Александр Тимофеевич Патрашкин (1895.15.3, Сизран, Россия - 1975.14.7, Самарқанд) — театр рассоми, Ўзбекистонда хизмат кўрсатган санъат арбоби (1967). Қозон рассомлик билим юртини тугатган (1915). Самарқанд рассомлик билим юртида педагог (1935—40), Самарқанд ёш томошабинлар театрида бош рассом (1941—45), Самарқанд рус драма театрида (1948—54), Ҳ. Олимжон но-мидаги ўзбек давлат мусиқали драма театрида (1955—68) рассом, бош рассом. П. мумтоз, замонавий ҳамда миллий асарларни безашда реалистик анъаналарга таянган: "Отелло" (В. Шекспир), "Сарв қомат дилбарим" (Ч. Айтматов), "Ганг дарёсининг қизи" (Р. Тагор), "Оғриқ тишлар" (А. Қаҳҳор), "Равшан ва Зулхумор", "Нурхон" (К. Яшин; Т. Жалилов), "Дилером" (К. Яшин; М. Ашрафий), "Азиз ва Санам" (А. Бобожон; К. Ота-ниёзов), "Майсаранинг иши" (Ҳамза; Т. Жалилов) ва бошқа.[1]

Манбалар

  1. ↑ ЎзМЕ. Биринчи жилд. Тошкент, 2000-йил