Алексей Алексеевич Караев (22-декабр 1950-йил, Каттақўрғон) – рассом, график рассом, ҳайкалтарош, рассомлик санъати ва эстрада санъати устаси, ёзувчи, „Нано-шаҳар-полигон“ романи, „Нано-Бумеранг“ романи муаллифи.

Алексей Караев

Таваллуди 22-декабр 1950-йил
Самарқанд вилояти
Миллати Rossiya bayrogʻi Россия
Соҳаси ҳайкалтарош

Ҳаёти

Караев 1950-йилда Ўзбекистон ССР Каттақўрғон шаҳрида туғилган. Отаси вилоят ипакчилик хўжалиги директори, икки уруш – фин ва Улуғ ватан уруши қатнашчиси, онаси физика-математика ўқитувчиси, акаси монументал рассом, синглиси театр рассоми. Болалиги Каттақўрғонда ўтган, ўрта мактабни шу ерда тамомлаган. Шундан сўнг Душанбедаги рассомлик мактаби ва Тошкентдаги рассомлик институтида ўқиган, кўп йиллар давомида Солнечногорскдаги Сенеж кўли бўйида жойлашган „Сенеж“ Бутуниттифоқ ижод уйига ташриф буюрган. Москвадаги устахоналарни ижарага олган ва 1991-йилда оиласи билан Москвага кўчиб кетган.

1991–1993-йилларда 31-қаватдаги CМЕА биносида устахонада ишлаган. 1993-йил кузида у Оқ уй ва Кремл ўртасидаги қарама-қаршилик пайтида Макашитлар томонидан вайрон қилинган. Ўша пайтда студияда бўлган расмлар қайтариб бўлмайдиган даражада йўқолган.

1992–1994-йилларда „Виртуоз“ ижодий жамғармаси президенти, 1992–1996-йилларда Радиссон САС Славянская меҳмонхонаси санъат галереяси президенти бўлиб фаолиат юритган.

Москва, Италия, Люксембург, Германиядаги шахсий кўргазмалар ва биринчи тўртта расм Совет даврида Голландия музейида қолди.

Караевнинг „Нанотехнологияни исботловчи замин“ романи нанотехнология олами ҳақидаги илмий-фантастик роман бўлиб, унда ҳақиқат кўпинча илмий фантастикадан устун туради. Романда жуда кўп нанотехнологиялар қўлланади ва тасвирланади. Нанотехнологиялар билан таниш бўлган одамлар китобда тасвирланган нанотехнологияларнинг баъзилари аллақачон мавжуд бўлиб, омма учун мавжуд эканлигини билишлари мумкин[1][2][3][4][5].

Тафсилотларни тавсифлашда Руснано корпорацияси мутахассислари билан маслаҳатлашувлардан фойдаланилган. Роман 2010-йил январ ойида нашр этилган.

Манбалар