Alessandro Del Piero
Алессандро Дел Перо (италянча: Алессандро Дел Пиэро ; 1974-йил 9-ноябрда Cонеглиано шаҳрида туғилган) – италиялик футболчи, ҳужумчи[2][3][4]. У деярли бутун фаолиятини "Жувентус ФC" да ўтказди ва 19 йил давомида (1993-2012) бу жамоани ҳимоя қилди ва 2002-йил ўрталаридан бошлаб жамоа сардори. 2006-йилда Италия миллий футбол терма жамоаси аъзоси сифатида ФИФА Жаҳон чемпионати 2006 чемпиони бўлди.
|
Дел Пиэро 2024-йилда | |||
| Шахсий маълумот | |||
|---|---|---|---|
| Тўлиқ исми | Алессандро Дел Пиэро | ||
| Таваллуд санаси | 1974-йил 9-ноябр | ||
| Таваллуд жойи | Cонеглиано, Италия | ||
| Бўйи | 1.74 м (5 фт 8 1⁄2 ин)[1] | ||
| Амплуаси | Ҳужумчи | ||
| Ёшлигида аъзо бўлган клублар | |||
| 1981—1988 | Сан-Вендимиано | ||
| Профессионал фаолияти* | |||
| Йиллар | Жамоа | Ишт. | (Гол.) |
| 1991—1993 | Падова | 14 | (1) |
| 1993—2012 | Жувентус | 513 | (208) |
| 2012—2014 | Сйдней ФC | 48 | (24) |
| 2014 | Делҳи Дйнамос | 10 | (1) |
| Тотал | 585 | (234) | |
| Миллий терма жамоа | |||
| 1991 | Италй У17 | 3 | (1) |
| 1992—1993 | Италия У18 | 14 | (12) |
| 1993—1996 | Италия У21 | 12 | (3) |
| 1995—2008 | Италия | 91 | (27) |
| *Профессионал клублардаги голлари (ички чемпионат) | |||
Янги аср арафасида Пеле тузган ФИФА талқини бўйича 125 та энг яхши футболчи рўйхатига киритилган[5]. Wорлд Соccер журналига кўра 20-асрнинг энг яхши футболчилари рўйхатида 77-ўрин[6]. Алессандро ҳам УЭФА Олтин Юбилей овоз бериш натижаларига кўра сўнгги ярим асрнинг энг яхши футболчилари қаторига киритилди[7]. 2000-йилда у иш ҳақи, бонуслар ва реклама тўловлари бўйича дунёдаги энг кўп маош оладиган футболчи бўлди[8]. Бразилиялик футболчилар Пато ва Роналдинҳо, Дел Перо уларнинг кумири эканлигини айтишди[9][10]. Ўзининг жаноблик ўйини учун Дел Перо томонидан олинган учта мукофот билан бир қаторда[11], у шахсий хизматлари учун берилган Голден Фоот мукофотининг соҳиби бўлди[12].
Майдонда у одатда номинал ҳужумчи ва ярим ҳимоячи ўртасида жойлашган чизилган ҳужумчи позициясини эгаллаган. Рақиб жарима майдончаси яқинидаги майдонни баъзан „Дел Перо зонаси“ деб аташади (италянча: Ла Зона Дел Пиэро), чунки Алессандро кўплаб голларини шу масофадан урган[13].
Айни пайтда футболчи "Жувентус ФC"нинг барча даврлардаги энг яхши тўпурари мавқеини эгаллаб турибди. Кекса синёра учун майдонга тушганлар сони бўйича ҳам Дел Перо етакчи ҳисобланади[14]. У УЭФА Чемпионлар Лигаси тўпурарлари рўйхатида ўнинчи ўринни эгаллаб турибди[15]. Италия терма жамоасида Дел Перо голлар сони бўйича Роберто Баггио билан тўртинчи ўринни бўлишиб турибди[16].
Болалик
Алессандро унинг оиласида иккинчи фарзанд. У 1974-йил 9-ноябрда катта акаси Стефанодан тўққиз йил кейин туғилган. Футболчининг онаси Бруна уй бекаси; отаси Гино узоқ вақт давомида электрик бўлиб ишлаган, 2001-йилда вафот этган[17]. Дел Перо, шунингдек, 2007-йилдан бери унинг агенти бўлган акаси Стефано ва Руминия фуқаролигига эга бўлган икки синглиси билан бирга яшаган[18][19].
80-йилларнинг машҳур футболчилари Марcо ван Бастен ва Мичел Платинига тақлид қилган Сандро ота-онасининг уйи ҳовлисида дўстлари: Нелсо, Пиэрпаоло ва Жованни Паоло билан тўп тепди. Уларнинг барчаси профессионал футболчи бўлишни орзу қилган[20]. Стефано Дел Перо ҳам бу орзусини амалга оширишга муваффақ бўлди: у жиддий жароҳат туфайли фаолиятини якунламагунча „Сампдория“ да ўйнади. Дел Перо оиласи Сан Вендемианодаги оддий қишлоқ уйида яшар эди. Футбол билан бир қаторда саёҳат ёш Алессандронинг яна бир иштиёқи бўлиб қолди. Муваффақиятли спорт карерасини нолга яқин деб ҳисоблаб, у юк машинаси ҳайдовчиси бўлиш ҳақида ўйлади, бу эса оилада катта маблағ этишмаслиги туфайли сарсон-саргардонлик чанқоғини қандайдир тарзда қоплаши мумкин эди[21].
Бироқ кичик Дел Перо ҳали ҳам футболдан воз кечишга шошилмади. Унинг биринчи жамоаси маҳаллий Сан Вендемиано эди, у билан Алессандро ҳам, унинг ота-онаси ҳам кўп хотираларга эга. Айнан унинг онаси етти ёшли Алессандрони биринчи мураббийи Умберто Престога олиб келган. Кейин у дарвозабон позициясида ўйнади, бу ҳам онасининг танлови билан боғлиқ бўлиб, у ўғлининг ўзини мумкин бўлган жароҳатлардан ҳимоя қилиши мумкинлигига ишонган. Бир куни Стефано онасига: „Алекснинг ҳужумда қандай маҳоратини кўрмаяпсизми?“ Шундан сўнг Алекс ҳужумда ўйнай бошлади[22].
Клуб карераси
Падова – биринчи профессионал клуб
13 ёшида Алессандро Дел Перони Падова скаутлари пайқашди. У футбол таълимини ҳақиқий спорт мактабида давом эттириш мақсадида ўз шаҳрини тарк этди.1991-йилда у маҳаллий футбол клубида дебют қилган. Биринчи мавсумда (1991/92) Дел Перо бор-йўғи 4 ўйин ўтказган бўлса, иккинчисида (1992/93) 10 та ўйин ўтказиб, профессионал фаолиятидаги илк голини киритган. Бу 1992-йил 22-ноябрда бўлиб ўтган „Тернана“ га қарши ўйинда Дел Перо захирадан майдонга тушди ва рақибларнинг 5:0 ҳисобида мағлубиятга учрашига ўз ҳиссасини қўшди[23].
Ювентус
Катта футболдаги илк муваффақиятлар
Пинтуриcчио ўзига хос ўйин услуби дарҳол унга жамоатчилик эътиборини тортди. Аллақачон 1993-йилда Италия футболининг икки гиганти – „Ювентус“ ва АC Милан" Алессандрога тегишли таклифлар билан чиқишди. „Падова“ етакчилари сўнгги сўз футболчиники эканлигини англаб, аралашмасликка қарор қилишди ва Дел Перо Турин клубини танлади. Битим суммаси 2 миллион долларни ташкил этди[24].
Ёшлар жамоасида қисқа вақт ўйнагач, Дел Перо ниҳоят Сериэ А клубида дебют қилди. Ўйин 1993-йил 12-сентябрда „Фоджия“ га қарши бўлиб ўтган ва 1:1 ҳисобида дуранг билан тугаган[25]. Регжиана билан навбатдаги учрашувда Дел Перо ўзининг биринчи голини урди[26]. 28-турнинг „Парма“ билан ўйинида Алессандро Дел Перо илк бор майдонга асосий таркибда кириб, буни хет-трик билан қайд этди[27]. Италия кубоги доирасида Дел Перо иштирокидаги илк учрашув ҳам 1:1 ҳисобида якунланганди. 1993-йил 6-октябрда Туриндаги иккинчи саралаш босқичида Венецияга қарши ўйинда Алекс 53-дақиқада Зоран Банни алмаштирди[28]. Ҳаммаси бўлиб 1993/94-йилги мавсумда у 14 та ўйинда (жумладан 11 таси лигада) ўйнаган ва 5 та гол урган[29].
1994/95-йилги мавсум футболчи ҳаётида муҳим босқич бўлди: чемпионатда 29 ўйин ўтказди ва 8 та гол урди, у ўзи ва скудетто клуби учун ғалаба қозонди. Кейинчалик яна эттитаси бўлади: мавсумларда 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2011/12 (2004/05 ва 2005/06 йиллардаги унвонлардан „Ювентус“ коррупсия қал’аси туфайли маҳрум этилган). Худди шу мавсум (1994/95) жамоа учун бурилиш нуқтаси бўлди, чунки мураббий Жованни Траппатони ўрнини Марcелло Липпи эгаллади. Ушбу тайинлаш Дел Перога ҳам таъсир кўрсатди, у асосий таркибда кўпроқ пайдо бўла бошлади, шу билан у кўплаб гол урган ва миллий чемпионатнинг энг яхши ёш ўйинчиси деб тан олинган бажо – Виалли – Раванелли учта футболчисига рақобат ўрнатди. Шу муносабат билан уни „Парма“ сотиб олмоқчи эди, аммо Марчелло Липпи Сандрони қўйиб юбормади. Дел Пиэро, ўз навбатида, мураббийнинг ишончини оқлади ва виртуозликда бир нечта чиройли голлар урди, бошқа мутахассислар уни Мишел Платини ва Роберто бажо билан таққослашни бошладилар. Унинг голларидан бири уни Италиядан ташқарида машҳур қилди. „Фиорентина“ га қарши ўйинда „Ювентус“ дастлаб 2:0 ҳисобида мағлуб бўлди, „ювентини“ дан кейин 2 та гол урди ва Дел Перо майдон марказидан ўтиш йўли билан ғалаба тўпини урди, натижада унинг жамоаси 3:2 ҳисобида ғалаба қозонди. УЭФА Кубогида Дел Перо ҳам София CСКА дарвозасига гол урди, аммо унинг жамоаси 3:2 ҳисобида мағлубиятга учради, аммо УЭФА учрашув натижасини бекор қилди ва ўйинда эълон қилинмаган футболчи Петар Михтарски иштирок этгани учун CСКА техник мағлубиятини берди. Ўша мавсумда „Ювентус“ тўққиз йиллик танаффусдан сўнг Италия чемпионатида ғолиб чиқди. Бундан ташқари, Италия Кубоги ҳам қўлга киритилди, фақат УЭФА Кубоги „Олд Сигноре“ га бўйсунмади: финалда улар „Парма“га мағлуб бўлишди. Ўша мавсумда Дел Перо 50 ўйин ўйнади ва 10 та гол урди. Бундан ташқари, чемпионатнинг сўнгги ўйинида Дел Перо биринчи марта 10-рақамли футболкада майдонга чиқди, у илгари „ювентияликлар“ нинг доимий етакчиси Роберто Бажога тегишли эди. Ўнга қадар Дел Пиэро доимий рақамга эга эмас эди, чунки қоида тариқасида рақамни ўйинчига мажбурий равишда бериш фақат кейинги мавсумдан бошлаб жорий этилди.
Карера чўққиси
Дел Перо 1998-йилда 22 ёшида Дел Перо, қонун талаб қилганидек, миллий армия сафларига чақирилди. 10 ойдан сўнг қайтиб келган Сандро аввалги фидойилик билан ўйнади ва" Ювентус "ниҳоят УЭФА Чемпионлар Лигасига бўйсунди; у ерда у 1/4 финалда Мадриднинг „Реал“ дарвозасига гол уриб, жамоага ёрдам берди. Чемпионлар Лигасидан сўнг қитъалараро кубокда ғалаба қозонди. „Ривер Плейт“ устидан қозонилган ғалаба „Олд сигнора“ ни сайёрадаги энг кучли клубга айлантирди, Дел Перо эса „Тоёта мукофоти“ ни ўша ўйиннинг энг қимматли ўйинчиси сифатида қўлга киритди. Ундан олдин фақат Мишел Платини бундай муваффақиятга эришган. Бир йил ўтгач, „Пинтуриккё“ Италиянинг энг яхши ўйинчиси деб тан олинди. Шунингдек, у „Олтин тўп“учун номзод бўлган. 1996-йил ноябр ойида у „Ювентус“ га „Манчестер Юнайтед“дарвозасига гол уриб, Чемпионлар Лигасининг 1/8 финалига ўтишга ёрдам берди. 1997-йил 23-февралда „Фиорентина“ га қарши ўйинда „Юве“учун 50-гол урди. Шунингдек, у 2 ўйинда 2 та гол уриб, УЭФА Суперкубогини қўлга киритди. У Чемпионлар Лигасида иккинчи марта ғалаба қозонмади, аммо" Юве „Дортмунднинг“Боруссия" клубига мағлуб бўлди. Чемпионатда Дел Перо Скудетто эгаси ва жамоанинг энг яхши бомбардир бўлди.
У мавсумни Чемпионлар Лигасидаги „Фееноорд“ дарвозасига гол билан бошлади, шу билан у Паоло Россининг рекордини (11 гол) бузди ва Мишел Платинининг рекордига яқинлашди; 21-сентябрда „Брешия“ га қарши ўйинда чемпионатда биринчи гол урди; 1997-йил 1-октябрда „Манчестер Юнайтед“ га қарши ўйинда энг тезкор гол муаллифи бўлди. Чемпионлар Лигаси тарихидаги голлар, 20 сонияда гол урди. У" Ювентус „нинг“ Олтин тўп " мукофотига номзод бўлган олтита ўйинчисидан бири эди; Италия Кубогининг учинчи раундида „Леccе“ га қарши турнирда биринчи гол урди, ўйин 2:0 ҳисобида якунланди; 6-декабрда „Лацио“га қарши ўйинда иккита гол урди; 21-декабрда „Эмполи“ ни уриб, хет-трик қилди; 28-мартда" Милан " га қарши ўйинда икки марта гол урди; 1998-йил 1-апрелда „Монако“ га қарши ўйинда хет-трик ўйнади, бу унга Мишел Платинининг Чемпионлар Лигасидаги голлар сони бўйича рекордини бузишга имкон берди, бу эса уни энг яхши бомбардир қилди. Ушбу турнирда" Ювентус". У гуруҳ босқичида 5 та, плей-оффда яна 5 та гол урди. У „Юве“ ни кетма-кет учинчи финалга олиб чиқди. Аммо дел Пиэро финал олдидан жароҳат олди. 24-апрел куни „Интер“ га қарши ўйинда ҳал қилувчи гол урди ва жамоага чемпионлик унвонини берди. Сезон давомида А сериясида 21 та, Чемпионлар Лигасида 10 та ва Италия Кубогида битта гол урди. Учинчи йил кетма-кет ЭСМ томонидан йилнинг энг яхши жамоасига киритилди ва Италиянинг энг яхши футболчиси деб топилди
Шикастланиш билан боғлиқ муаммолар
Дел Перонинг 1998/99-йилги мавсуми Италия Суперкубогида „Лацио“ дарвозасига урган гол билан бошланди, бу „Ювентус“га қўлга киритиш учун этарли эди[30]. Кейин Италия дербисида „Интер“га қарши ўйинда гол урди[31]. Туғилган куни арафасида, 8-ноябр куни „Удинезе“га қарши ўйиннинг 92-дақиқасида у жароҳат олди[32][33]. У Америка Қўшма Штатларидан келган жарроҳлар томонидан даволанган, реабилитация даври 9 ой давом этган. Кейинроқ „Юве“ Интертото кубогини қўлга киритди, бироқ А Серияда еттинчи ўринни эгаллади[34]. Кўп ўтмай клуб раҳбарияти у билан янги беш йиллик шартнома имзолади ва шу орқали ҳамон футболчининг ёрдамига умид боғлашаётганини яққол кўрсатди. Таъсирли миқдорларга қарамай – 1999-йилги шартномага кўра, Алессандро Дел Перо ойига 10 миллион лира маош олди, бу Роналдо ёки Кристиан Виэри каби футболчилар учун ўхшаш кўрсаткичлардан ошиб кетди[35]. Алессандро Дел Перо „Ювентус“ билан шартномасини 2010-йилгача узайтирди. „Бу менинг фаолиятим ва ҳаётимдаги ҳал қилувчи танлов эди“, деди Алессандро. „Ювентус“ менга кўп нарса берди ва мен бу ерда ғалаба қозонишни давом эттирмоқчиман."
Алекснинг жароҳатдан қайтиши унчалик муваффақиятли бўлмади; янги бош мураббий Карло Анчелотти келиши билан ҳам вазият мураккаблашди, яъни у янги мураббийга ўзини яхши кўрсатиши керак эди[36]. Мавсум „Удинезе“ дарвозасига гол билан бошланди[37]. Дел Перо Интертото кубогининг ярим финалида гол урди, шунингдек, УЭФА кубогида турнир финалида гол урди, Омонияга қарши ўйинда гол урди ва бу ғалабага ҳисса қўшди кипрликлар устидан умумий ҳисобда 10:2[38][39]. Мавсум давомида у 12 та аниқ зарба берди (9 та чемпионатда) ва 20 та голли узатмани амалга оширди[29].
Алекс Неаполда маҳаллий "Наполи (футбол клуби)" га қарши ўйинда ҳал қилувчи голни киритди ва кейин мушаклардаги муаммолар туфайли яна сафдан чиқди[40]. 2001-йил 18-февралда „Бари“ га қарши ўйинда Дел Перо гол урди ва бундан бир неча кун олдин вафот этган отасига садоқат белгиси сифатида кўз ёшлари билан қувонди[41]. Мавсум якунида „Юве“ 2-ўринни эгаллади[42].

Марсело Липпининг „Ювентус“ бош мураббийи лавозимига қайтиши Дел Перо фаолиятининг янада ўсишига ёрдам берди. У 2001-02-йилги мавсумда 21 та гол урди ва мавсум охирида сардорлик боғичига эга бўлди[29]. Венецияга қарши дебют учрашувида Трезеге ва Але иккита гол уришди[43]. Кўп ўтмай, Алекс оқ-қора формада 100та голдан ошиб кетди[44]. У Торинога қарши кечган дербида ҳам дубл қайд этди[45]. Бутун фаолияти давомида Дел Перо Турин дербисида 4 та гол урди. 23-октябрда яна Чемпионлар лигасида "Порту (футбол клуби)" га, чемпионатда эса 9-декабрда „Милан“га гол урди[46][47]. 2001-йил 31-октябрда у жарима зарбасини амалга оширди ва бу унинг эврокубоклардаги 27-голига айланди ва аввалроқ Роберто Беттега эга бўлган клуб рекордини янгилади. Миллий чемпионатнинг сўнгги куни, 2002-йил 5-май куни „Интер“ „Лацио“дан 4:2 ҳисобида мағлуб бўлгани ва „Ювентус“нинг "Удинесе" устидан қозонилган 2:0 ҳисобидаги ғалабаси эвазига Дел Перо ҳам гол уриб, ўз мавсумида тўртинчи марта Италия чемпиони бўлди. мартаба (биринчи марта капитан сифатида)[48]. Дел Перо ва Трезеге жуфтлиги Европада энг муваффақиятли деб топилди[49].
У 2002/03-йилги мавсумни чемпионатдаги ҳаммадан яхшироқ бошлади, „Ювентус“ сафидаги дастлабки 7 ўйинида 10 та гол урди ва Суперкубокда ҳам иккита гол урди. 2002-йил 19-октябрда у "Интер Милан" нинг „Ювентус“ сафидаги 131-голини киритиб, Пиэтро Анастаси билан тенглашди[50]. У Чемпионлар лигасида жамоа учун муҳим рол ўйнади ва 5 та гол урди. У сўнгги ярим финалда "Реал Мадрид CФ"га қарши ўйинда ҳам ўзини кўрсатди, ўйинда туринликлар ғалаба қозонишди[51]. Финалда „Юве“ голсиз дурангдан кейин „Милан“га пеналтилар сериясида 2:3 ҳисобида имкониятни бой берди[52]. Алекс мавсумни А Серия ва Чемпионлар Лигасида (Павел Недвěд билан бирга) „Ювентус“нинг энг яхши тўпурари унвони билан якунлади.
Дел Перо янги мавсумни А Серияда ҳам аввалги иккитаси каби ҳаяжон билан бошлади: „Ювентус“ „Эмполи“ни йирик 5:1 ҳисобида мағлуб этди[53]. Октябр ойида у ўз фаолиятида эттинчи марта „Олтин тўп“га даъвогар сифатида тақдим этилди[54]. 18 декабр куни Сиэнада у „Ювентус“ сафидаги 150-голини урди ва орадан бир ой ўтиб худди ўша Сиэнада Алекс фаолиятидаги тўртинчи хет-трикини га киритди[55][56]. У „Ювентус“ билан „Милан“га қарши пеналтилар сериясида ғалаба қозониб, Италия Суперкубогини қўлга киритди, бу Сандро учун тўртинчи[57]. У Италия кубоги финалида „Лацио“ га қарши ўйинда ҳам гол урди[58].
2005-йилда Дел Перо Давид Трезеге билан жуда муваффақиятли жамоа тузди. Бу мавсумда у „Юве“нинг етакчиси бўлмай қолди ва асосан Златан Ибрагимовични сотиб олгани туфайли кўпинча захира ўриндиғида қолди[59]. Але мавсумни Джургåрденга гол билан бошлади, шунингдек, „Бавария“га гол урди[60][61]. 9-январ куни у Ливорно дарвозасига гол урди ва шу билан Фелиcе Борелнинг рекордини янгилади[62]. 2005-йилнинг 30-январида у „Ювентус“ сафидаги 167-голини киритиб, Умар Сиворининг рекордини янгилади[63]. 8-май куни Алекс "Сан-Сиро "да „Милан“га қарши ўйинда Давид Трезегега юқори узатма берди[64]. Бу ғалаба Алессандро ва унинг жамоасига яна бир олтин олиб келди, у тез орада машҳур Калсиополи можароси туфайли Бианконери коллексиясидан олиб ташланди[65][66]. Каляри ҳам гол урди[67]. Мавсум давомида Дел Перо 17 та гол урди.
2005/06-йилги мавсум Дел Перо учун яхши бошланди ва Асколига қарши 2 та гол урди[68]. 6-ноябр куни Ливорнога қарши ўйинда у Роберто Беттеганинг лигадаги голлари рекордини янгилади. 2006-йилнинг 10-январида Италия кубогининг 2-босқичида „Фиорентина“ дарвозасига 3 та гол урди[69]. Бу учта гол Дел Перога Гиамперо Бониперти рекордини ортда қолдирди. 2006-йил 12-февралда Алекс Турин дербисида гол урди[70]. Мавсум давомида у жами 20 та гол урди, шундан 3 тасини Чемпионлар лигасида, 5 тасини Италия кубогида урди ва энг яхши тўпурарга айланди[71]. У мавсумни Реггина дарвозасига урган гол билан якунлади[72]. Дел Перо Германиядаги жаҳон чемпионатига қийинчиликсиз этиб келди, Марсело Липпининг бошқа вариантлари бор эди, лекин у Сандрони олди[73].
Б сериядаги мавсум
Дел Перо Б сериясида „Ромф“га қарши ўйинда „Ювентус“ этакчиларининг синфдаги пасайиши туфайли кетиши авлодлар алмашинувига сабаб бўлди: кадрларнинг кескин танқислиги шароитида кўплаб заҳирадагилар, жумладан, ёшлар ўзларини ифода этиш имкониятига эга бўлишди. Италиялик мухлислар Федериcо Балзаретти, Клаудио Маркизио, Раффаэле Палладино каби иқтидорли футболчилар ҳақида маълумот олишди; Болгариялик ҳужумчи Валерий Божинов оптимал формага эга бўлди[74][75].
„Ювентус“нинг 17 жарима очкоси билан Б Серияга тушиб кетиши Могиполи иши бўйича қарор бўлди[66]. 23-август куни Дел Перо Италия кубоги доирасида Чезенага қарши ўйинда ғалаба тўпини киритди[76]. „Кекса синёра“ Б сериядаги илк ўйинни Риминига қарши ўтказди ва учрашув 1:1 ҳисобида якунланди[77]. 16-сентябр куни Алекс фаолиятидаги 500-учрашувини ўтказди (486 та „Ювентус“да ва 14 та Падовада), у буни „Виценса“ га қарши ўйинда гол билан нишонлади[78] . Шуни қўшимча қилиш керакки, Сандро „Б“ сериясига янги келган Фрозиноне билан ўйинда „Ювентус“даги 200-голини киритди. 2007-йил 20-январда у „Ювентус“ сафидаги 500-учрашувини ўтказди, бунинг шарафига Дел Пиэро 500 футболкаси тақдим этилди қилинган[79]. У Арецсога қарши ўйинда дубл қайд этиб, ҳисобни ёпди, учрашув 1:5 ҳисобида туринликлар фойдасига ҳал бўлди[80]. У мавсум давомида 20 та гол уриб, Б сериянинг энг яхши тўпурарига айланди[81].
А Серияга қайтиш

Чемпионатнинг 13-тур учрашувида у „Палермо“ билан ўйинда дубл қайд этди[82]. 2008-йил 29-ноябрда Алекс А Сериянинг 14-турида Регинага қарши ўйинда А Сериядаги 250-голини урди. Бу ўйиннинг 74-дақиқасида Дел Перо пеналти тепганида содир бўлди[83]. 2009-йилнинг март ойида „Болоня“ га қарши ўйинда дубл қайд этган Дел Перо шу тариқа ўзининг фаолиятидаги 300 ва 301-голларини (шу жумладан асосий ва ёшлар жамоалари учун ўйинлар) киритди[84]. 25-ноябр куни у „Палермо“ билан ўйинда иккита гол урди ва „Лацио“ дарвозасига ҳал қилувчи голни ҳам киритди. 2008-йилнинг январида у 5 та гол урди. 22-март куни „Интер“га қарши ўйинда у Гаэтано Сcиреанинг рекордини янгилади[85]. „Палермо“га қарши ўйинда дубл қайд этди, аммо „Юве“ни мағлубиятдан қутқара олмади[86]. 12-апрел куни у „Милан“ дарвозасига гол урди. Саккиз кундан кейин у „Аталанта“ дарвозасига яна 3 та гол урди. У 38-турда „Сампдория“ билан ўйинда ҳам дубл қайд этди[87]. Мавсум охирида у А Сериянинг энг яхши тўпурари бўлди[88]. ТГ1 томонидан 2008-йил охирида ўтказилган сўров натижаларига кўра, у йилнинг энг яхши италян спортчиси деб топилди[28].
2008/09-йилги мавсумда, икки йиллик танаффусдан сўнг, „Юве“ Чемпионлар лигасида ўйнади ва дастлабки босқичдан ўтди[89]. 17-сентябр куни гуруҳ босқичининг биринчи ўйинида "ФC Зенит Санкт Петербург" дарвозасига 38 метрлик жарима зарбасидан гол уриб, „Юве“га 1:0 ҳисобида ғалаба келтирди[90]. 21-октябр куни Чемпионлар лигаси ўйинида у „Реал Мадрид“ дарвозасига жарима майдончаси ташқарисидан гол урди[91]. 1-ноябр куни у „Рома“га қарши чемпионат ўйинида гол урди, ўйин 2:0 ҳисобида якунланди[92]. У 5-ноябр куни „Сантяго Бернабеу“ да „Реал“га қарши Чемпионлар лигасининг жавоб учрашувида ҳам гол урди[93]. 10-март куни Чемпионлар лигасининг 1/8 финалида "Челсеа Ф. C." га қарши ўйинда у гол урди, аммо 83-дақиқада Диде Дрогба ҳисобни тенглаштирди[94]. Бундан ташқари, у еврокубоклардаги 115-учрашувини ўтказди. 24-май куни „Сиэна“га қарши ўйинда Дел Перо Маркизиога иккита гол урди ва голли узатма берди[95]. 31-май куни у мавсумнинг энг таниқли футболчиси учун мукофотни олди. 17-июл куни у „Ювентус“ билан шартномасини 2011-йилгача узайтирди[96].
Август ойи ўрталарида чап сон мушаклари жароҳати Дел Перни мавсумнинг дастлабки 6 ўйинини ўтказиб юборишга мажбур қилди. У 2009-йилнинг 27-сентябрида „Болоня“га қарши ўйинда (1:1) сўнгги дақиқада майдонга тушган ва А Серияда 400 та ўйин ўтказиш белгисидан ўтиб кетган 2009-йил 27-сентябрда лигадаги дебютини ўтказди[97]. 1-октябр куни у яна мушаклари шикастланган. Мавсумни 11 та гол билан жамоанинг энг яхши тўпурари сифатида якунлади.

2010/2011-йилги мавсум Чемпионлар лигасида голлар серияси билан бошланди: биринчи саралаш босқичининг биринчи ўйинида „Шемрок Роверс“ га қарши ўйинда Дел Перо 33 метрдан гол урди[98]. 30-октабр куни „Милан“га қарши ўйинда „кекса синёра“ 1:2 ҳисобида ғалаба қозонди ва Дел Перо яна гол урди[99]. „Катания“га қарши ўйинда дубл қайд этган Дел Перо битта клуб сафида гол уриш бўйича Италия футболидаги энг яхши тўпурарга айланди[100]. Мавсумни 11 гол ва 6 голли узатма билан якунлади ва фаолиятида тўққизинчи марта „Юве“нинг энг яхши тўпурари бўлди.
„Ювентус“нинг янги бош мураббийи Антонио Конте янги ўйинчиларни харид қила бошлади ва бу Сандрони жамоадан кетишга мажбур қилди. Кейин клуб ўз фахрийси билан ҳисобланмаётгани маълум бўлди[101]. Мавсум янги арена – „Ювентус“ стадионида дебют билан бошланди. 2012-йилнинг 24-январида Дел Перо Италия кубоги чорак финалида "А. С. Рома" га қарши ўйинда янги стадионда ўзининг биринчи голини урди ва 25-март куни Туриндаги „Милан“га қарши ярим финалда гол урди[102][103]. „Ювентус“ стадионида у „Интер“га қарши ўйинда мавсумдаги илк голини урди[104]. 11-апрел куни Вучинич „Лацио“га қарши ўйиннинг сўнгги дақиқаларида гол уришга муваффақ бўлгач, бу ўйин унинг учун „Ювентус“даги 700-чи бўлган Дел Перо ғалаба голини киритди[105]. 2012-йилнинг 13-майида у „Ювентус“ билан сўнгги лига ўйинини „Аталанта“га қарши ўтказди ва „Ювентус“даги фаолиятидаги 290-голини урди[106]. Италия кубоги финалида „Наполи“га қарши ўйинда у иккинчи бўлимда ўйинга майдонга тушди, аммо „Ювентус“ 2:0 ҳисобида мағлуб бўлди ва бу жамоанинг мавсумдаги илк мағлубияти бўлди ўйинда Дел Перонинг жамоадошлари уни қўлларида кўтариб кетишди[107][108]. Умуман олганда, мавсум давомида у 28 та ўйин ўтказиб, 5 та гол урган.
Ювентусдаги фаолият якуни

30-июн куни у шартнома тугаган куни ёзган очиқ хатида мухлисларга миннатдорчилик билдирди[109]. 2013-йилнинг ёзида 10-рақам янги келган Карлос Тевесга берилди[110].
Ювентусдан кейинги фаолияти

Мавсумдан ташқари
У миллий терма жамоадаги фаолиятини 17 ёшгача бўлганлар терма жамоасида бошлаган ва 1991-йилги жаҳон чемпионатида қатнашган ва унда учта ўйин ўтказиб, Хитой терма жамоаси дарвозасига гол урган[111]. 1992 ва 1993-йилларда у 18 ёшгача бўлганлар жамоаси билан ўн тўртта ўйинда 12 та гол урган. Сандро 19 ёшгача бўлганлар жамоаси таркибида бўлган ва 1992 ва 1994-йилларда ёшлар ўртасидаги Европа чемпионатида ғолиб чиққан[112][113].
Ёшлар жамоалари
Трансфер ойнаси охирида Дел Перо „Сидней“га ўтди. 2012-йил 5-сентябрда футболчи билан икки йиллик шартнома имзоланди. У 10 рақамни олди. 2012-йил 6-октябрда янги жамоа учун биринчи ўйинини ўйнади. Форвард 90 дақиқани майдонда ўтказди ва учрашув охирида дарвозани эгаллашга яқин эди. 13-октябрда „Нюакастл Юнайтед Жец“ га қарши ўйинда пеналтидан гол урди, аммо ўйин „Сидней“ нинг 2:3 ҳисобида мағлубияти билан якунланди. Шунингдек, биринчи Сидней дербисида „Вестерн Сидней Wондерерс“ га қарши ғалаба қозониш учун гол урди, дарвозабон пеналтиларни қайтарганидан сўнг тўпни дарвозага урди. Шунингдек, 11 метрлик белгидан „Перт Глорй“дарвозасига гол урди. 17-ноябрда „Брисбен Роар“га қарши ўйинда дубл ўйнади. „Мелбурн Харт“ га қарши ўйинда Дел Перо жароҳат олди. 2013-йил 19-январда „Веллингтон Феникс“дарвозасига 4 та гол урди. 21-феврал куни футболчи 2013/14 йилги мавсумда ҳам клубда қолишини тасдиқлади. Сезон якунлари бўйича" Сидней " 7-ўринни эгаллаб, АФC Чемпионлар Лигасида ўйнашга имкон берадиган мини-турнирга кирмади. Шунингдек, Дел Перо тўртта мукофотга сазовор бўлди: клубнинг энг яхши футболчиси, мухлислар версиясига кўра энг яхши ўйинчи, Австралия чемпионатининг энг яхши ўйинчиси ва жамоанинг энг яхши бомбардири. Шунингдек, турнирнинг рамзий терма жамоасига киритилган.
У миллий терма жамоадаги фаолиятини 17 ёшгача бўлганлар терма жамоасида бошлаган ва 1991-йилги жаҳон чемпионатида қатнашган ва унда учта ўйин ўтказиб, Хитой терма жамоаси дарвозасига гол урган[114]. 1992 ва 1993-йилларда у 18 ёшгача бўлганлар жамоаси билан ўн тўртта ўйинда 12 та гол урган. Сандро 19 ёшгача бўлганлар жамоаси таркибида бўлган ва 1992 ва 1994-йилларда ёшлар ўртасидаги Европа чемпионатида ғолиб чиққан[115][116].
2014-йил апрел ойининг охирида мавсум якунлангандан сўнг „Сидней“ ни тарк этишини, аммо ўйинчи карерасини якунламоқчи эмаслигини айтди.
2014-йил 10-августда Дел Перо а-лигадаги барча юлдузлар жамоасини ўзининг собиқ клуби „Ювентус“га қарши ўйинга олиб чиқди. Ўйин Сиднейда „Австралия“стадионида 55 минглик томошабинлар олдида ўтказилди. Дел Пиэро қарсаклар остида ўйиннинг 63-дақиқасида Девид Уилямсга алмаштирилди. „Ювентус“ сўнгги дақиқаларда ғалаба қозониш учун гол урди ва 3:2 ҳисобида ғалаба қозонди.
2014-йилнинг 28-августида у ҳинд клуби билан расман тўрт ойлик шартнома имзолади[117]. Дел Перо Деҳли Динамосида дебютини 14-октябр куни „Ювентус“даги собиқ жамоадоши Давид Трезеге ўйнаган „Пуна Сити“ га қарши ўйинда ўтказди. Учрашув голсиз дуранг билан якунланди ва Дел Перо ўйинига мутахассислар томонидан юқори баҳо берилди[118]. 9-декабр куни Дел Перо „Деҳли Динамос“ дарвозасига биринчи голни урди, италиялик ўйиннинг 53-дақиқасида жарима зарбаси билан Ченнай дарвозасига зарба берди, ўйин 2:2 ҳисобидаги дуранг билан якунланди[119] .
2015-йилнинг октябр ойида, деярли бир йилни клубсиз ўтказгандан сўнг, Дел Перо фаолиятини якунлаши ва мураббий бўлиш ниятини расман эълон қилди[120].
Италия терма жамоаси
Ёшлар жамоалари
У миллий терма жамоадаги фаолиятини 17 ёшгача бўлганлар терма жамоасида бошлаган ва 1991-йилги жаҳон чемпионатида қатнашган ва унда учта ўйин ўтказиб, Хитой терма жамоаси дарвозасига гол урган[121]. 1992 ва 1993-йилларда у 18 ёшгача бўлганлар жамоаси билан ўн тўртта ўйинда 12 та гол урган. Сандро 19 ёшгача бўлганлар жамоаси таркибида бўлган ва 1992 ва 1994-йилларда ёшлар ўртасидаги Европа чемпионатида ғолиб чиққан[122][123].
Миллий терма жамоа

Алессандро Дел Перо 1995-йилда ўз мамлакати терма жамоасида дебют қилган. Кўп ўтмай, у 1996-йилги Европа чемпионатига чақирилди, аммо у ерда атиги 45 дақиқа ўтказди ва Россия миллий футбол терма жамоаси билан ўйинда танаффусда алмаштирилди[124].
1997-йилда у янги бош мураббий Чезаре Малдинининг 3-11-июн кунлари бўлиб ўтган Франсия турнирида иштирок этган. Турнирда Италиядан ташқари Англия, Франсия ва Бразилия миллий футбол терма жамоари иштирок этишди. Турнир якунига кўра, у Бразилия термасига 2 та, Франсияга эса 1 та гол уриб, 3 та гол билан энг яхши тўпурарга айланди[125][126].
ФИФА Жаҳон чемпионати 1998 Дел Перо гуруҳ босқичида Камерун миллий футбол терма жамоасига қарши ва Австрия миллий футбол терма жамоасига қарши ўйнади[127][128]. Норвегия миллий футбол терма жамоасига қарши 1/8 ўйинда Сандро 78-дақиқада алмаштирилди[129]. Чорак финалда Франсияга қарши ўйинда у 67-дақиқада алмаштирилди[130].
2000-йилги Европа чемпионатида Дел Перо жамоанинг кумуш медалларни қўлга киритишига катта ҳисса қўшган. Гуруҳ босқичида Швецияга қарши ўйинда у ўйиннинг 88-дақиқасида ғалаба тўпини киритди: икки ҳимоячи орасига кириб, дарвоза бурчагига зарба берди[131]. Руминия миллий футбол терма жамоасига қарши чорак финал учрашувида Дел Перо захирадан майдонга тушди, аммо гол ура олмади[132]. Финалда Франсия терма жамоасига қарши ўйинда италияликлар 90-дақиқага қадар 1:0 ҳисобида олдинда бораётганига қарамай мағлуб бўлишди: Силвен Вилторднинг голи билан ҳаммаси ўзгариб кетди, шундан сўнг қўшимча вақт деб номланди Тўпни Дел Перонинг бўлажак жамоадоши Давид Трезеге[133][134].
Алессандронинг кейинги йирик турнири 2002-йилги Япония-Корея жаҳон чемпионати эди. Айнан футболчининг венгерларга урган голи Италияга ушбу жаҳон чемпионатига чиқишга ёрдам берди. Финал турнирининг Эквадорга қарши ғалабали биринчи ўйинида Дел Перо 74-дақиқада ўйинга кирди, аммо у Хорватия миллий футбол терма жамоасига қарши кейинги ўйинда майдонга тушмади. Унинг Мексика миллий футбол терма жамоаси дарвозасига урган голи „Скуадра Адзурра“ни 1/8 финалга олиб чиқди, аммо бу сафар улар ҳаттоки турнирнинг чорак финалига ҳам чиқа олишмади[135].
2004-йилги Европа чемпионатида Дел Перо 2 та ўйинда майдонга тушган. Дания миллий футбол терма жамоасига қарши баҳсни асосий таркибда бошлаганида, гол уриш учун бир қанча қулай имкониятларга эга бўлди, аммо даниялик дарвозабон Томас Соренсен барча зарбаларни қайтариб қолди. Учрашув голсиз дуранг билан якунланди. Швеция терма жамоаси билан ўйинда ҳам Дел Перо гол ура олмади ва учрашув яна дуранг билан якунланди, 1:1. Голларга Антонио Кассано ва Златан Ибрагимович муаллифлик қилишди. Сўнгги ўйинда Италия Болгария устидан 2:1 ҳисобида ғалаба қозонган бўлса-да, шундан сўнг Дания ва Швеция сўнгги ўйинда очко бўлишиб олгани учун турнир Италия учун тугади[136].
2006-йил январ ойининг биринчи кунларида миллий жамоа мураббийи Марcелло Липпи Алессандрони терма жамоанинг бўлажак „мундиал“га буюртманомасида кўрганидан хурсанд бўлишини очиқчасига айтди. Капеллонинг сўзларига кўра, Дел Перо ажойиб формага эга бўлган ва бошқа ҳеч кимга ўхшамаган ҳолда Германияга боришга лойиқ эди[137]. Бундан олдин футболчини 23 та Танланганлар орасида топиш савол остида эди. Бунинг сабаби қисман малака турнирининг бошида унчалик муваффақиятли бўлмаган чиқиш эди. Аммо Алессандро Дел Пиэро уни якунлаш учун яхши шаклга эга бўлиб, ўша пайтдаги бош мураббий Марcело Липпига унинг ФИФА Жаҳон чемпионати 2006 иштирок этиш ҳақидаги даъволари асосли эканлигини исботлади[138]. "Бурилиш нуқтаси "италияликларнинг Молдова терма жамоасига қарши сўнгги ўйини бўлиб, " Скуадра Азурра " 2:1 ҳисобида ғалаба қозонди, Дел Пиэро эса қарама-қаршиликнинг бош қаҳрамони деб тан олинди[138]. Гарчи у словенияликлар[139], Молдавияга қарши ўйинда Алессандро биринчи дақиқалардан чиқиб, майдонда икки таймни ҳам ўтказди. Ўйиннинг биринчи ярмида у томонидан бажарилган жарима тўпи деярли гол уришга олиб келди тўп тўсиққа урилди, ва уни тугатишга муваффақ бўлган Кристиан Виэри офсайдда бўлди. Аммо айнан шу ўйинчилар тўплами, охир-оқибат, Сергей Пасченконинг дарвозасини якуний ҳуштакдан йигирма дақиқа олдин олишни ташкил қилди. Алессандро Дел Перо душманнинг жарима майдончасига техник ўтишни амалга оширди, шундан сўнг у ўтказиб юборилмаслиги керак бўлган Кристиан виэрига пас берди. Натижада, рақиблар учрашув якунида гол алмашиб, ўйинни 2:0 Италия Норвегия терма жамоасидан[140].
2006-йилги жаҳон чемпионатида Италия терма жамоаси таркибида Алессандро Дел Перо Германия миллий футбол терма жамоаси билан ярим финал ўйинида асосий кози ролини ўйнади. Қўшимча бўлимларда майдонга тушиб, ўта муҳим гол уриб, воқеалар ривожини ўзгартиришга муваффақ бўлди ва бу умумий муваффақият калитига айланди. Бу вақтга келиб Германия 0:1 ҳисобида мағлуб бўлганди. Бурчак тўпи вақтида ҳимоячилар тўпни тўғридан-тўғри Андреа Пирлога тепишди, у нозик пас билан жарима майдончаси ичида „эркин“ Фабио Гроссони топиб олди. Шундан сўнг дарҳол немислар ғалаба қозонишга ҳаракат қилишди, аммо тезкор ҳужумни ўтказиб юборишди: Алберто Гилардино тўпни Алессандро Дел Перога этказиб берди ва у дарвозабон билан яккама-якка ўтиб, ўқнинг узоқ юқори бурчагига йўллади. мақсад.

Натижада жаҳон чемпионати финалида франсузларни мағлуб этиб, италияликлар узоқ кутилган кубокни қўлга киритишди. Учрашувнинг 86-дақиқасида Алессандро Дел Перо майдонга тушди. Дуранг натижасида белгиланган пеналтилар сериясида у ўз жамоасида тўпга тўртинчи бўлиб яқинлашди ва Фабиэн Бартезга ҳеч қандай имконият қолдирмай, ҳисобни 4:2 кўринишига келтирди. Ажабланарлиси шундаки, хатога йўл қўйган ягона одам Дел Пернинг „Ювентус“даги ҳужум шериги Давид Трезеге бўлди. Жаҳон чемпионатидан кейин ундан сўрашди:
2008-йилги Европа чемпионатига миллий терма жамоага чақирилганига қарамай, Алессандро Дел Перо бутун Италия терма жамоаси каби ўзига билдирилган умидларни оқлай олмади. Дел Перо биринчи ўйинни Нидерландия миллий футбол терма жамоасига қарши ўтказди. Учрашув 3:0 ҳисобида голландлар фойдасига ҳал бўлди. Алекс сардорлик боғичида Руминияга қарши ўйнади, учрашув 1:1 ҳисобида дуранг билан якунланди. Дел Перо гуруҳ босқичининг сўнгги ўйинида майдонга тушмади, лекин чорак финалда захирадан майдонга тушди, ўшанда „Скуадра Адзурра“ Испания миллий футбол терма жамоасига мағлуб бўлди (ўйиннинг асосий ва қўшимча таймлари голсиз дуранг билан якунланганди. Пеналтилар сериясида омад Пиреней томонида бўлди – 2:4). 2008-йил 20-августда футболчи ўз мамлакати терма жамоаси таркибида 90-учрашувини ўтказди ва бу маррага эришган бешинчи адзурри бўлд
Алессандро Дел Перо профессионал футболчи сифатидаги фаолиятини якунлагач, мураббий бўлишни режалаштирмоқда. ЛъЭқуипе нашрига берган интервюсида у ўз вақтида кўплаб мураббийлар қўл остида ўйнаганини ва улардан кўп нарсаларни ўрганганини айтди[141]. Шу муносабат билан у ўзининг ҳам ёш авлод билан баҳам кўрадиган нарсаси борлигини таклиф қилади.
Эвродан сўнг Дел Перо терма жамоа сафида атиги 2 та ўйинда майдонга тушди. У Жанубий Африка Республикасидаги жаҳон чемпионатига боришни ҳам хоҳларди, лекин Марсело Липпи уни жаҳон чемпионатига олиб чиқмади[142][143]. 2012-йилда терма жамоа бош мураббийи Чезаре Пранделли Дел Перони УЭФА Евро 2012 таркибига киритишини истисно қилмаган, бироқ у ҳеч қачон якуний таркибга кира олмаган[144].
Мукофотлар ва ютуқлар
Дел Перо ҳеч қачон тўғри ўйнамаслиги билан танилган ва айнан унинг ўзига хос услуби уни юлдузга айлантирган. Унинг жарима зарбаси ва пеналти тенг даражада юқори баҳоланади. Дел Пернинг ўзи айтганидек, унга буни Падуада Анжело Ди Ливио ўргатган[25]. Дел Перо гол урадиган майдон жарима майдончаси олдидаги майдон бўлиб, у баъзан „Дел Пиэро зонаси“ деб аталади[13]. Дел Перо ҳам яхши диспетчердир, у пастдан ҳам, баланддан ҳам бир хил аниқлик билан ўтади. Дел Перонинг футболчи сифатидаги энг кучли жиҳатларидан бири унинг кўп қирралилиги бўлиб, бу унга турли ҳужум позицияларида ўйнаш имконини беради. У ярим ҳимояда Ярим ҳимоячи сифатида ҳам ўйнай олади. „Ювентус“ бош мураббийи Марсело Липпининг схемаларида Дел Пиэро фахрийлар Жанлука Виалли ва Фабрицио Раванелли билан биргаликда тридент ҳужумининг бир қисми бўлган. Шундан сўнг у Филиппо Инзаги қўл остида Зинедине Зидане билан тандемда ўйнади. Липпи иккинчи келганидан сўнг „Юве“нинг ўйин услуби ўзгаргани сабабли, 2001-йилдан Дел Пиэро Давид Трезеге қўл остида ярим ҳимояда Павел Недвед билан бирга ўйнай бошлади[145][146]. Сандро стандартларни бажариши билан машҳур[147]. У пеналтидан 62 та гол ва жарима зарбасидан 42 та гол урган[28].
„Ювентус“даги илк йилларида Дел Перо тез-тез жарима майдончасининг чап бурчагидан гол урар эди. Шу сабабли бу масофадан урилган голларни спорт матбуоти „Дел Перонинг голлари“ деб атаган[148][149][150]. 1996-йилдан кейин у яна Дел Пиэро услубидаги голларни урди бу атамани янада кенгроқ қилди ва шунингдек зарбасини тасвирлаш учун фойдаланди[151][152][153][154][155]. Мақсадни нишонлаётганда у кўпинча тилини чиқаради[156][157].
== Спортдан ташқари ==; Ювентус
- Сериэ А чемпиони (6): 1994/95, 1996/97, 1997/98, 2001/02, 2002/03, (2004/05, 2005/2006 танланган), 2011/12
- Италия Б серия чемпиони : 2006/07
- Италия кубоги соҳиби: 1994/95
- Италия Суперкубоги соҳиби (4): 1995/96, 1996/97, 2001/02, 2002/03
- УЭФА Чемпионлар Лигаси ғолиби: 1995/96
- УЭФА Суперкубоги ғолиби: 1996-йил
- Интертото кубоги ғолиби: 1999-йил
- Қитъалараро кубок ғолиби: 1996-йил
- Жами: 16 та кубок; Италия терма жамоаси
- ФИФА Жаҳон чемпионати 2006
- Европа вице-чемпиони: 2000-йил; Италия терма жамоаси (21 ёшгача)
- Европа чемпиони (21 ёшгача) (2): 1994, 1996
Клуб карераси
- 1996-йил Браво кубоги соҳиби
- Италияда йилнинг энг яхши футболчиси : 1998, 2008
- УЭФА Чемпионлар Лигасининг энг яхши тўпурари 1998-йил
- 2006-йил Италия кубоги тўпурари: 5 та гол
- Сериэ А энг яхши тўпурари: 21 гол
- Италия Б сериясининг 2006/07-йилги мавсумининг энг яхши тўпурари: 20 та гол
- Голден Фоот 2007 ғолиби
- ФИФА 100 рўйхатига киритилган
- Италияда 2008 йилнинг энг яхши спортчиси
- Гаэтано Сcиреа мукофоти совриндори (2008)
- "Жувентус ФC" ўйинлар сони ва урилган голлар бўйича рекордчи
- Бирра Моретти кубоги ғолиби
- Wорлд Соccер журналига кўра ХХ асрнинг энг буюк футболчилари рўйхатида 77-ўрин
- Дел Пернинг ўзига хос ютуғи бор: у Италия чемпионатининг 20 мавсумида камида битта гол урган[158],
- Австралия чемпионатининг энг яхши футболчиси: 2013-йил
- Сидней ФК йилнинг энг яхши футболчиси: 2013-йил
- Италия футболи шон-шараф залига киритилди
Давлат
Ишлаш статистикаси
У Ле-Маннинг 24 соати [162] мусобақасида қатнашадиган пойга жамоасининг эгаси.
Шахсий ҳаёти


2005-йил 12-июн куни Дел Перо футболчи 1999-йилдан бери учрашиб юрган собиқ „Ювентус“ ҳамкори Никола Аморусонинг синглиси Сониа Аморусога уйланди[163]. 2007-йил 22-октябрда Туриндаги Санкт-Анна касалхонасида Соня 2009-йил 4-майда Тобиас исмли ўғил, Доротея исмли қиз ва 2010-йил 28-декабрда Саша исмли иккинчи ўғил туғди[164] .
Дел Пиэро Оасис гуруҳининг мухлиси ва унинг раҳбари Ноэл Галлагернинг дўсти[17]. Дел Пиэронинг дўстлари орасида италиялик қўшиқчи Эрос Рамаззотти ҳам бор[165]. Дел Пиэро рақсга тушиши мумкин ва унинг дўсти ва собиқ мураббийи Анжело Ди Ливио билан у шахсий рақс майдончасини очди[166]. Футболдан ташқари, Дел Пиэро баскетбол (унинг севимли жамоалари – Чиcаго Буллс ва Лос Ангелес Лакерс), волейбол ва голф ўйнашни яхши кўради[167]. 2009-йилда Панини томонидан ўтказилган сўров натижаларига кўра Дел Перо А Сериянинг энг севимли футболчиси деб топилган[168]. 2006-йилда Туриндаги ХХ қишки Олимпия ўйинларининг очилиш маросимида у Олимпия оловини кўтариб чиқди[169]. Дел Перо инсоний фазилатлари билан қадрланади[170]. Ла Газетта делло Спорт муҳаррирининг сўзларига кўра, Алекс доимо хотиржамлик ва масъулият ҳисси билан ажралиб турган[171].
У Ле-Маннинг 24 соати мусобақасида қатнашадиган пойга жамоасининг эгаси[172].
2018-йил март ойида у Лос-Анжелесда № 1 номли ресторан очди. 10 – унинг ўйин рақамига ҳавола[173][174].
Спортдан ташқари

Хайрия

1998-йил 29-майда у ўзининг 10-рақамли футболкасини Ауксионга қўйди, Мино Дамато раислик қиладиган Фавқулодда вазиятларда болалар жамғармасига ёрдам бериш, ташландиқ ва кам таъминланган болалар учун мактаб ва уй қуриш учун 5,2 миллион лирага сотилди[175]. 2006-йилда у ўз даромадини саратон касаллигини тадқиқ қилиш учун ишлатди ва Республика Президенти ва Италия Саратон тадқиқотлари уюшмаси (АИРC) томонидан рағбатлантирилди[176]. 2008-йил май ойида у Гианлука Виалли томонидан амётрофик латерал склероз бўйича тадқиқотлар учун маблағ йиғиш мақсадида ташкил этилган голф турнирида иштирок этди[177]. 2009-йил 18-май куни Италия қўшиқчилар миллий уюшмаси билан биргаликда Олимпико стадионида куйлади. Барча пуллар хайрияга сарфланди[178]. Комада ётган қизга ҳам ёрдам берди. У унга аудио ёзувни юборди:
2008-йил ноябр ойида Геннаро Гаттузо ва Хавер Санетти билан биргаликда у Лега Cалcио ва Телеcом Италиа Мобиле билан ҳамкорликда Италия Онкология тадқиқотлари ассоциациясини тарғиб қилишга қаратилган лойиҳада иштирок этди[179]. 2011-йилнинг 1-апрелида Але10фриэндсфорЖапан лойиҳаси 2011-йилда Япониядаги зилзила ва цунамидан жабрланганларга ёрдам бериш учун савдо веб-сайтини яратишга киришди. Лойиҳа 2011-йил 13-сентябргача давом этди ва 303 880 доллар тахминан Евро 221 438) йиғилди[180].
2012-йил 21-июлда Дел Пиэро махсус хайрия ўйинида иштирок этиш учун Қосимага йўл олди[181]. Унда Дел Пиэро гол урди[182].
Телевидния
Дел Перо ўзининг ҳазил туйғуси билан ҳам танилган ва „Папериссима“, „Стрисcиа ла нотизиа“ ва „Че темпо че фа“ каби италян шоуларининг машҳур меҳмони[183][184][185]. У ўзининг дўсти, „Рома“ сардори Франческо Тотти томонидан яратилган „Ла саи лъултима ди Тотти“ комедиясида иштирок этди, унда Алекснинг жамоадоши, ҳимоячи Алессандро Неста ва „Ювентус“даги жамоадоши Жанлуижи Буффон ҳам иштирок этди. Бу кўрсатувда футболчилар бир-бирлари ҳақида латифалар айтиб, футбол ҳақида ҳазил қилишди[186]. 2013-йилги Конфедерациялар кубоги вақтида Италия терма жамоасининг ўйинларини шарҳлади[187] .
Манбалар
- ↑ „Алессандро Дел Пиэро, пассапорто“. Алессандроделпиэро.cом. 2017-йил 15-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2024-йил 9-сентябр.
- ↑ „Агент: ’Дел Пиэро cоулд ретире’“. Фоотбалл Италиа. Фоотбалл Италиа. 2015-йил 21-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 4-май.
- ↑ Гладwелл, Бен „Жувентус шоулдн'т селл Паул Погба, сайс Алессандро Дел Пиэро“. ЭСПН ФC. ЭСПН ФC. 2015-йил 5-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 4-май.
- ↑ Дойле, Марк „Дел Пиэро: Берлусcони wантед ме ат АC Милан анд ноw И'м а фреэ агент...“. гоал.cом. гоал.cом. 2015-йил 9-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 4-май.
- ↑ „ФИФА 100“. ббc.cо.ук. 2013-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 8-феврал.
- ↑ „Wорлд Соccер Плаерс оф тҳе Cентурй“. энгландфоотбаллонлине.cом (2001-йил 15-декабр). 2012-йил 21-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-август.
- ↑ „Юбилейное голосование УЕФА“. фооцторй.ру (2009-йил 24-феврал). 2012-йил 28-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 21-октябр.
- ↑ С. В. Даценко. „Алессандро Дель Пьеро — самый высокооплачиваемый в мире футболист“. фактй.уа (2000-йил 27-апрел). 2014-йил 24-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ Ромарио. „Пато:Дель Пьеро мой кумир“ (2011-йил 5-март). 2011-йил 15-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 23-сентябр.
- ↑ Д. Бутырский. „Роналдиньо:Дель Пьеро бьёт штрафные лучше меня“ (2008-йил 16-декабр). 2014-йил 28-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 23-сентябр.
- ↑ „Алессандро Дел Пиэро Биограпҳй“. ИМДб.cом.. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-апрел.
- ↑ Подробнеэ см. на „официальном сайте премии“. голденфоот.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-апрел.
- ↑ 13,0 13,1 „Планет Соccер: Дел Пиэрўс wондер-гоал wас а стуннер“. cбc.cа. 2012-йил 21-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-август.
- ↑ „Статистика всех игроков «Ювентуса» с 1900 года“. жуwорлд.нет. 2013-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 8-феврал.(итал.)
- ↑ „Алессандро Дел Пиэро - УЭФА.cом“ (Эн). УЭФА (2012-йил 28-июл). 2013-йил 11-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 10-декабр.
- ↑ Роберто Ди Маггио; Жосé Луис Пиэрренд. „Италй - Реcорд Интернатионал Плаерс“ (эн). Реc.Спорт.Соccер Статистиcс Фоундатион. Реc.Спорт.Соccер Статистиcс Фоундатион (2013-йил 2-май). 2013-йил 12-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 12-июн.
- ↑ 17,0 17,1 „Алессандро дель Пьеро — Футболист эпохи Возрождения“. СПбЧемпионат.ру (2012-йил 31-март). 2012-йил 21-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-август.
- ↑ „Дел Пиэро, ил cонтратто è ун аффаре ди фамиглиа“ (ит). бианcонерионлине.cом (2007-йил 30-август). 2014-йил 3-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2010-йил 11-ноябр.
- ↑ „Профило ди Дел Пиэро“ (ит). ком.ит. 2008-йил 2-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 2-сентябр.
- ↑ „Ле луcи ди Дел Пиэро“ (ит). РаиСпорт (2001-йил 28-июн). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 23-апрел.
- ↑ „Жуве Ренаиссанcе Ман Дел Пиэро Эмергес Фром тҳе Дептҳс“. 2013-йил 2-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 20-январ.
- ↑ „Биография“. ИтБиографиэ.cом. 2006-йил 15-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 3-сентябр.
- ↑ О. Халиулин. „10 лучших голов Алессандро Дель Пьеро“. спорц.ру (2010-йил 9-ноябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-сентябр.
- ↑ „Диэ счwарз-wеиßэ Wаче“. СПИЭГЕЛ ОНЛИНЕ (2007-йил 9-январ). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 13-август.
- ↑ 25,0 25,1 Чалленгер. „Мистер Ювентус Алессандро Дель Пьеро“. итлм.ру (2010-йил 23-сентябр). 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ Виа cол гол Дел Пиэро: è соло л'инизио // СТАМПА. — Турин, 1993. — С. 3. Архивировано 26 май 2012 года.
- ↑ „Биография“. спорц.ру. 2012-йил 5-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 24-сентябр.
- ↑ 28,0 28,1 28,2 А. Ферапонтов. „Алессандро Дель Пьеро — человек - рекорд“. ФорзаЖуве.ру (2011-йил 1-июн). 2013-йил 8-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 3-октябр.
- ↑ 29,0 29,1 29,2 „Статистика“. алехделпиэро.народ.ру. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 30-сентябр.
- ↑ „Италй Супер Cуп Финалс“. рсссф.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „И ТАБЕЛЛИНИ ДИ ТУТТЕ ЛЕ ПАРТИТЕ ДЕЛЛА ЖУВЕНТУС“. жуwорлд.нет. 2013-йил 25-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 7-ноябр.
- ↑ „Дель Пьеро. Хроника“. спорц.ру. 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-октябр.
- ↑ „Алессандро Дель Пьеро. Биография — Статистика футбольных еврокубков“. всеэврокубки.ру. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Алл старт 'wитҳ а литтле' поэтрй“ (ит). Газзетта делло Спорт'с Ҳисториcал Арчиве (2011-йил 19-ноябр). 2011-йил 30-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 19-ноябр.
- ↑ Е. Чаблина. „Алессандро Дель Пьеро. Последний из могикан“. форзажуве.ру (2009-йил 9-ноябр). 2014-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 5-декабр.
- ↑ „Эпоха Липпи — ФорзаЖуве.ру“. ФорзаЖуве.ру. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Гол, потенза э танто cуоре Дел Пиэро трасформа ла Жуве“ (ит). репубблиcа.ит (1999-йил 20-октябр). 2013-йил 12-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 7-ноябр.
- ↑ „УЭФА Чампионс Леагуэ, УЭФА Cуп 1999—2000“. рсссф.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Дел Пиэро, ил риторно дел фоллетто“. ластампа.ит. 2012-йил 7-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ Марcо Аззи. „Стеллоне ланcиа ил Наполи ма алла фине è Жувентус“. репубблиcа.ит (2000-йил 1-октябр). 2013-йил 12-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ „Си спегне Зидане. Си аccенде Дел Пиэро“. репубблиcа.ит (2001-йил 18-феврал). 2013-йил 12-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 7-декабр.
- ↑ „История Ювентуса — эпоха Анчелотти“. форзажуве.ру. 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 1-октябр.
- ↑ „Дел Пиэро э Трезегуэт ланcиано ла сфида алла Рома“ (ит). репубблиcа.ит (2001-йил 26-август). 2015-йил 24-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 16-июн.
- ↑ „Биография“. алессандроделпиэро.cом. 2013-йил 25-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-ноябр.
- ↑ „Дербй, инcредибиле пари cон бривидо финале“ (ит). репубблиcа.ит (2001-йил 14-октябр). 2013-йил 3-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 1-июн.
- ↑ „Тутто фаcиле пер ла Жуве Порто ко, è қуалифиcата“ (ит). репубблиcа.ит (2001-йил 23-октябр). 2013-йил 13-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 9-июн.
- ↑ „Милан э Жуве пари сенза вендетте“ (ит). репубблиcа.ит (2001-йил 9-декабр). 2013-йил 9-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 9-июн.
- ↑ „Сериэ А 2001—2002 фоотбалл сеасон“. ресулцфромфоотбалл.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Сампдориа-Жувентус, cуриоситà ин cифре“ (05.16.2008). 2016-йил 14-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 10-октябр.
- ↑ „Дербй д’Италиа Дебате: Топ 5 Интер-Жувентус Матчес Фром Тҳе Паст“ (эн). гоал.cом (2010-йил 16-апрел). 2013-йил 20-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 19-май.
- ↑ „Мадрид фалл то бриллиант Недвед“ (эн). УЭФА. 2013-йил 20-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 19-май.
- ↑ „Гранде Дида, cоппа ал Милан ма ла Жуве пианге се стесса“. Ла Репубблиcа (2003-йил 28-май). 2015-йил 24-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 9-май.
- ↑ Давид Биуззи. „Балдини сенте троппа тенсионе 'Ма нон è уно спареггиў“ (ит). репубблиcа.ит (2003-йил 14-сентябр). 2013-йил 1-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 1-июн.
- ↑ [ҳттп://www.репубблиcа.ит/2003/л/сезиони/спорт/cалcио/паллонед/паллонед/паллонед.ҳтмл?реф=сеарч „Недвед ил миглиоре д'Эуропа ил Паллоне дъоро и суо“] (ит). репубблиcа.ит (2003-йил 22-декабр). 2013-йил 1-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 1-июн.
- ↑ „Жуве cон Трезегуэт э Дел Пиэро Ла Самп теста ла раббиа дел Милан“ (ит). репубблиcа.ит (2003-йил 18-декабр). 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 1-июн.
- ↑ „Жувентус В Сиэна, превиоус энcоунтерс“ (эн). жувентус.cом (2012-йил 3-феврал). 2013-йил 25-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 20-май.
- ↑ [ҳттп://www.репубблиcа.ит/2003/ҳ/сезиони/спорт/cалcио/cалcиомерcато/суперcоппа/суперcоппа/суперcоппа.ҳтмл?реф=сеарч „Ригори cоме а Манчестер Ма ставолта винcе ла Жуве“] (ит). репубблиcа.ит (2003-йил 4-август). 2013-йил 6-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 6-июн.
- ↑ „Кубок Италии. Ювентус — Наполи“. АлехБеттинг. 2012-йил 9-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Cапелло: "Сcудетти толти алла Жуве? Соно винти сул cампо"“. Туттоспорт. 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ Ниcола Апиcелла. „Джургарден-Жувентус 1-4“. Репубблиcа.ит (2004-йил 25-август). 2010-йил 20-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ „Ла Жувентус è имплаcабиле, витториа анче а Монаcо“. Репубблиcа.ит (2004-йил 3-ноябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ „Профило Фелиcе Плаcидо Борел ИИ“. Жуwорлд.нет. 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ „Профило Омар Сивори“. Жуwорлд.нет. 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 18-август.
- ↑ Эмануэле Гамба. „Жуве супериоре ин тутто Милан перде пер cолпа суа“ (ит). репубблиcа.ит (2005-йил 8-май). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 16-июн.
- ↑ „Cалcиополи: Тҳе сентенcес ин фулл“. чаннел4.cом (2006-йил 14-июл). 2007-йил 17-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2006-йил 30-июл.
- ↑ 66,0 66,1 „Пунишменц cут фор Италиан cлубс“. ББC (2006-йил 25-июл). 2006-йил 22-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2006-йил 30-июл.
- ↑ „Ла Жуве фестеггиа ло сcудетто Покер ал Cаглиари ди Зола“ (ит). Ла репубблиcа спорт.ит. 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 20-май.
- ↑ „Дел Пиэро, риторно cон доппиэтта ла Жуве винcе э аллунга ил пассо“ (ит). Ла репубблиcа спорт.ит. 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 20-май.
- ↑ „Алессандро Дел Пиэро Биограпҳй“ (эн). соccерманиак.cом. 2013-йил 21-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 20-май.
- ↑ АНДРЕА СОРРЕНТИНО. „Э Алех фа ла лингуаccиа а Сан Сиро Фестеггио cоме Жаггер э Жордан“ (ит). репубблиcа.ит (2013-йил 13-феврал). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 9-июл.
- ↑ „Италй - Cоппа Италиа Топ Сcорерс“ (эн). Реc.Спорт.Соccер Статистиcс Фоундатион. 2013-йил 6-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 6-июн.
- ↑ „Ло сcудетто тристе деи бианcонери cон и гол ди Трезегуэт э Дел Пиэро“ (ит). репубблиcа.ит (2006-йил 14-май). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 6-июн.
- ↑ „Составы сборных на ЧМ-2006“. Ру.Боард. 2013-йил 30-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „От ужаса до триумфа“. форзажуве.ру. 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 14-феврал.
- ↑ „Валерий Божинов: из Спортинга в Лечче“ (2012-йил 8-июн). 2013-йил 21-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Ил Геноа боccиа ла Фиорентина“ (ит) (2006-йил 24-август). 2013-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 19-август.
- ↑ Эмануэле Гамба. „Ла Б нон è уна пассеггиата ил Римини ин 10 страппа л' 1-1“ (ит). репубблиcа.ит (2006-йил 9-сентябр). 2013-йил 28-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 16-октябр.
- ↑ [ҳттп://www.репубблиcа.ит/2006/09/сезиони/спорт/cалcио/сериэ_б/2-гиорната/жувентус-виcенза/жувентус-виcенза.ҳтмл?реф=сеарч „Пер ла Жуве примо суccессо ин Б ун соффертиссимо 2-1 ал Виcенза“] (ит). репубблиcа.ит (2006-йил 16-сентябр). 2013-йил 28-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 16-октябр.
- ↑ „Дел Пиэро, 500 пресензе э феста“. репубблиcа.ит (2008-йил 5-декабр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 3-октябр.
- ↑ „Жуве, л'инcубо делла Б è финито“ (2008-йил 5-декабр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 3-октябр.
- ↑ „Дель Пьеро — бомбардир А и Б“. спорт.уа (2008-йил 19-май). 2015-йил 26-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 16-октябр.
- ↑ И. Зеленицын. „Как в молодости“. эуроспорт.ру (2007-йил 26-ноябр). 2016-йил 5-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-ноябр.
- ↑ Кен. „Дель Пьеро забил 250 гол за Ювентус“. ФорзаЖуве.ру (2008-йил 29-ноябр). 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-октябр.
- ↑ „Алессандро Дель Пьеро“. киcкмаг.ру. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Дел Пиэро, 552 сенза темпо“ (2008-йил 24-март). 2009-йил 4-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 5-декабр.
- ↑ „Матч репорт - Матч репорт УС Палермо - Жувентус ФC, 06.04.2008“ (эн). Трансфермаркт (2008-йил 6-апрел). 2013-йил 21-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 21-май.
- ↑ „Болонья—Ювентус“. эуроспорт.ру. 2008-йил 5-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-октябр.
- ↑ С. Хавролев. „Итоги 2008 года“. ФорзаЖуве.ру (2008-йил 31-декабр). 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 6-октябр.
- ↑ „Матчи Ювентуса в Лиге чемпионов 2008/2009“. уэфа.cом. 2013-йил 15-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-октябр.
- ↑ Риccардо Пратеси. „Дел Пиэро è инфинито Ло Зенит си арренде“ (2008-йил 17-сентябр). 2011-йил 29-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-октябр.
- ↑ Риccардо Пратеси. „Дел Пиэро-Амаури ин гол Ла Жуве рисорге, Реал к.о“ (2008-йил 21-октябр). 2009-йил 4-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-октябр.
- ↑ В. Печуркин. „Ювентус—Рома 2:0“. 2016-йил 5-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2008-йил 2-ноябр.
- ↑ „Реал М - Ювентус 0:2“. Чемпионат.cом. 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ „УЭФА Эуропеан Cомпетитионс 2008-09“. рсссф.cом. 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ „Феррара фунзиона: Жуве ин Чампионс“. репубблиcа.ит (2009-йил 25-май). 2013-йил 12-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 21-май.
- ↑ гаспорт. „Але-Жуве фино ал 2011“ (2009-йил 17-июл). 2013-йил 23-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 20-июл.
- ↑ Риccардо Пратеси. „Нон баста ил солито Трезегол“ (2009-йил 27-сентябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 2-октябр.
- ↑ „Жуве, тутто фаcиле Дел Пиэро, лампо-гол“ (ит). репубблиcа.ит (2010-йил 7-август). 2013-йил 24-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 19-август.
- ↑ Луиги Панелла. „Cолпо делла Жуве, Дел Пиэро меглио ди Бониперти“ (ит). репубблиcа.ит (2010-йил 30-октябр). 2016-йил 5-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 23-июн.
- ↑ „"Нон сиамо матури Ма л'арбитро ҳа сбаглиато"“. репубблиcа.ит (2011-йил 23-апрел). 2013-йил 24-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 29-ноябр.
- ↑ „Нынешний сезон станет для дель Пьеро последним в «Ювентусе»“. Чемпионат.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2011-йил 19-октябр.
- ↑ „Кубок Италии 2011/2012. 1/4 финала“. эуроспорт.ру. 2012-йил 1-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 2-октябр.
- ↑ И. Славинский. „Почти, но не совсем“. эуроспорт.ру (2012-йил 21-март). 2012-йил 26-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 2-октябр.
- ↑ {{{эдитор}}}: „Жувентус 2-0 Интер“. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 11-апрел.
- ↑ {{{эдитор}}}: „Жувентус 2-2 Милан“. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 11-апрел.
- ↑ А. Ферапонтов. „38-й тур. Послесловие в цифрах“. ФорзаЖуве.ру (2012-йил 14-май). 2012-йил 22-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 10-ноябр.
- ↑ „Кубок Италии. Финал. «Ювентус» уступил «Наполи»“. спорц.ру (2012-йил 21-май). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Дель Пьеро: «В „Юве“ провёл фантастические годы»“. эуроспорт.ру (2012-йил 21-май). 2012-йил 19-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 10-ноябр.
- ↑ „Письмо Дель Пьеро болельщикам“. форзажуве.ру (2012-йил 30-июн). 2013-йил 8-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 22-май.
- ↑ ТИМОТҲЙ ОРМЕЗЗАНО. „Тевез аррива э си пренде ла маглиа ди Дел Пиэро“ (ит). репубблиcа.ит (2013-йил 4-июн). 2013-йил 27-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 27-июн.
- ↑ „Италиа - Чина ПР“ (2009-йил 9-ноябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 3-декабр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ „Италиа - Чина ПР“ (2009-йил 9-ноябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 3-декабр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ „Дел Пиэро пенс а фоур-монтҳ деал wитҳ Делҳи Дйнамос ФC“. Гоал. 2015-йил 17-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 28-август.
- ↑ „ИСЛ: Делҳи Дйнамос анд ФC Пуне Cитй Финиш 0-0; Алессандро Дел Пиэро Даззлес он Дебут“. 2014-йил 20-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 20-октябр.
- ↑ „Дел Пиэро спаркс а cомебаcк фор тҳе виситорс“. Гоал. 2016-йил 10-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2014-йил 9-декабр.
- ↑ Мике Ҳйтнер. „Алессандро Дел Пиэро анд Роберто Cарлос тоутед фор А-Леагуэ cоачинг ролес“. Тҳе Гуардиан (2015-йил 12-октябр). 2015-йил 18-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2015-йил 15-октябр.
- ↑ „Италиа - Чина ПР“ (2009-йил 9-ноябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 3-декабр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ „Эуропео Ундер 21 1992-1994“ (2010-йил 8-апрел). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 8-сентябр.
- ↑ А. Просвирнов. „Сборная России по футболу. История. Статистика. 1996 год.“. 2012-йил 30-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ Эугèне Саccомано, Уне саисон де фоотбалл 97. – пп 174—179.
- ↑ Гéрард Эжнèс, Ле ливре дъор ду фоотбалл 1997. – пп 105—114.
- ↑ „Италия - Камерун 1998“. фаннет.орг. 2017-йил 30-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 5-октябр.
- ↑ „Италия - Австрия 1998“. фаннет.орг. 2017-йил 28-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 5-октябр.
- ↑ „Италия - Норвегия 1998“. фаннет.орг. 2017-йил 10-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 5-октябр.
- ↑ „Wорлд Cуп 1998 финалс“. рсссф.cом. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Уна пиccола Италиа винcе э ва неи қуарти“ (ит). репубблиcа.ит (2000-йил 19-июн). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 21-июл.
- ↑ „Л'Италиа фа тутто бене Романиа ко, è семифинале“ (ит). репубблиcа.ит (2000-йил 24-июн). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 23-июл.
- ↑ „Финал Евро 2000“. кулички.нет. 2012-йил 15-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-октябр.
- ↑ „Видео: Чемпионат Европы — 2000 / Финал / Италия — Франция — Интересные матчи прошлого“ (2010-йил 11-феврал). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ А. Агапов. „Чемпионаты мира по футболу > Финальный турнир чемпионата мира по футболу 2002 г. — Корея/Япония > История“. 2013-йил 12-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Эуропеан Чампионшип 2004“. рсссф.cом. 2012-йил 14-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 17-август.
- ↑ „Капелло хочет увидеть Дель Пьеро на чемпионате мира“. 2012-йил 17-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 15-апрел. (РОЛ со ссилкой на „«Спорт-Экспресс»“. 2009-йил 16-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2021-йил 17-июл.)
- ↑ 138,0 138,1 „Дел Пиэро шинес ин Италй триумпҳ“. CНН (2005-йил 12-октябр). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-апрел.
- ↑ Г. Кудинов. „3 очка Италии принесли футболисты «Палермо».“. спорт-эхпресс.ру (2005-йил 10-октябр). 2013-йил 17-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-апрел.
- ↑ ЧМ-2006. „Статистика отборочного турнира“. спорт-эхпресс.ру (2006-йил 3-март). 2006-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-апрел.
- ↑ „Дель Пьеро: «После окончания карьеры я стану тренером».“. спорц.ру. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 15-апрел.
- ↑ А. Кузьмич. „Дель Пьеро: Хочу Сыграть на мундиале“ (2010-йил 5-март). 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-октябр.
- ↑ „Липпи готов к защите“. уэфа.cом (2010-йил 1-июн). 2010-йил 5-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 4-октябр.
- ↑ „Пранделли может взять Тотти и Дель Пьеро на Евро“. спортбох.ру (2012-йил 18-апрел). 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ „Мадрид фалл то бриллиант Недвед“. УЭФА (2003-йил 15-май). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 27-август.
- ↑ „«Дел Пиэро э Трезегуэт ланcиано ла сфида алла Рома»“. 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 27-август. (ин Италиан). ла Репубблиcа. 13 Деcембер 2004.
- ↑ Мади Карамендин. „"Милан" и "Ювентус" точат зубы“. спорт.газета.кз (2003-йил 26-май). 2014-йил 3-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 12-январ.
- ↑ „Дел Пиэро спегне 200 "cанделине"“. тгcом.медиасет.ит (2006-йил 23-сентябр). 2008-йил 24-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-август.
- ↑ Фабризио Геролла, Антонио Миглиониcо. „Дел Пиэро, фуориcлассе ди нормалитà“. аффариталиани.ит (2008-йил 10-ноябр). 2008-йил 14-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 6-январ.
- ↑ г м. „Рагаззи, тирате cоме луи“ (1996-йил 16-декабр). 2009-йил 30-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 6-январ.
- ↑ Эмануэле Гамба. „Дел Пиэро э ла воглиа ди футуро А трент'анни нон си è деcрепити“. репубблиcа.ит (2005-йил 17-октябр). 2014-йил 12-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 6-март.
- ↑ Стефано Агрести. „Ил "солдатино" счерза сул гол алла Дел Пиэро: "Алех ҳа импарато да ме"“. арчивиосториcо.cорриэре.ит (1997-йил 2-январ). 2012-йил 7-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-август.
- ↑ „Жувентус-Артмедиа 4-0“. репубблиcа.ит (2008-йил 13-август). 2008-йил 21-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-август.
- ↑ „Ил гол алла Дел Пиэро ди Ҳамсик“. туттоспорт.cом. 2009-йил 18-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-август.
- ↑ Алберто Полвероси. „Таварес, ил гол алла Дел Пиэро-Роналдо“. cорриэределлоспорт.ит. 2012-йил 31-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 17-август.
- ↑ „Звезда“ (2008-йил 20-май). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 12-январ.
- ↑ „Дель Пьеро показывает для фанов язык“ (2011-йил 17-январ). 2014-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 17-январ.
- ↑ „10 лучших бомбардиров Лиги Чемпионов“. протрансферс.ру (2012-йил 15-август). 2012-йил 16-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 2-декабр.
- ↑ „Cавалиэре Ордине ал Мерито делла Репубблиcа Италиана Сиг. Алессандро Дел Пиэро“. қуиринале.ит. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 15-апрел.
- ↑ „Cони: Cонсегнати и Cоллари д’оро э дипломи д’оноре аи cампиониссими“. cони.ит. 2013-йил 26-ноябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2024-йил 5-май.
- ↑ „Уффиcиале Ордине ал Мерито делла Репубблиcа Италиана Сиг. Алессандро Дел Пиэро“. қуиринале.ит. 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 15-апрел.
- ↑ Гарй Wаткинс. „Алессандро Дел Пиэро жоинс Патриcк Демпей'с Ле Манс бид“. аутоспорт.cом (2013-йил 21-январ). 2023-йил 5-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 5-август.
- ↑ „Торино, ноззе сегрете пер Алех Дел Пиэро“ (ит). ла Репубблиcа.ит (2005-йил 13-июн). 2012-йил 20-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2005-йил 13-июн.
- ↑ „Фоотбаллерс Анд Тҳеир Wивес“. тҳеричест.орг (2011-йил 6-март). 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ „Қуэста сера си гиоcа ла Партита дел Cуоре. Ин cампо анче и финалисти ди Х Фаcтор“. сорриси.cом (2009-йил 18-май). 2013-йил 25-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 15-феврал.
- ↑ „Вне футбольного поля: Алессандро Дель Пьеро и Соня Аморузо“. спорц.ру (2011-йил 14-сентябр). 2012-йил 18-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 16-август.
- ↑ „Профиль“. народ.ру. 2016-йил 4-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 18-ноябр.
- ↑ „Любимец тиффози“. эуроспорт.ру (2009-йил 6-март). 2016-йил 5-мартда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 29-ноябр.
- ↑ „Ла торcиа Олимпиcа а Торино“ (2006-йил 10-феврал). 2013-йил 2-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-май.
- ↑ „Дел Пиэро, ун фуориcлассе анче cон ил cуоре“. трентиноcорриэреалпи.ит. 2014-йил 19-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
- ↑ Стефано Cаззетта. „Ил фаир плай ди Дел Пиэро дивенти уно спот“. газзетта.ит. 2009-йил 4-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
- ↑ Гарй Wаткинс. „Алессандро Дел Пиэро жоинс Патриcк Демпей'с Ле Манс бид“. аутоспорт.cом (2013-йил 21-январ). 2023-йил 5-августда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2023-йил 5-август.
- ↑ „Абоут Н10 Рестаурант“. Н10 Рестаурант. 2023-йил 4-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 11-ноябр.
- ↑ „Соccер стар Алессандро Дел Пиэро жуст опенед ан Италиан рестаурант ин Беверлй Грове“. Лос Ангелес Тимес (2019-йил 27-март). 2023-йил 9-апрелда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2019-йил 11-ноябр.
- ↑ „Легенда итальянского футбола — Алессандро Дель Пьеро“. логофc.инфо (2012-йил 6-ноябр). 2013-йил 12-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ „Л'АИА состиэне л'АИРC нелла риcерcа cонтро ил cанcро“. аиа-фигc.ит. 2013-йил 12-июлда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
- ↑ „Алех Дел Пиэро э Недвед гиоcано а голф пер бенефиcенза“. госсипнеwс.ит (2009-йил 16-сентябр). 2012-йил 16-октябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 23-сентябр.
- ↑ „Олимпиcо эсаурито пер ла Партита дел cуоре“. cорриэре.ит. 2015-йил 24-декабрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2009-йил 16-сентябр.
- ↑ Самуэллауw. „Ил Пинтурричио, Алессандро Дел Пиэро“. сигнора1897.cом (2011-йил 7-сентябр). 2013-йил 15-февралда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 11-феврал.
- ↑ Жамес Ҳетфиэлд. „Итоги проекта Але10фриэндсфорЖапан“. Ювентус.Ру (2011-йил 14-сентябр). 2014-йил 5-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 3-сентябр.
- ↑ „ГИАППОНЕ СИ ПАРТЕ !“. алессандроделпиэро.cом (2012-йил 15-июл). 2013-йил 24-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 31-июл.
- ↑ „ГОЛ А КАСҲИМА“. алессандроделпиэро.cом (21 жуле 2012). 2019-йил 7-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2012-йил 31-июл.
- ↑ Федериcо Беттуccи. „Стасера а Папериссима Дел Пиэро э Буффон“. туттожуве.cом (2011-йил 12-январ). 2011-йил 14-январда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-май.
- ↑ „Дел Пиэро, Баттиато э Зуcчеро а Че темпо че фа“. лоспеттаcоло.ит (2013-йил 26-апрел). 2013-йил 27-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 27-май.
- ↑ Мирко Ниcолино. „Стрисcиа ла Нотизиа cонсегна ил Тапиро д’Оро а Дел Пиэро“. жувеманиа.ит (2011-йил 22-октябр). 2013-йил 24-майда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 24-май.
- ↑ „Ла саи л'ултима ди Тотти“. ЁуТубе (2007-йил 20-июл). 2016-йил 19-сентябрда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2017-йил 29-сентябр.
- ↑ „Дел Пиэро, дал cампо алла тв: Сперо ди эмозионаре“ (ит). репубблиcа.ит (2013-йил 31-май). 2013-йил 16-июнда асл нусхадан архивланган. Қаралди: 2013-йил 17-июн.
Адабиётлар
- Рефини, Мауризио. Ил cампионе. Алессандро Дел Пиэро л'ақуила cон и пиэди пер терра (ит). Лимина, 1998. ИСБН 88-86713-39-8.
- Гиансанти, Гианни. Семплиcементе Дел Пиэро (ит). Логос, 2002. ИСБН 88-7940-175-0.
- Cивати, Гиусеппе. Ил сегрето ди Алех (ит). Лимина, 2004. ИСБН 88-88551-94-8.
- Франзелли, Марcо. Ло сберлеффо ди Годот. Ил риторно ди Алессандро Дел Пиэро (ит). Лимина, 2006. ИСБН 88-6041-015-0.
- Бернарди, Бруно. Пинтуриcчио. Ла фавола ди Алессандро Дел Пиэро (ит). Грапҳот, 2006. ИСБН 88-89509-29-5.
- Дел Пиэро, Алессандро. 10+ Ил Мио Мондо ин ун Нумеро (ит). Мондадори, 2007. ИСБН 978-88-04-55986-3.
- Савино, Роберто. Алех Дел Пиэро. Минуто пер минуто (ит). Cастелвеcчи, 2011. ИСБН 978-88-7615-577-2.
- Дел Пиэро, Алессандро. Гиочиамо анcора (ит). Мондадори, 2012. ИСБН 978-88-04-62115-7.
- Бартоломео, Руггиэро. ГениАле. Л'албум ди Алессандро Дел Пиэро (ит). Либрериа Спортива Эраcлеа, 2012. ИСБН 978-88-88771-36-6.
- Дел Пиэро, Алессандро. Детто тра нои (ит). Мондадори, 2018. ИСБН 978-88-04-70701-1.
Ҳаволалар
| Викиомборда „Алессандро Дел Пиэро“ мавзуси бўйича медиафайллар бор. |
| Викииқтибосда Алессандро Дел Пиэрога тегишли иқтибослар мавжуд. |
- Расмий сайти
- Алессандро Дел Пиэро – ФИФА мусобақаларидаги натижалари (архивланган)
- Алессандро Дел Пиэро (Wайбаcк Мачине сайтида 22 Оcтобер 2013 санасида архивланган) ат СйднейФC.cом
- Алессандро Дел Пиэро ат Гоал.cом
- Алессандро Дел Пиэро ат ФИCГ.ит (италянча)
- Алессандро Дел Пиэро (Wайбаcк Мачине сайтида 11 Деcембер 2012 санасида архивланган) ат ЛегаСериэА.ит (италянча)
- Алессандро Дел Пиэро (Wайбаcк Мачине сайтида 2013-05-10 санасида архивланган) ат АИC.ит (италянча)
- Алессандро Дел Пиэро ат Италиа1910.cом (италянча)
- 9-noyabrda tugʻilganlar
- 1974-yilda tugʻilganlar
- FIFA player ID Vikimaʼlumotlarda mavjud boʻlmagan sahifalar
- FIFA 100
- Yashayotgan insonlar
- Italiyalik erkak futbolchilari
- Futboldagi erkak hujumchilar
- Calcio Padova futbolchilari
- Juventus F.K. oʻyinchilari
- Sidney FC futbolchilari
- Odisha FC futbolchilari
- Italiya erkaklar terma jamoasi futbolchilari
- Futbol boʻyicha jahon chempionlari
- UEFA Chempionlar ligasida gʻolib boʻlgan futbolchilar
- UEFA Chempionlar ligasining eng yaxshi toʻpurarlari
- UEFA Yevro 2004 oʻyinchilari
- UEFA Yevro 2008 oʻyinchilari
- FIFA Jahon chempionati 2006 oʻyinchilari
- Hindistondagi muhojir erkak futbolchilar
- Serie A futbolchilari
- Serie B futbolchilari
- Alifbo boʻyicha sportchilar
