддат Абдулазизхон Озбакнинг кутубхонасида котиб бўлиб ишлади. Абдулазизхон вафот этгач, у ўз ватани томон қайтиб келди. У ерда Таҳмасп И ва унинг вориси Исмоил ИИ саройида котиб бўлиб ишлади. У 1578-йилда Мозандаронда вафот этди[2].
Унинг шогирдлари
- Ҳасан Али Машҳадий
- Али Ризо Машҳадий
- Муҳаммад Раҳим Машҳадий
- Ғаний
- Муҳаммад Ҳусайн Табризий
- Гулистони ҳунар китоби муаллифи Аҳмад Мунший Қумий
Манбалар
- ↑ Ҳабиболлаҳ Фазаэли (1983), Атлас-э-Чат(Cаллиграпҳй Атлас) (Персиан), Машал, 479–482-бет, ИСБН 978-964-376-649-8
{{cитатион}}: CС1 маинт: унреcогнизед лангуаге () - ↑ Ҳабиболлаҳ Фазаэли (1983), Атлас-э-Чат( (Персиан), Машал, 482-бет, ИСБН 978-964-376-649-8
{{cитатион}}: CС1 маинт: унреcогнизед лангуаге ()