Aleksandr Salnikov
Александр Максимович Салников (1898-йил 26-август, Тўқмоқ, Дашти қипчоқ – 1985-йил феврал, Минск) – совет ҳарбийси, полковник (1943). РСФСР Қизил Байроқ ордени соҳиби (1923, 1924)[1][2].
| Александр Максимович Салников | |
|---|---|
| Таваллуди |
26-август 1898-йил Семиреченск вилояти, Россия империяси |
| Вафоти |
1985-йил (86 ёшда) Минск, Белоруссия ССР |
| Қўшин турлари | Пиёда қўшинлари |
| Хизматдаги йиллари | 1915–1947 |
| Жанг/уруш | Биринчи жаҳон уруши, Россиядаги фуқаролар уруши, Улуғ Ватан уруши |
Ҳаёти
Александр Салников 1898-йил 26-августда Семиреченск вилояти, Пишпек тумани, Тўқмоқ қишлоғида оддий ишчи оиласида туғилган. Унинг отаси темирйўлчи бўлиб, 1920-йилда босмачилар томонидан ўлдирилган, онаси бедарак йўқолган.
1915-йилда Аулиэ-Ата шаҳридаги 4 йиллик шаҳар мактабини тамомлаган. Шу йилда Тошкент шаҳридаги гимназияда экстернал ўқувчи сифатида 6-синфни ўқиган.
Биринчи жаҳон уруши даврида у ихтиёрий равишда 1915-йил 18-сентябрда ҳарбий хизматга кирди ва Оренбургдаги 104-пиёда захира полкига қабул қилинди.
1916-йил апрел ойида у Оренбург офицерлар мактабига юборилди. 5-сентябрда у ўқишни тугатди ва Шадринскдаги 139-пиёда захира полкига кичик офицер сифатида юборилди.
Ноябр ойида у 23-пиёда дивизиясида фронтга жўнади ва у ерда 90-Онега пиёда полкида взвод командири бўлиб хизмат қилди. У билан Жануби-Ғарбий ва Руминия фронтларида жанг қилган.
1917-йил октябр инқилобидан кейин лейтенант А. М. Салников баталён командири ва полк қўмитаси аъзоси этиб сайланди.
1918-йил феврал ойида 90-Онега пиёда полки Руминиядан чиқиб кетди. Қизил гвардия отряди сифатида Киев ва Била Церква ҳудудларида немис қўшинларига қарши жангларда қатнашди. Бу отрядда А. М. Салников рота командири бўлиб хизмат қилган.
1918-йил март ойида у касалхонага юборилди. Соғайиб кетгач, у ҳарбий хизматга яроқсиз деб топилди. Шундан сўнг у Брянск шаҳар озиқ-овқат қўмитасида ишлади.
1918-йил октабрда Тошкентга кетган. Тиббий қайта кўрикдан ўтгандан сўнг, 28-октябрда у Ишчилар ва Деҳқонлар Қизил Армияси сафига чақирилди.
1920-йил июн ойида 5-армия штабига юборилади, август ойида эса Қирғизистон вилоят ҳарбий комиссарлигининг жанговар бўлими бошлиғининг ёрдамчиси этиб тайинланади. Декабр ойида у Қирғизистон минтақавий қўмондонлик курсларига взвод командири лавозимига жўнатилган.
1931-йил ноябрдан 1937-йил январигача Ишчилар ва деҳқонлар Қизил Армияси резервида бўлган.
1933-йил март ойидан Тошкентда Ўрта Осиё гидрометеорология бошқармаси мудофаа бўлими бошлиғи бўлиб ишлаган.
Александр Максимович Салников 1985-йил феврал ойида вафот этди.
Мукофотлари
- Ленин ордени.
- Қизил Байроқ ордени (тўрт марта: 1923-йил 20-феврал[3]; 1924-йил 14-октябр; 1944-йил 3-ноябр; 1945-йил 15-феврал).
- 1-даражали Ватан уруши ордени (1944-йил 14-сентябр).
- 2-даражалиВатан уруши ордени (7749-сон, 1943-йил 12-март).
- Қизил юлдуз ордени.
- „Москва мудофааси учун“ медали (1944-йил).
- „1941–1945-йиллардаги Улуғ Ватан урушида Германия устидан қозонилган ғалаба учун“ медали (1945-йил)
- „Кенигсбергни қўлга киритгани учун“ медали.
- „Берлинни олгани учун“ медали.
- „1941-1945-йиллардаги Улуғ Ватан урушидаги ғалабанинг 20 йиллиги“ юбилей медали (1965-йил).
- „1941–1945-йиллардаги Улуғ Ватан урушидаги ғалабанинг 30 йиллиги“ юбилей медали (1975-йил).
- „СССР Қуролли Кучларига 60 йил“ юбилей медали (1978-йил).
Манбалар
- ↑ „Сальников Александр Максимович :: Память народа“. www.памят-народа.ру. Қаралди: 27-ноябр 2023-йил.
- ↑ „Сальников Александр Максимович — орден Красного Знамени“. www.03-11-1944.ркка. Қаралди: 27-ноябр 2023-йил.
- ↑ Приказ РВСР № 24 от 20 февраля 1923 года