Ал-Маҳдий Иброҳим (1284-йил июн/июл ойларида вафот этган) Яман зайдий имоми. 1272-йилдан 1276-йилгача давом этган.

Имомликнинг эълон қилиниши

ХИИИ асрнинг охири Ямандаги Расулийлар сулоласи ҳукмронлигининг энг юқори чўққиси эди. Шимолий тоғли ҳудудларда зайдий зодагонлари имом сифатидаги мавқеини турли даражада муваффақият билан сақлаб қолишга ҳаракат қилишарди. 1272-йил июл ойида, аввалги имом ал-Мансур ал-Ҳасаннинг жияни Иброҳим бин Аҳмад Тожиддин бин Бадриддин ал-Маҳдий Иброҳим номи билан имомга даъвогарлигини эълон қилди. Унинг даъватига Ҳадур, Бану р-Раъий, Бану Шиҳаб ва бошқа жойлар аҳолиси жавоб қайтарди. У Бану Раъий ва Бану Шиҳабга етти нафар ҳамроҳи билан кирди ва сўнгра 7 000 киши орасида жума намозига имомлик қилган. Кўп ўтмай зайдийлар ва расулийлар ҳокимияти ўртасида уруш ҳаракатлари аланга олди. Санодаги расулий қўмондони Алам ад-Дин Синжар аш-Шаъбий 1273-йилда зайдийларни мағлуб этди ва кейинги йили ал-Маҳдий Иброҳим султон ал-Музаффар Юсуф билан сулҳ тузди[1].

Санони қўлга киритиш уринишининг барбод бўлиши

Бироқ, 1275-йил август ойида исёнчи қул аскарлар корпуси Санони эгаллаб олди ва имом ҳамда зайдий қудратли арбоби Сарим ад-Дин Довудни шаҳарда истиқомат қилишга таклиф қилди[2]. Ал-Маҳдий Иброҳим таклифни қабул қилди ва Санонинг Жомеъ (Катедрал) масжидига олиб келинди. Зайдий етакчилар янада олға бориб, Замарга юриш қилиш режасини туздилар. Шунга қарамай, ал-Музаффар Юсуф тезда жавоб қайтариб, қўшин билан Санога қарши йўл олди. Сарим ад-Дин Довуд бир чўққида жойлашиб олди, аммо унинг қўшини қаттиқ мағлубиятга учради ва у зўрға қочиб қутулди. Имом бир қалъада қамалда қолди. Охир-оқибат, кўплаб тарафдорлари ўлдирилганидан сўнг, у асир олинди. Расулий султони асирига катта эҳтиром билан муносабатда бўлди ва унга Таизда яшаш учун уй берди. У у ерда 1284-йилда вафот этгунига қадар яшади. Шахсий жиҳатдан, сиёсий ишларда умуман олганда муваффақияциз бўлганига қарамай, ал-Маҳдий Иброҳим жасур жангчи, машҳур чавандоз ва яхши шоир сифатида эътироф этилган[3].

Яна қаранг

Манбалар

  1. ↑ Эл-Кҳазрежи, Тҳе Пеарл-Стрингс; А Ҳисторй оф тҳе Ресули Дйнастй, Вол. И. Леиден 1906, пп. 177-80.
  2. ↑ Р. Б. Сержеант & Р. Леwcоcк, Санъаъ; Ан Арабиан Исламиc Cитй. Лондон 1983, п. 65.
  3. ↑ Эл-Кҳазрежи, 1906, пп. 182-8, 210.
Ўтмишдоши:
ал-Мансур ал-Ҳасан
Зайдий Яман имоми
1272–1276
Вориси:
ал-Мутаваккил ал-Мутаҳҳар бин Яҳё