Ал-Аин Оасис ( арабча: وَاحَة ٱلْعَيْن‎‎‎ wāḥаẗ [1], " Баҳор воҳаси") - Бирлашган Араб Амирликлари Абу-Даби амирлигининг шарқий минтақасидаги Ал-Айн шаҳридаги энг катта воҳа[2][3].

Ал-Айн воҳасидаги фалаж суг'ориш тизими

Географияси

Воҳа Ал-Айн марказидаги Ал-Мутаваа туманида ва Ал-Жаҳилий туманидан шарқда жойлашган. Ал-Айн шаҳри ва Уммоннинг Ал Бурайми шаҳри ўртасидаги чегара шимоли-ғарбда жойлашган. Воҳага қўшни Ал-Айн миллий музейи[4][5] ва шарқда Султон Бин Зайд қалъаси[6], ғарбда Ал-Айн сарой музейи жойлашган. Жанубда Ал-Айн спорт клуби жойлашган ва Жабал ан-Нақфа, Жебел Ҳафит тизмаси[7][8][9][10][11]. Жануби-ғарбда Ал Айн Этисалат биноси ва Оасис касалхонаси жойлашган. Ал-Айн воҳаси Ал-Жаҳили Фалаж номи билан ҳам танилган. У Буюк Заед томонидан қурилган.

Фалаж

Воҳа ўзининг ер ости суғориш тизими ( фалаж [12] ёки қанат ) билан машҳур бўлиб, у сувни қудуқлардан сув хўжаликлари ва палма дарахтларига олиб келади. Фалаж суг'ориш тизими минг йиллардан бери мавжуд бо'либ ушбу тизимдан ҳозирги кунда Уммон, БАА, Ҳиндистон, Эрон ва бошқа мамлакатларда кенг қўлланади[13][14].

Манбалар

  1. ↑ واحة العين, ВиситАбуДҳаби.аэ (араб), қаралди: 2018-03-28
  2. ↑ Ан оасис ин тҳе ҳеарт оф Ал Аин, УАЭ Интераcт, 2005-10-10, 2017-02-23да асл нусхадан архивланди, қаралди: 2017-02-23
  3. ↑ „Ал Аин“, Тҳе Репорт Абу Дҳаби 2010. Охфорд Бусинесс Гроуп, 2010 — 171-бет. ИСБН 978-1-9070-6521-7. 
  4. ↑ „Ал Аин Натионал Мусеум“. ВиситАбуДҳаби.аэ. 2018-йил 3-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 6-август.
  5. ↑ „Мусеум анд арчаэологиcал парк фор Абу Дҳаби“. Паст Ҳоризонс. 2012-йил 6-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 21-декабр.
  6. ↑ Инсигҳт Гуидес Оман & тҳе УАЭ (Травел Гуиде эБоок). АПА Публиcатионс (УК) Лимитед, 2015-12-01. ИСБН 9781780055480. 
  7. ↑ Аз-Заҳири, Ҳариб. „العين مدينة القلب“ (ар). Ал-Иттиҳад (2008-йил 7-март). Қаралди: 2019-йил 15-август.
  8. ↑ „الواحة المصغرة“ (ар). Висит Абу Дҳаби. Қаралди: 2019-йил 15-август.
  9. ↑ „ركض“ (ар). Ал-Баян (2016-йил 24-октябр). Қаралди: 2019-йил 15-август.
  10. ↑ Салама, Самир. „Ал Аин беарс эвиденcе оф а cултуре'с абилитй то адапт“. Гулф Неwс (2011-йил 30-декабр). Қаралди: 2018-йил 7-август.
  11. ↑ Йилдирим, Эге; Эл-Масри, Сами (2010), Мастер Планнинг фор Ҳеритаге Cонсерватион ин Ал Аин Оасис, УАЭ (ПДФ), УАЭ: АДАCҲ анд ИСОCАРП, 1–11-бет, қаралди: 2019-08-15
  12. ↑ واحة العين, ВиситАбуДҳаби.аэ (араб), қаралди: 2018-03-28
  13. ↑ Wилсон, А. „Ҳйдраулиc Энгинеэринг анд Wатер Супплй“, . Ҳандбоок оф Энгинеэринг анд Течнологй ин тҳе Cлассиcал Wорлд Жоҳн Петер Олесон: . Неw Ёрк: Охфорд Университй Пресс, 2008 — 290–293-бет. ИСБН 978-0-19-973485-6. Қаралди: 2017-йил 1-ноябр (2017-йил 7-ноябрда асл нусхадан архивланган). 
  14. ↑ Голдсмитҳ, Эдwард. Тҳе қанац оф Иран.