Aleksandr Brodskiy
Александр Маркович Бродский (1942-йил 26-январ, Каттақўрғон, Самарқанд вилояти, Ўзбекистон ССР, СССР) – молдова-исроиллик журналист[1].
| Александр Бродский | |
|---|---|
| Таваллуди | |
| Касби | шоир, журналист, ёзувчи, ссенарист, таҳрирчи |
Ҳаёти
Александр Бродский 1942-йилда Ўзбекистонда эвакуацияда, адвокат (уруш пайтида мактаб ўқитувчиси) ва консерватория ўқитувчиси оиласида туғилган ва 1944-йилда шаҳар озод этилгандан сўнг дарҳол оила Кишинёвга қайтиб келган. Бу ерда у 3-ўрта мактабни тамомлаган, шоир Рудолф Олшевский бошчилигидаги „Молдова ёшлари“ газетаси қошидаги адабий тўгаракда қатнашган (шу билан бирга, 1960-йилларнинг бошларида бу тўгаракда Лев Беринский, Александр Ожиганов, Борис Викторов ва бошқа таниқли ёзувчилар). 1961–1964-йилларда армия сафида хизмат қилган[2].
1970-йилда А. М. Бродский Москва давлат университетининг журналистика факултетини адабий муҳаррир дипломи билан тамомлаган. У Кишинёвнинг молдова тилидаги „Нистру“ адабий журнали таҳририятида ишлаган ва икки тилда чиқадиган „Бизнинг овоз“ яҳудий газетасининг русча нашрига раҳбарлик қилган. 1978-йилдан СССР Ёзувчилар уюшмаси аъзоси. 1981–1983-йилларда А. М. Горкий номидаги Адабиёт институти қошидаги СССР СП Олий адабий курслари яҳудий тили ва адабиёти гуруҳининг биринчи битирувчи синфида Лев Беринский, Борис Сандлер, Валве Чернин ва Моише Панс билан бирга таҳсил олган[3].
Александр Бродский мумтоз ва замонавий Молдова шеърияти ва насрининг рус тилига энг самарали таржимонларидан бири бўлган; унинг таржималарида Николаэ Виэрунинг „Ўт узуклари“ романи (1985), Георгҳе Асачи, Михай Эминеску, Василе Александри, Спиридон Вангели асарлари, Агнес Росcа, Ливиу Дамиан ва бошқа ўнлаб Молдова ёзувчиларининг алоҳида нашрларида нашр этилган. 1980-йиллардан бошлаб у яҳудий тилидан ҳам таржима қилган (масалан, Жозеф Рабиннинг вафотидан кейин нашр этилган „Ўша йил“ романи ва Борис Сандлернинг „Мо�М2�жиза сари қадамлар“ тўплами). Исроилда аллақачон у Руминия бош раввини Мусо Розеннинг „Хавфлар, синовлар, мо�М3�жизалар“ хотиралар китобини ва Раввин Розеннинг Тавротга шарҳлари тўпламини румин тилидан таржима қилган (иккинчиси Лев Беринский билан бирга); бошқа тиллардан ҳам таржима қилинган.
1992-йил декабр ойидан Исроилда (Бат Ям), 2002-йилгача у „Ҳафтанинг янгиликлари“ газетасига „Яҳудий тунинг форк“ адабий қўшимчасининг муҳаррири бўлган. Мамлакатнинг турли даврий нашрларида Микки Вулф тахаллуси билан асосан адабий эсселарини нашр этади. Китоб кўринишида Микки Вулфнинг иншолари „Сомон йўли ва бошқа том ёпиш ишлари“ (2003) ва „Фиркатнинг эркинлиги“ (2008, 2008-йилги Бунин мукофотининг узун рўйхатига киритилган) тўпламларида тўпланган.
Манбалар
- ↑ „Александр Бродский“. Қаралди: 2023-йил 17-сентябр.
- ↑ „Бродский, Александр Маркович“. Қаралди: 2023-йил 17-сентябр.
- ↑ „Бродский, Александр Маркович“. Қаралди: 2023-йил 17-сентябр.