Алексей Александрович Голубенко (1923-2001) — Ишчилар ва деҳқонлар Қизил Армияси катта лейтенанти, Улуғ Ватан уруши қатнашчиси, Совет Иттифоқи Қаҳрамони (1945).

Алексей Голубенко
Асл исми русча: Алексей Александрович Голубенко
Таваллуди 11-феврал 1923-йил
Тошкент, ЎзССР
Вафоти 28-март 2001-йил(2001-03-28)
(78 ёшда)
Тошкент, Ўзбекистон
Фуқаролиги SSSR bayrogʻi СССР
Хизматдаги йиллари 1941-1945-йиллар
Унвони Sovet gvardiyasi katta leytenant
Жанг/уруш Иккинчи жаҳон уруши
Мукофотлари
||
1-darajali Vatan urushi ordeni|

Таржимаи ҳоли

1923-йил 11-февралда Тошкент шаҳрида хизматчи оиласида туғилган. Мактабда ўнинчи синфни тамомлаган. 1941-йил июл ойида Голубенко Ишчилар ва Деҳқонлар Қизил Армиясига хизматга чақирилган. Ўша йилнинг август ойидан бошлаб — Улуғ Ватан уруши фронтларида хизмат қилган. 1943-йилда кичик лейтенант курсларини тугатган. 1945-йил апрелга келиб гвардия катта лейтенанти Алексей Голубенко 1-Белоруссия фронти 2-гвардия танк армиясининг 1-механизациялашган корпусининг 35-механизациялашган бригадасининг ротасига қўмондонлик қилган. Берлинга ҳужум пайтида ўзини намоён қилган[1].

Голубенко ротаси биринчилардан бўлиб Берлиннинг Вайсензе шаҳрига бостириб кирган ва душманнинг катта ўқ отишига қарамай, олдинга силжиган. Жанглар пайтида ҳужумчилар фаустпатронлар ёрдамида душманнинг танкга қарши пиёда қўшинларини йўқ қилишга муваффақ бўлган ва шу билан танк бўлинмаларига йўл берган. Танклар кўмагида ҳужумчилар тўғридан-тўғри Берлин четига бориб, кўча жангларини бошлаган. Жангда ярадор бўлган, лекин жанг майдонини тарк этмаган, ҳужумчиларга раҳбарлик қилишда давом этган ва фақатгина иккинчи оғир жароҳатни олиб, ўз бўлинмасини тарк этган. Ҳаммаси бўлиб Берлиндаги жангларда Голубенко ҳужумчилари 250 га яқин душман аскарлари ва зобитларини йўқ қилган, яна 83 тасини асирга олган, 18 та пулемёт, 4 та зенит қуроли, 6 та артиллерия, шунингдек, кўплаб бошқа ҳарбий техникани йўқ қилганлар.[1]

СССР Олий Кенгаши Президиумининг 1945-йил 31-майдаги фармони билан „Фронтда немис босқинчиларига қарши қўмондонликнинг жанговар топшириқларини наъмунали бажарганлиги ҳамда бир вақтнинг ўзида кўрсатган жасорати ва қаҳрамонлиги учун“ катта лейтенант Алексей Голубенко Ленин ордени ва 7648-сонли „Олтин юлдуз“ медали билан Совет Иттифоқи Қаҳрамони унвони билан тақдирланган.[1]

Уруш тугагандан сўнг, Голубенко захирага ўтказилди. 1949-йилда Тошкент юридик институтини тамомлаган. СССР Ички ишлар вазирлиги органларида хизмат қилган, Ўзбекистон ССР Ички ишлар вазирлиги тергов бошқармаси бошлиғи лавозимларида ишлаган. 1970-йилда милиция полковниги унвони билан нафақага чиққан, прокурорлик ишига ўтган, Ўзбекистон ССР прокуратураси тергов бўлими прокурори, сўнгра Тошкент вилояти прокурори бўлган.

2001-йил 28-мартда вафот этган, Тошкентдаги ҳарбий қабристонга дафн этилган.[1]

Шунингдек, иккита Қизил Байроқ ордени, 1-даражали Ватан уруши орденлари ва "Шон-шараф белгиси" орденлари, бир қатор медаллар билан тақдирланган.

Манбалар

Адабиётлар

  • Герои Совецкого Союза: Краткий биографический словар / Пред. ред. коллегии И. Н. Шкадов. — М.: Воэниздат, 1987. — Т. 1 /Абаэв — Любичев/. — 911 с. — 100 000 экз. — ИСБН оц., Рег. № в РКП 87-95382.
  • Казакова А. С. Ими гордиця Родина. — Ташкент, 1961.
  • Чарупа Ф. Н. Силнеэ брони. — Андоза:М., 1976.