Aizik Aronchik

Аизик Арончик

Аизик Борисович Арончик (русча: Айзик Борисович Арончик ; 1859-йил 28-декабр – 1888-йил 2-апрел) — яҳудий миллатига мансуб бўлган рус инқилобчиси, подшоҳ Александр ИИ га бўлган суиқасдда қатнашган ва жазоланган.

Фаолияти

Арончикнинг оиласи яҳудий савдогарлари бўлиб, ҳозирги Беларусиянинг Гомел шаҳридан бўлиб, у Санкт-Петербург темир йўл муҳандислари институтида таҳсил олган, аммо инқилобчилар билан алоқада бўлганидан кейин курсни тугатмасдан, 1879-йилда ўқишни ташлаб кетган.

У Николаи Клеточников билан учрашиш ва хабар алмашиш ишониб топширилган иккита инқилобчидан бири эди, инқилобчиларнинг полиция бўлими ичидаги агенти ҳисобланган. 1879-80-йилларда у Силантиэв номи билан ўзини эр-хотин сифатида кўрсатган инқилобчи Галина Черявская билан Народная Воля аъзолари учрашиши мумкин бўлган хавфсиз уйда жойлашади.

1879-йил ноябр ойида у „Народная Воля“ томонидан подшоҳни ўлдиришга уринишда иштирок этди, унинг поезди ўтаётганда Москва — Курск темир йўли остидаги минани портлатиб юборди. Арончик 188- йил 17-мартда ҳибсга олинди, у йигирмалик судида айбланувчилардан бири эди. У судда шундай деди: "Мен ҳеч қачон „Народная воля“ ва „ Черний Передел“ фраксияларининг тамойилларини ажратмаганман ва ҳозир ҳам ажратмайман. Уларнинг ҳар бири Россияда инқилобни амалга ошириш учун курашга асосланади. Мен биринчи навбатда социалист, иккинчидан эса инқилобчи бўлсам ҳам, мен улар билан биргаман."

У умрбод қамоқ жазосига ҳукм қилинди. Тўрт йилдан кейин Алексеев Равелин унда руҳий касаллик белгиларини кўрсатди ва 1884-йил августда Шлисселбург қал’асига кўчирилди, у ерда унинг руҳий ҳолати жисмоний касаллик билан бирлашди. У 1888-йил 2-апрелда узоқ давом этган азоб-уқубатлардан сўнг вафот этгунига қадар камерасини ҳеч қачон тарк этматмаган.