Aleksandr Ivanovich Bagration
Княз Александр Иванович Багратион ( грузинча: ალექსანდრე ივანეს ძე ბაგრატიონი ) (1771-1820 - йилларда яшаб ўтган) - Мухрани хонадонининг грузин қироллик шаҳзодас қирол Багратиони сулоласининг гаров бўлимидан бўлган( батонишвили )[1].
Унинг отаси княз Иваннинг бўлган. Унинг укалари Роман Багратион ва Пётр Багратион бўлган. Улар рус император армиясининг машҳур генераллари бўлишган.
Александрнинг 5 фарзанди бор эди:
- Александра (нома'лум)
- Пётр (1806-йилда туғилган)
- Николоз (1808-йилда туғилган)
- Рим (1809-йилда туғилган)
- Александр (1815-йилда туғилган)
Россия ва Франсия ўртасидаги тўрт йил давом этган тинчлик даврида шаҳзода Багратион Финляндияда шведларга қарши, сўнгра Рассоwа ва Татарица жангларида туркларга қарши курашди. 1809-йилда у пиёда қўшин генерали унвонига сазовор бўлди.
Вафоти
1812-йилда Багратион 23-июлда Моҳилевда Наполеон И томонидан мағлуб бўлди, аммо Смоленскда Майкл Андреас Барклай де Толлига қўшилишга муваффақ бўлди. Кейинчалик у Волонтинада ва 7-сентябрда Бородинода жанг қилди, у ерда жанг тугаши арафасида жароҳат олди. У 24-сентябрда (Жулиан тақвими бўйича 12-сентябр) Россиянинг Сима қишлоғида вафот этди.
Манбалар
- ↑ (грузинча) ბაგრატიონები - სამეცნიერო და კულტურული მემკვიდრეობა" - თბ. 2003 მუხრან-ბატონთა და ბაგრატიონ-მუხრანელთა გენეალოგია