Карпинский Александр Петрович 1847-йили, 7-январ Россия Федерациясининг Свердловск вилояти Краснотуринск шаҳрида туғилган рус геолог олими, жамоат арбоби. Россия геологлар илмий мактабининг асосчиларидан. Петербург Фанлар академияси академияси (1889), Россия Фанлар академияси президенти (1917-36), Украина Фанлар академияси академияси (1925-йилдан). Петербург кончилик И институтини тугатган (1866). Ўша институтда профессор бўлган (1877— 1896). Геология комитети директори (1885—1903). Илмий ишлари геологнинг тектоника, палеонтология ва палеогеография, стратиграфия ва бошқаларга оид. Биринчи марта Шарқий Европа платформаси тектоник тузилишининг асосий белгиларини аниқлаган, тектоник ва палеогеографик ҳаритасини тузган, тоғ жинсларини ўрганишда микроскоп усулини биринчилардан бўлиб қўллаган. Уралолди букилмасида перм системасига мансуб арти ярусини ажратган (1874). Карпинский геологик ҳариталар учун шартли белгилар ишлаб чиққан ва бу шартли белгилар Халқаро геология конгрессида (1881) қабул қилинган. Россия Фанлар академияси геология фанлари соҳасида улкан илмий кашфиётлар учун 1946-йилда Карпинский номида мукофот ва олтин медал таъсис этган. Свердловск вилоятидаги шаҳар, Уралдаги тоғ, минерал, Курил оролларидаги вулкан, институт, Санкт-Петербургдаги Геология музейи ва бошқа Карпинский номи билан аталган.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил